IV P 1912/24

<p>Sygnatura akt IV P 1912/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Wrocław, dnia 3 grudnia 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący: Asesor Sądowy Krzysztof Trnka</p> <p>Protokolant: Adriana Szczuraszyk</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 roku we Wrocławiu na rozprawie</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa: <span class="anon-block">T. W. (1)</span>, <span class="anon-block">X. W. (1)</span> i <span class="anon-block">N. W. (2)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko zarządcy masy sanacyjnej <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w restrukturyzacji z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę odprawy emerytalnej, o zapłatę nagrody jubileuszowej oraz o zapłatę wynagrodzenia za pracę</strong> </p> <p>I.  oddala powództwo <span class="anon-block">T. W. (1)</span> w całości;</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block">T. W. (1)</span> na rzecz strony pozwanej - zarządcy masy sanacyjnej <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w restrukturyzacji z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> - kwotę 1.350,00 złotych (tysiąca trzystu pięćdziesięciu złotych i zera groszy) tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty;</p> <p>III.  nieuiszczone koszty sądowe w sprawie z powództwa <span class="anon-block">T. W. (1)</span> zalicza na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu;</p> <p>IV.  oddala powództwo <span class="anon-block">X. W. (1)</span> w całości;</p> <p>V.  zasądza od powoda <span class="anon-block">X. W. (1)</span> na rzecz strony pozwanej - zarządcy masy sanacyjnej <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w restrukturyzacji z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> - kwotę 1.350,00 złotych (tysiąca trzystu pięćdziesięciu złotych i zera groszy) tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty;</p> <p>VI.  nieuiszczone koszty sądowe w sprawie z powództwa <span class="anon-block">X. W. (1)</span> zalicza na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu;</p> <p>VII.  oddala powództwo <span class="anon-block">N. W. (2)</span> w całości;</p> <p>VIII.  zasądza od powódki <span class="anon-block">N. W. (2)</span> na rzecz strony pozwanej - zarządcy masy sanacyjnej <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w restrukturyzacji z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> - kwotę 1.350,00 złotych (tysiąca trzystu pięćdziesięciu złotych i zera groszy) tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty;</p> <p>IX.  nieuiszczone koszty sądowe w sprawie z powództwa <span class="anon-block">N. W. (2)</span> zalicza na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu.</p> <p>Sygnatura akt IV P 1912/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 4 marca 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) powodowie <span class="anon-block">T. W. (2)</span>, <span class="anon-block">X. W. (2)</span> i <span class="anon-block">N. W. (2)</span> skierowanym przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> wnieśli o zapłatę należnych środków wynikających ze stosunku pracy wraz z należnymi odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r., a niewypłaconych zmarłej <span class="anon-block">N. W. (1)</span>, matce powodów, do dnia złożenia pozwu, tj. łącznej kwoty 29.941,86 zł brutto w tym:</p> <p>- 4.790,70 zł brutto dla każdego z powodów (¼ z 19.162,80 zł) tytułem odprawy emerytalnej wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r.,</p> <p>- 4.790,70 zł brutto dla każdego z powodów (¼ z 19.162,80 zł) tytułem nagrody jubileuszowej wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r.,</p> <p>- 399,22 zł brutto dla każdego z powodów (¼ z 1.596,90 zł brutto) tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od dnia 1 lutego 2023 r. do dnia 7 lutego 2023 r.</p> <p>Uzasadniając swoje powództwo powodowie podnieśli, że <span class="anon-block">N. W. (1)</span> była zatrudniona w <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. od dnia 1 czerwca 2017 r. do dnia 7 lutego 2023 r., ostatnio na stanowisku starszej pielęgniarki w środowisku nauczania i wychowania w wymiarze pełnego etatu. W dniu 8 lutego 2023 r. przeszła na emeryturę. Z dniem 7 lutego 2023 r. nabyła prawo do odprawy emerytalnej oraz nagrody jubileuszowej za 40 lat pracy. Należne jej było także wynagrodzenie za pracę za okres 1 – 7 lutego 2023 r. W dniu 25 lutego 2023 r. <span class="anon-block">N. W. (1)</span> zmarła nie uzyskawszy należnych jej od strony pozwanej środków. W dniu 5 lutego 2024 r. powodowie wystąpili do Prezesa <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z przedsądowym wezwaniem do zapłaty należnych środków wynikających ze stosunku pracy, jednakże odmówił on wypłaty.</p> <p>Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu VIII Wydział Gospodarczy dla Spraw Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych z dnia 28 marca 2024 r. otwarto postępowanie sanacyjne wobec dłużnika <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">N.</span> oraz wyznaczono zarządcę, którego funkcję pełnić miała <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. we <span class="anon-block">X.</span>.</p> <p>Postanowieniem z dnia 25 września 2024 r. tut. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 174;art. 174 § 1;art. 174 § 1 pkt. 4)">art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c.</a> (punkt I), wezwał do udziału w sprawie po stronie pozwanej Zarządcę Masy Sanacyjnej <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w restrukturyzacji w <span class="anon-block">N.</span> – Kancelarię <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. we <span class="anon-block">X.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 174;art. 174 § 3)">art. 174 § 3 k.p.c.</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 174 pkt. 2)">punkt II</a>) oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 180;art. 180 § 1;art. 180 § 1 pkt. 5 d)">art. 180 § 1 pkt 5d k.p.c.</a> podjął zawieszone postępowanie z udziałem po stronie pozwanej Zarządcy Masy Sanacyjnej <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w restrukturyzacji w <span class="anon-block">N.</span> – Kancelarię <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. we <span class="anon-block">X.</span> (punkt III).</p> <p>W odpowiedzi na pozew <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. we <span class="anon-block">X.</span> wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od każdego z powodów kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Jednocześnie podniosła zarzut braku legitymacji procesowej czynnej powodów <span class="anon-block">T. W. (1)</span>, <span class="anon-block">X. W. (1)</span> i <span class="anon-block">N. W. (2)</span> oraz zarzut nieistnienia roszczenia powodów.</p> <p>W uzasadnieniu swojego stanowiska strona pozwana wskazała, że jedyną osobą uprawnioną do uzyskania świadczeń ze stosunku pracy objętych żądaniem pozwu był w myśl przepisów prawa małżonek zmarłej <span class="anon-block">N. W. (3)</span>. <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Pracodawca wypłacił na rzecz małżonka zmarłej całość wynagrodzenia zasadniczego, dodatku za wysługę lat, odprawę emerytalną i nagrodę jubileuszową.</span> </strong> Mimo to, <span class="anon-block">Ł. W. (2)</span> wystąpił przeciwko pracodawcy z powództwem sądowym o zapłatę. Po przeprowadzeniu postępowania, Sąd w wyroku z dnia 17 stycznia 2024 r. <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->oddalił powództwo</span> </strong>, zasądzając jedynie odsetki za opóźnienie liczone od kwoty 9.980,62 zł brutto od dnia 8 lutego 2023 r. do dnia 7 marca 2023 r., a apelacja powoda została <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->oddalona w całości</span> </strong> przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 3 września 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">N. W. (1)</span> w okresie od 1 sierpnia 1984 r. do 7 lutego 2023 r. pozostawała zatrudniona w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">N.</span> na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, ostatnio na stanowisku starszej pielęgniarki w środowisku nauczania i wychowania.</p> <p>Do rozwiązania umowy o pracę doszło za porozumieniem stron w związku z przejściem <span class="anon-block">N. W. (1)</span> na emeryturę.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>- świadectwo pracy z 31.05.2017 r. w aktach osobowych <span class="anon-block">N. W. (1)</span>,</p> <p>- świadectwo pracy z dn. 07.02.2023 r., k. 4 – 5 oraz w aktach osobowych <span class="anon-block">N. W. (1)</span>,</p> <p>- wniosek z 26.01.2023 r. w aktach osobowych <span class="anon-block">N. W. (1)</span>,</p> <p>- rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron z dn. 07.02.2023 r. w aktach osobowych <span class="anon-block">N. W. (1)</span>.</p> <p>W <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">N.</span> obowiązywał Regulamin wynagradzania.</p> <p>Za długoletnią pracę pracownikowi przysługiwała nagroda jubileuszowa w wysokości 300% miesięcznego wynagrodzenia – po 40 latach pracy (§ 16 ust. 1 pkt 5 Regulaminu).</p> <p>Pracownik nabywał prawo do nagrody jubileuszowej w dniu upływu okresu uprawniającego do nagrody (§ 16 ust. 4 Regulaminu).</p> <p>Wypłata nagrody jubileuszowej powinna nastąpić niezwłocznie po nabyciu przez pracownika prawa do tej nagrody, jednak nie później niż w najbliższym terminie przewidzianym dla wypłaty wynagrodzenia (§ 16 ust. 6 Regulaminu).</p> <p>W razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem pracownika na rentę tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż 12 m-cy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy (§ 16 ust. 8 Regulaminu).</p> <p>Pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub rentę przysługuje jednorazowa odprawa pieniężne w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia po 20 latach pracy (§ 17 ust. 1 pkt. 3 Regulaminu).</p> <p>W sprawach nieuregulowanych regulaminem mają zastosowanie bezwzględnie wiążące przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeksu pracy</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910910408" title="Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej - Dz. U. z 1991 r. Nr 91, poz. 408 ()">Ustawy o zakładach opieki zdrowotnej</a>.</p> <p>Obowiązujący w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">N.</span> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> regulamin wynagradzania nie wprowadza żadnej podstawy do wypłacenia świadczenia pośmiertnego dla rodziny byłego pracownika.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>- Regulamin wynagradzania wraz ze zmianami, k. 54 - 78 akt sprawy o sygn. akt IV P 591/23.</p> <p>W <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">N.</span> obowiązywał także Regulamin pracy.</p> <p>Wypłata wynagrodzenia za pracę następowała co miesiąc z dołu, do 10-go dnia następnego miesiąca, za wyjątkiem składników wynagrodzenia obejmujących dodatki za pracę w niedziele, święta i w nocy oraz wynagrodzenie za dyżury medyczne, których wypłata następowała z dołu, w pierwszym roboczym dniu po 10-tym dniu następnego miesiąca (§ 15 ust. 1 Regulaminu pracy).</p> <p>Pracodawca wypłacał wynagrodzenie pracownikom przelewem, na wskazane przez nich rachunki, chyba, że pracownik złożył w postaci papierowej lub elektronicznej wniosek o wypłatę wynagrodzenia do rąk własnych (§ 15 ust. 2 Regulaminu pracy).</p> <p>Szczegółowe zasady wynagradzania pracowników oraz udzielania im świadczeń socjalnych zostały określone w regulaminie wynagradzania i regulaminie funduszu świadczeń socjalnych (§ 15 ust. 3 Regulaminu pracy).</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>- Regulamin pracy z załącznikami, k. 80 - 102 akt sprawy o sygn. akt IV P 591/23.</p> <p>W dniu 7 lutego 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">N.</span> w związku z przejściem <span class="anon-block">N. W. (1)</span> na świadczenie emerytalne, na podstawie § 17 Regulaminu wynagradzania przyznało jej jednorazową odprawę pieniężną w wysokości 3 - miesięcznego wynagrodzenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>- pismo strony pozwanej z dn. 07.02.2023 r., k. 6 oraz w aktach osobowych <span class="anon-block">N. W. (1)</span>.</p> <p>W dniu 7 lutego 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">N.</span> przyznało <span class="anon-block">N. W. (1)</span> nagrodę jubileuszową za długoletnią pracę (40-letnią) w wysokości 300% miesięcznego wynagrodzenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>- pismo strony pozwanej z dn. 07.02.2023 r., k. 7 oraz w aktach osobowych <span class="anon-block">N. W. (1)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">N. W. (1)</span> zmarła w dniu 25 lutego 2023 r. W chwili śmierci miała męża – <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span>, córkę <span class="anon-block">N. W. (2)</span> (ur. <span class="anon-block">(...)</span>) oraz dwóch synów <span class="anon-block">X. W. (1)</span> (ur. <span class="anon-block">(...)</span>) i <span class="anon-block">T. W. (1)</span> (ur. <span class="anon-block">(...)</span>) odpowiednio w wieku: 29, 33 i 34 lat.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>- odpisy skrócone aktów urodzenia, koperta k. 41,</p> <p>- odpis skrócony aktu zgonu, koperta k. 41.</p> <p>Wszyscy powodowie są osobami zdolnymi do pracy.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> - okoliczności bezsporne.</p> <p>Po zmarłej <span class="anon-block">N. W. (1)</span> spadek odziedziczyli na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza:</p> <p>- mąż <span class="anon-block">Ł. W. (2)</span> w ¼ części,</p> <p>- syn <span class="anon-block">T. W. (2)</span> w ¼ części,</p> <p>- syn <span class="anon-block">X. W. (2)</span> w ¼ części,</p> <p>- córka <span class="anon-block">N. W. (2)</span> w ¼ części.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>- akt poświadczenia dziedziczenia z dn. 01.06.2023 r. k. 17,</p> <p>- przesłuchanie powoda <span class="anon-block">T. W. (1)</span>, e-protokół rozprawy z dn. 03.12.2025 r., protokół skrócony k. 166.</p> <p>W dniu 7 marca 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->przelało na konto <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> kwotę 35.131,50 zł netto, odpowiadającą kwocie 39.922,50 zł brutto</span> </strong>. Na powyższą kwotę składało się należne <span class="anon-block">N. W. (1)</span> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->wynagrodzenie zasadnicze za okres do dnia 7 lutego 2023 r. wraz z wysługą lat, odprawa emerytalna oraz nagroda jubileuszowa.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>- polecenie przelewu z dn. 07.03.2023 r., k. 97,</p> <p>- pismo z dn. 11.05.2023 r., k. 98,</p> <p>- przesłuchanie powoda <span class="anon-block">T. W. (1)</span>, e-protokół rozprawy z dn. 03.12.2025 r., protokół skrócony k. 166.</p> <p>Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2024 r., sygn. akt IV P 591/23, Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu zasądził od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">N.</span> na rzecz <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> ustawowe odsetki za opóźnienie liczone od kwoty 9.980,62 zł brutto od dnia 8 lutego 2023 r. do dnia 7 marca 2023 r. (punkt I sentencji wyroku) i oddalił dalej idące powództwo (punkt II sentencji wyroku).</p> <p>W uzasadnieniu wskazano m.in. że <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> jedyną osobą uprawnioną, na którą mogły przejść prawa majątkowe związane ze stosunkiem pracy zmarłego pracownika był mąż zmarłej, czyli <span class="anon-block">Ł. W. (2)</span> </span> </strong>. Sąd uznał, że <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> całość</span> </strong> odprawy emerytalnej, nagrody jubileuszowej i należnego wynagrodzenia za luty 2023 r. <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> została</span> </strong> przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> wypłacona</span> </strong> i to wypłacona <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> prawidłowej osobie</span> </strong>, tj. mężowi zmarłej w prawidłowej wysokości, czyli całość, a nie ¼ tych środków zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 63(1);art. 63(1) § 2)">art. 63(1) § 2 k.p.</a> Niemniej jednak jednocześnie, w ocenie Sądu, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> uchybiło terminowi wypłaty tych świadczeń.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> - wyrok SR we Wrocławiu z dn. 17.01.2024 r. wraz z uzasadnieniem, k. 99 – 112.</p> <p> <span class="anon-block">Ł. W. (2)</span> wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2024 r.</p> <p>Wyrokiem z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt VIII Pa 70/24, Sąd Okręgowy we Wrocławiu VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->oddalił apelację</span> </strong> <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span>.</p> <p>W uzasadnieniu wskazano m.in. że Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie, z którego wyprowadził trafne wnioski, a w konsekwencji wydał wyrok zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Sąd Okręgowy nie miał zastrzeżeń co do ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie oraz dla argumentacji prawnej przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> - wyrok SO we Wrocławiu z dn. 03.09.2024 r. wraz z uzasadnieniem, k. 113 – 128.</p> <p>Pismami z dnia 5 lutego 2024 r. powodowie wystąpili do Prezesa <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> z żądaniem wypłaty należnych im środków finansowych z tytułu odprawy emerytalnej, nagrody jubileuszowej oraz wynagrodzenia za okres od dnia 1 lutego do dnia 7 lutego 2023 r. przysługujących ich matce <span class="anon-block">N. W. (1)</span> będącej pracownikiem <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>, zaznaczając że do dnia złożenia wezwania środki te nie zostały spadkobiercom wypłacone.</p> <p>W odpowiedzi na powyższe wezwania prezes <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. wskazał, że wyrażone w nich żądania nie mogą zostać spełnione, ponieważ nie znajdowały oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Z uwagi na fakt, iż w chwili śmierci <span class="anon-block">N. W. (1)</span> miała męża i trójkę dzieci w wieku 29, 33 i 34 lata, jedyną uprawnioną osobą do uzyskania świadczeń ze stosunku pracy objętych wezwaniem do zapłaty był <span class="anon-block">Ł. W. (2)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> - przedsądowe wezwania do zapłaty z dn. 05.02.2024 r., k. 8 – 10,</p> <p>- odpowiedzi na przedsądowe wezwanie do zapłaty z dn. 19.02.2024 r., k. 11 – 13.</p> <p>Średnie jednomiesięczne wynagrodzenie brutto <span class="anon-block">N. W. (1)</span> z ostatnich trzech miesięcy pracy liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy wynosiło 6.387,60 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>- zaświadczenie z dn. 14.09.2023 r, k. 95.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu.</p> <p>W niniejszym postępowaniu powodowie dochodzili od strony pozwanej zapłaty należnych im środków wynikających ze stosunku pracy wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r., a niewypłaconych zmarłej <span class="anon-block">N. W. (1)</span>, matce powodów, do dnia złożenia pozwu, tj. łącznej kwoty 29.941,86 zł brutto w tym: 4.790,70 zł brutto dla każdego z powodów tytułem odprawy emerytalnej wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r., 4.790,70 zł brutto dla każdego z powodów tytułem nagrody jubileuszowej wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r., 399,22 zł brutto dla każdego z powodów tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od dnia 1 lutego 2023 r. do dnia 7 lutego 2023 r.</p> <p>Strona pozwana wskazywała natomiast, że jedyną osobą uprawnioną do uzyskania świadczeń ze stosunku pracy objętych żądaniem pozwu był małżonek zmarłej – <span class="anon-block">Ł. W. (2)</span>, <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->któremu przedmiotowe świadczenia zostały wypłacone w całości</span> </strong>.</p> <p>Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów których wiarygodność nie została skutecznie zakwestionowana przez strony w toku postępowania.</p> <p>Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się także na wyjaśnieniach powodów.</p> <p>W sprawie bezsporne było, iż stosunek pracy <span class="anon-block">N. W. (1)</span> ustał w dniu 7 lutego 2023 r. w związku z przejściem na emeryturę, a w związku z tym nabyła ona prawo do odprawy emerytalnej w wysokości 3-miesięcznego wynagrodzenia oraz do nagrody jubileuszowej w wysokości 300% miesięcznego wynagrodzenia. Poza sporem pozostawał także fakt, że <span class="anon-block">N. W. (1)</span> miała prawo do wynagrodzenia (zasadniczego + wysługa lat) za okres zatrudnienia w lutym 2023 r., a także że zmarła ona w dniu 25 lutego 2023 r., a pracodawca do dnia jej śmierci nie wypłacił tych należności. Wypłacił je natomiast w dniu 7 marca 2023 r. przelewając na konto męża zmarłej, <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->kwotę 35.131,50 zł, odpowiadającą kwocie 39.922,50 zł brutto</span> </strong> czym <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->zaspokoił jego roszczenie w całości.</span> </strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 63(1);art. 63(1) § 2)">art. 63(1) § 2 k.p.</a>, <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->prawa majątkowe ze stosunku pracy</span> </strong> przechodzą po śmierci pracownika, w równych częściach, <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej</span> </strong> w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób prawa te wchodzą do spadku.</p> <p>Z ustalonego stanu faktycznego wynikało, iż z chwilą śmierci w dniu 25 lutego 2023 r. <span class="anon-block">N. W. (1)</span>, miała męża <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span>, córkę <span class="anon-block">N. W. (2)</span> (ur. <span class="anon-block">(...)</span>) oraz dwóch synów <span class="anon-block">X. W. (1)</span> (ur. <span class="anon-block">(...)</span>) i <span class="anon-block">T. W. (1)</span> (ur. <span class="anon-block">(...)</span>) odpowiednio w wieku: 29, 33 i 34 lata.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 68)">art. 68 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1440) osobami uprawnionymi do renty rodzinnej po zmarłym są również dzieci zmarłego, o ile nie ukończyły 16 lat, bądź nie ukończyły 25 lat, w przypadku gdy się uczą, bądź też bez względu na wiek w przypadku, gdy stały się całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Z ustalonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->każde z dzieci zmarłej w chwili jej śmierci miało ukończone 25 lat</span> </strong> – <span class="anon-block">N. W. (2)</span> 29 lat, <span class="anon-block">X. W. (2)</span> 33 lata i <span class="anon-block">T. W. (2)</span> 34 lata. Ponadto, jak oświadczyli sami powodowie na rozprawie w dniu 3 grudnia 2025 r., <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->każde z nich jest osobą zdolną do pracy.</span> </strong> </p> <p>Zauważyć należy, że <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->przysługujące zmarłej <span class="anon-block">N. W. (1)</span> roszczenia nie weszły do spadku </span> </strong>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 63(1);art. 63(1) § 2)">art. 63(1) § 2 k.p.</a>, gdyż przeszły one na męża zmarłej <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span>. <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Cytowany wyżej przepis wprost stanowi, że prawa majątkowe ze stosunku pracy są wyłączone spod przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460600328" title="Dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 60, poz. 328 ()">prawa spadkowego</a>.</span> </strong> </p> <p>W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należało, że powodowie nie spełnili przesłanek uprawniających ich do renty po zmarłej matce, w konsekwencji czego nie przeszły na nich prawa majątkowe zmarłego pracownika (ich matki). Wynikało to z odpowiedniego stosowania przepisów o emeryturach i rentach przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 63(1);art. 63(1) § 2)">art. 63(1) § 2 k.p.</a> </p> <p>Na mocy powołanych powyżej przepisów jedyną osobą uprawnioną, na którą mogły przejść prawa majątkowe związane ze stosunkiem pracy zmarłego pracownika, tj. <span class="anon-block">N. W. (1)</span>, był w niniejszej sprawie mąż zmarłej, <span class="anon-block">Ł. W. (2)</span>, <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->co zostało prawomocnie przesądzone</span> </strong>.</p> <p>Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2024 r., sygn. akt IV P 591/23, Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu zasądził od <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">N.</span> na rzecz <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span> ustawowe odsetki za opóźnienie liczone od kwoty 9.980,62 zł brutto od dnia 8 lutego 2023 r. do dnia 7 marca 2023 r. (punkt I sentencji wyroku) i oddalił dalej idące powództwo (punkt II sentencji wyroku).</p> <p>W uzasadnieniu wskazano m.in. że jedyną osobą uprawnioną, na którą mogły przejść prawa majątkowe związane ze stosunkiem pracy zmarłego pracownika był mąż zmarłej, czyli <span class="anon-block">Ł. W. (2)</span>. Sąd uznał, że całość odprawy emerytalnej, nagrody jubileuszowej i należnego wynagrodzenia za luty 2023 r. została przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. wypłacona i to wypłacona prawidłowej osobie, tj. mężowi zmarłej w prawidłowej wysokości, czyli całość, a nie ¼ tych środków zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 63(1);art. 63(1) § 2)">art. 63(1) § 2 k.p.</a> Niemniej jednak jednocześnie, w ocenie Sądu, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> uchybiło terminowi wypłaty tych świadczeń.</p> <p>Wyrokiem z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt VIII Pa 70/24, Sąd Okręgowy we Wrocławiu VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację <span class="anon-block">Ł. W. (1)</span>.</p> <p>Prezentowany przez pełnomocnika powodów pogląd, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 63(1);art. 63(1) § 2)">art. 63(1) § 2 k.p.</a> nie znajduje zastosowania do praw majątkowych ze stosunku pracy, powstałych w trakcie istnienia stosunku pracy, lecz przysługujących osobie, która zmarła po rozwiązaniu stosunku pracy, jest oczywiście błędny.</p> <p>Analizowany przepis obejmuje wszystkie świadczenia majątkowe ze stosunku pracy. Dotyczy to wszelkich form wynagrodzeń i świadczeń, a także odszkodowań za wadliwe wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy, innych odszkodowań i odpraw (A. Sobczyk [w:] A. Sobczyk (red.), Kodeks pracy. Komentarz, wyd. 7, 2025, art. 631, Nb 5.). W sposób oczywisty roszczenia o odprawę czy odszkodowanie za wadliwe rozwiązanie stosunku pracy są dochodzone przez pracownika już po rozwiązaniu stosunku pracy. A zatem <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> powyższy przepis znajduje zastosowanie do praw majątkowych powstałych w trakcie istnienia stosunku pracy, również wtedy, gdy związane z nimi roszczenia nie zostały zaspokojone przed rozwiązaniem stosunku pracy.</span> </strong> Pracownik nie traci szczególnej ochrony swoich praw powstałych w trakcie istnienia stosunku pracy wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksu pracy</a> z momentem rozwiązania umowy o pracę. Pomimo rozwiązania umowy o prace pozostaje dalej pracownikiem również w sensie procesowym, będąc zwolnionym np. z kosztów sądowych w myśl art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. w zw. z art. 35 u.k.s.c.</p> <p>Z powyższych względów, Sąd w <strong> <!-- -->punktach I, IV </strong>oraz <strong> <!-- -->VII</strong> sentencji wyroku oddalił powództwo odpowiednio powoda <span class="anon-block">T. W. (1)</span>, powoda <span class="anon-block">X. W. (1)</span> i powódki <span class="anon-block">N. W. (2)</span>.</p> <p>Orzeczenie o kosztach jak w <strong> <!-- -->punktach II, V</strong> i <strong> <!-- -->VIII</strong> sentencji wyroku Sąd oparł o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, mając na względzie, że strona pozwana wygrała niniejszą sprawę w całości, zasądził od każdego z powodów kwotę po 1.350,00 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty ustaloną na podstawie § 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1(1) k.p.c.</a> </p> <p>Należało zasądzić zwrot kosztów procesu od każdego z powodów, gdyż ich <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->współuczestnictwo miało charakter jedynie formalny</span> </strong>. W istocie Sąd rozpoznał <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->trzy odrębne sprawy</span> </strong>, jedynie połączone celem wspólnego rozpoznania i rozbryzgnięcia. Pełnomocnik procesowy strony pozwanej przyczynił się do roztrząsania okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, co czyni wniosek strony pozwanej o zasądzenie zwrotu kosztów procesu racjonalnym.</p> <p>Brak było podstaw do zastosowania wobec powodów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Nic w materiale dowodowym nie wskazuje na to, że zła sytuacja majątkowa powodów uczyni obowiązek zapłaty kosztów procesu nadmiernie dla nich uciążliwym. Jednocześnie należy podkreślić, że nie zasługują na dobrodziejstwo <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> powodowie, którzy pomimo dwukrotnego (na posiedzeniu przygotowawczym i na rozprawie) pouczenia w trybie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 156(1);art. 156(1) § 1)">art. 156(1) § 1 k.p.c.</a> podtrzymują oczywiście bezzasadne powództwo. <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Nie sposób uznać, że u tak pouczonych powodów istniało chociażby subiektywnie uzasadnione poczucie własnej racji.</span> </strong> </p> <p>W punktach <strong> <!-- -->III, VI</strong> i <strong> <!-- -->IX</strong> sentencji wyroku nieuiszczonymi kosztami sądowymi w postaci opłaty od pozwu, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 100;art. 100 ust. 1;art. 96;art. 96 ust. 1;art. 96 ust. 1 pkt. 4;art. 35;art. 35 pkt. 1)">art. 100 ust. 1, art. 96 ust. 1 pkt 4, art. 35 pkt 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) obciążył Skarb Państwa, mając na uwadze, że zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> nie było podstaw do obciążenia tymi kosztami strony wygrywającej sprawę – w niniejszej sprawie strony pozwanej – natomiast powodowie, którzy proces przegrali, byli zwolnieni od kosztów sądowych z mocy ustawy.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.</p> </div>