VII SA/Wa 2894/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Sędziowie: WSA Grzegorz Antas WSA Bogusław Cieśla (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (SKO) decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2018r., poz. 2096), oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (j.t. Dz.U. 2018r., poz. 570), po rozpatrzeniu odwołania M. S. od decyzji Starosty N. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...]o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B/C/B+E/C+E dokument nr [...]- utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podało, że Starosta N. decyzją z dnia [...].08.2019 r. orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B/C/B+E/C+E,na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a - ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Organ I instancji wskazał, że wcześniej na wniosek Komendanta [...] Policji w W. z [...].09.2017 r. decyzją Starosty N. z dn. 29.08.2017 r. M. S.został skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w związku z przekroczeniem dozwolonej liczby punktów karnych.Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...].08.2018 r. utrzymało w mocy ww. decyzję. Do dnia wydania orzeczenia, kierujący nie poddał się jednak egzaminowi i z tego względu organ cofnął uprawnienia do kierowania pojazdami. M. S.wniósł odwołanie od decyzji z SKO z dnia [...] listopada 2019 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów: - art. 107 § 1 pkt 4 w zw. z art. 6 k.p.a. poprzez brak wskazania w podstawie prawnej decyzji art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami; - art. 7 w zw. z art. 77§ 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania materiału dowodowego, uzasadnienia podstaw faktycznych decyzji, brak pełnego przytoczenia stanu faktycznego oraz dokonania ustaleń w zakresie przyjęcia mandatu, przekroczenia 24 punktów karnych, brak wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji i uzasadnienia prawnego; - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez uprzedniego poinformowania strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; - art. 8 § 1 k.p.a. poprzez wydane decyzji pomimo ww. naruszeń, prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania strony do władzy publicznej; - art. 140 § ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji gdy nie zaszły przesłanki do skierowania strony do poddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym. W piśmie uzupełniającym, zarzucił dodatkowo naruszenie art. 46 § 1 k.w. w zw. z § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Wniósł również o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławczepo rozpoznaniu odwołania wskazało, że zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a - ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. W świetle art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Przepis art. 140 został uchylony przez art. 125 pkt 16 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2011r. Nr 30, poz. 151.) zmieniającej ustawę Prawo o ruchu drogowym z dniem 4 czerwca 2018 r. Zgodnie jednak z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018r., poz. 957), do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq, art. 125 pkt 16 nie stosuje się. Ponadto, zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Z powyższych względów, podstawę materialnoprawną wydanej decyzji stanowi art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a - ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Okoliczność, że organ I instancji nie przytoczył i nie odwołał się do przepisów przejściowych wskazujących na dalsze stosowanie ww. przepisów, nie stanowi o naruszeniu prawa które wymagałoby uchylenia zaskarżonej decyzji, czy też stwierdzenia braku jej legalności. SKO wskazało, że jeżeli osoba nie poddała się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, to organ ma obowiązek wydać decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Zastosowanie sankcji w postaci cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami nie zależy od uznania organu, lecz jest jego obowiązkiem. Decyzja w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji - która jest ostateczna, korzysta z domniemania legalności i prawidłowości. Musi być respektowana przez kierowcę, ale także przez organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem. Organ odwoławczy przypomniał, że Komendant [...] Policji pismem z [...].08.2017 r. skierował do organu I instancji wniosek o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji M. S.do kierowania pojazdami w związku z otrzymaniem łącznie 28 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Starosta N. decyzją z [...].09.2017 r. skierował M. S.na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, B+E, C, C+E z uwagi na przekroczenie 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...].08.2018r. utrzymało w mocy decyzję Starosty N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29.05.2019r., sygn. VII SA/Wa2446/18, oddalił skargę M. S.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. M. S.do chwili orzekania przez Kolegium nie przedstawił dowodu poddania się egzaminowi kontrolnemu, na który został skierowany. Do wydania decyzji o cofnięciu prawa jazdy na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym niezbędna jest wyłącznie ostateczna decyzja o skierowaniu na egzamin kontrolny i fakt niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji. Przesłanki te wstąpiły, a zatem organ zobligowany był do wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych przez stronę kategorii prawa jazdy. Skoro w obrocie prawnym pozostaje decyzja o skierowaniu na egzamin sprawdzający, a jej legalność zbadana została w postępowaniu sądowym, to konsekwencją niepoddania się egzaminowi sprawdzającemu jest wydanie decyzji na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d. (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 kwietnia 2019 r., sygn. II SA/Go 53/19). SKO uznało, ze okoliczności podniesione w odwołaniu nie mają znaczenia. Zarzuty co do wadliwości skierowania na egzamin kontrolny, jak również kwestionowanie punktów karnych są bezprzedmiotowe, gdyż niniejsze postępowanie dotyczy cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w oparciu o ostateczne rozstrzygnięcie o skierowaniu strony na egzamin kontrolny. Organ nie miał obowiązku dokonywania ustaleń w zakresie przyjęcia przez stronę mandatu, przekroczenia liczby 24 punktów czy też zasadności skierowania na sprawdzenie kwalifikacji do jazdy pojazdami. Brak było również podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., jako że okoliczności przywołane w tym zakresie przez stronę, nie mają znaczenia dla postępowania w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Nadto wskazano, że skarżący został prawidłowo poinformowany o wszczęciu postępowania, zawiadomienie zostało doręczone 5.07.2019 r. W zawiadomieniu, został poinformowany również o prawie zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Z powyższych względów, zarzut dotyczący naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. organ uznał za chybiony. Kolegium nie dopatrzyło się również naruszenia innych przepisów procedury administracyjnej, w szczególności tych przywołanych w odwołaniu. M. S.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2019 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] sierpnia 2019 r. o cofnięciu mu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B/C/B+E/C+E. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 107 § 1 pkt 4 w zw. z art. 6 k.p.a. poprzez uznanie, że brak wskazania w podstawie prawnej decyzji art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, nie stanowił o naruszenia prawa, podczas gdy decyzja powinna wskazywać pełną podstawę prawną, braki w tym zakresie budzą uzasadnione wątpliwości co do jej legalności - organ powołał nieobowiązujący w dniu orzekania przepis art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (p.r.d.), - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu wydania przez sądy administracyjne prawomocnego wyroku w sprawie ze skargi M. S.na czynność materialno-techniczną Komendanta [...] Policji, polegającą na przypisaniu kierowcy punktów karnych na podstawie art. 130 p.r.d., podczas gdy okoliczność ta ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, - naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania materiału dowodowego, uznanie że odmowa przyjęcia mandatu, brak przekroczenia 24 punktów karnych, brak zasadności skierowania skarżącego na badania kwalifikacji, pozostają bez znaczenia w sprawie, - art. 10 § 1 k.p.a., gdyż nie poinformowano skarżącego o możliwości zapoznania się z aktami sprawy po zebraniu całego materiału dowodowego (przed wydaniem decyzji) i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, co skutkowało naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, - art. 8 § 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami pomimo ww. naruszeń. 2) naruszenie prawa materialnego, tj.: - art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że zaszły przesłanki uprawniające organ do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, podczas gdy nie zaszły przesłanki skierowania go do poddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym. Skarżący domagał się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2019 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty N. z dnia [...] sierpnia 2019 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, że podstawą prawną decyzji Starosty N. był art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a- ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten jednak w dacie wydawania decyzji nie obowiązywał, ponieważ został uchylony na podstawie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011r., Nr 30, poz. 151 ze zm.). Skarżący miał prawo nie rozumieć z jakiego względu zastosowano ten przepis, nie wskazując w decyzji na art. 136 ust. 1 ww. ustawy o kierujących pojazdami. Organ wadliwie wskazał podstawę prawną decyzji, a tym samym naruszył art. 107 § 1 pkt 4 w zw. z art. 6 k.p.a. Nie można zgodzić się z organem odwoławczym, że kwestia powołania przepisów przejściowych pozostaje bez znaczenia dla sprawy.W przypadku zastosowania przepisów już nieobowiązujących, powołana podstawa prawna byłaby niewłaściwa. Nie dokonano wszechstronnego zbadania materiału dowodowego. Nie można zgodzić się z poglądem organu II instancji, że okoliczności braku przyjęcia przez skarżącego mandatu, braku przekroczenia 24 punktów karnych, co za tym idzie braku zasadności skierowania na badania kwalifikacji, pozostają bez znaczenia w sprawie. Cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami, jest konsekwencją powyższych okoliczności. Strona powinna otrzymać informację o możliwości zapoznania się z aktami - już po zebraniu materiału dowodowego, umożliwiając jej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Organ naruszył zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, o której mowa w art. 10 § 1 k.p.a.Powyższe naruszenia, powodują brak zaufania do władzy publicznej i stoją w sprzeczności z treścią art. 8 § 1 k.p.a. Nie można cofnąć uprawnień do kierowania pojazdami w sytuacji, gdy nie doszło do przyjęcia mandatu karnego przez kierującego pojazdem, a w konsekwencji nie mogły następować kolejne proceduralne czynności zmierzające do cofnięcia uprawnień. Skarżący powoływał się na złożenie skargido Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na czynność materialno - techniczną Komendanta [...] Policji - polegającą na wpisie do ewidencji kierowców naruszających prawo - 10 punktów karnych za wykroczenie z dnia 1 lutego 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem kontroli Sądu, jest decyzja mocą której cofnięto skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B/C/B+E/C+E Zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a - ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018r., poz. 1990 ze zm. - w skrócie p.r.d.), decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawyPrawo o ruchu drogowym. W świetle art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Przepis art. 140 został uchylony przez art. 125 pkt 16 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011r. Nr 30, poz. 151, w skrócie "u.k.p.") zmieniającej ustawę Prawo o ruchu drogowym z dniem 4 czerwca 2018 r. Zgodnie jednak z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018r., poz. 957), do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq, art. 125 pkt 16 nie stosuje się. Ponadto, zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Z powyższych względów, podstawę materialnoprawną wydanej decyzji stanowi art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a - ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Okoliczność, że organ I instancji nie przytoczył i nie odwołał się do przepisów przejściowych wskazujących na dalsze stosowanie ww. przepisów, nie stanowi o naruszeniu prawa które wymagałoby uchylenia zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę, że art. 14 ust. 1 ustawy z 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw stanowi, że do czasu wdrożenia stosownych rozwiązań technicznych, nie stosuje się m.in. art. 125 pkt 16 u.k.p., a przepis ten uchylał art. 140 i 140a p.r.d., to wstrzymanie jego stosowania oznacza, że skutek uchylenia został wyłączony i nie nastąpił. Wyłączenie stosowania art. 125 pkt 16 u.k.p. nastąpiło z dniem 4 czerwca 2018 r., z tą datą przepis ten nie mógł jednak wywrzeć przewidzianego w nim skutku pod postacią uchylenia art. 140 i 140a p.r.d., utrata mocy obowiązującej przez te przepisy została przesunięta w czasie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz dnia 9 lipca 2020 r.,sygn. I OSK 16/20, LEX nr 3040674 ). Wskazać również należy, że zawarte w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d. sformułowanie "starosta wydaje decyzję" wskazuje na bezwzględnie obowiązujący charakter tego przepisu. Wydanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu i jego ocenie co do zasadności wydania takiej decyzji. W przypadku spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek, starosta ma obowiązek wydania decyzji cofającej kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami. Postępowanie wyznaczone treścią przytoczonego przepisu wymaga tylko i wyłącznie ustalenia, czy osoba skierowana na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej, poddała się tego rodzaju egzaminowi. W przypadku dokonania negatywnego ustalenia - starosta ma obowiązek wydać decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Przypomnieć należy, że podnoszone przez skarżącego okoliczności, które w jego ocenie przemawiają za wadliwością rozstrzygnięcia, były przedmiotem badania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 29 maja 2019r. po rozpoznaniu skargi M. S.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji -oddalił skargę. Sąd wskazał wówczas, że w postępowaniu o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące ilości posiadanych punktów, czy okoliczności naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzuty te mogą być rozważane wyłącznie w postępowaniu przed organami Policji, a następnie przed sądem administracyjnym w skardze na czynność lub bezczynność w przedmiocie wpisu do ewidencji. Odrębność sprawy prowadzenia ewidencji od sprawy wszczętej wnioskiem organów Policji o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, powoduje że kwestia zmiany w ewidencji ilości przypisanych punktów nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez starostę, ani w postępowaniu odwoławczym przed SKO ani też w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w toku którego kontroli podlega decyzja wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. (wyrok NSA z 21 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1335/15). Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że powołanie w podstawie prawnej tylko art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a - ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, nie stanowiło uchybienia, które pozwalałoby wyeliminować orzeczenie organu pierwszej instancji z obrotu prawnego. W konsekwencji stwierdzić należy, że brew zarzutom skargi, zaskarżona decyzja miała oparcie w przepisach prawa materialnego. Sąd uznał, iż organy podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zebrały niezbędny materiał dowodowy. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów prawa procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.). Wydane w sprawie decyzje zawierają wszelkie określone prawem elementy. Organy w sposób wystarczający wyjaśniły również motywy zaskarżonych rozstrzygnięć, a uzasadnienia decyzji spełniają wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Natomiast naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. oceniać należy zawsze z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy, a takich okoliczności w tej sprawie nie było (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz dnia 17 września 2020 r.,II OSK 53/19, LEX nr 3062967). Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 14 sierpnia 2018 r. o skierowaniu M. S.na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie kategoriiB/C/B+E/C+E uzyskała walor prawomocności, a mimo to skarżący nie podał się egzaminowi sprawdzającemu. Konsekwencją zaniechania osoby zobowiązanej do poddania się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje było wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień. Jak wyżej zaznaczono decyzja w tym przedmiocie ma charakter związany, co oznacza że ziszczenie się określonego stanu faktycznego implikuje wymóg wydania przez organ administracyjny orzeczenia o oznaczonej treści. Na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ orzekający w niniejszej sprawie był związany oceną prawną zawartą w wyroku WSA w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 2446/18. Podkreślenia wymaga również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. VII SA/Wa 2509/19 - oddalił skargę M. S.na czynność Komendanta [...] Policji z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy usunięcia punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego W sprawie zebrano kompletny materiał dowodowy, a stronie zagwarantowane zostało prawo czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Pismem z dnia 7 maja 2019 r. skarżący został poinformowany (po raz kolejny) o obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu, do dnia 30 czerwca 2019r. Termin ten minął bezskutecznie. W tych okolicznościach sprawy zarzuty skargi nie były zasadne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga została oddalona.