I SA/Lu 443/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca) Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi P. I. C. Spółka Akcyjna w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty odsetek I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz P. I. C. Spółka Akcyjna w O. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Decyzją z [...] lipca 2020 r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] lutego 2020 r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nadpłaty odsetek. W uzasadnieniu podał, że [...] lipca 2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] podjął postępowanie celne w sprawie usunięcia spod dozoru celnego towaru objętego procedurą tranzytu oraz wszczął postępowanie podatkowe w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług wobec: P. I. C. S..A.. z siedzibą w O. i firmy M. K. T. D. z siedzibą H.. W wyniku sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Naczelnikiem [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] postanowieniem z [...] grudnia 2018 r., nr [...], Szef Krajowej Administracji Skarbowej uznał, że organem właściwym tej sprawie jest ten ostatni. Następnie, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] pismem z 19 lutego 2019 r. ponownie powiadomił: P. I. C. S..A.., firmę M. K. T. D. oraz dodatkowo K. S. i R. L. o zamiarze wydania decyzji w sprawie celnej. Powiadomienia te zostały doręczone stronom odpowiednio: 26 lutego 2019 r., 22 lutego 2019 r., 22 lutego 2019 r. oraz 2 kwietnia 2019 r. Następnie postanowieniem z [...] lutego 2019 r. ponownie wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia kwoty podatku od towarów i usług dla towaru objętego procedurą tranzytu. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone: P. I. C. S..A.. z siedzibą w O. - 26 lutego 2019 r., M. K. T. D. - 22 lutego 2019 r., oraz dodatkowo K. S. - 22 lutego 2019 r. oraz R. L. - 2 kwietnia 2019 r. Po przeprowadzeniu postępowania, decyzjami z [...] czerwca 2019 r. stwierdził: powstanie długu celnego w przywozie i określił kwotę cła w wysokości [...] zł oraz określił kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. W dniu 17 czerwca 2019 r. Spółka P. I. C. S..A.. wpłaciła kwotę określoną w decyzji wydanej w sprawie podatku od towaru i usług w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości [...] zł, a pismem z 12 listopada 2019 r. wniosła o stwierdzenie i zwrot nadpłaty odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł, twierdząc, że wyliczając kwotę odsetek nie uwzględniła okresu wyłączenia w naliczaniu odsetek od 12 lipca 2018 r. do 7 czerwca 2019 r., przewidzianego w art. 54 §1 pkt 7 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej – O.p.), tj. od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Decyzją z [...] lutego 2020 r. organ pierwszej instancji odmówił stwierdzenia nadpłaty odsetek w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] czerwca 2019 r. uznając, że od daty wszczęcia postępowania (doręczenia postanowienia w tym przedmiocie ostatniej ze stron, czyli 2 kwietnia 2019 r.) do dnia doręczenia stronie tej decyzji (7 czerwca 2019 r.) nie upłynęły trzy miesiące. W odwołaniu strona nie zgodziła się z twierdzeniem organu, że do wszczęcia postępowania doszło dopiero 2 kwietnia 2019 r. Stwierdziła, że doszło do tego 17 lipca 2018 r., tj. w dniu doręczenia skarżącej postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Celno- Skarbowego w [...] z [...] lipca 2018 r. Nie zgadzając się ze stanowiskiem Spółki, organ odwoławczy powołał się na art. 72 § 1 pkt 1 O.p., zgodnie z którym za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku i na art. 72 § 2 pkt 1 O.p. stosownie do którego, na równi z nadpłatą traktuje się również część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę, jeżeli wpłata ta dotyczyła zaległości podatkowej. Następnie przypomniał, że decyzją z [...] czerwca 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] stwierdził powstanie długu celnego w przywozie w związku z usunięciem spod dozoru celnego towaru, a za dłużników odpowiedzialnych solidarnie do uiszczenia kwoty długu celnego uznał: Spółkę P. I. C. S..A.., firmę M. K. - T. D. (przewoźnika), K. S. (kierowcę) oraz R. L. (organizującą przewóz). Jako, że w związku z powstaniem długu celnego powstał obowiązek podatkowy w imporcie towarów, wcześniej Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wszczął również postępowanie podatkowe w sprawie określenia kwoty podatku od towarów i usług dla towaru w postaci: obuwie damskie - 2020 opak., przemieszczanego pod procedurą tranzytu Tl MRN: [...] z [...] r. Postanowienie o wszczęciu postępowania w tej sprawie zostało skierowane do wszystkich dłużników odpowiedzialnych solidarnie za uiszczenie kwoty cła. Ostatnie doręczenie miało miejsce 2 kwietnia 2019 r. (R. L.). Dalej organ podał, że o skutecznym wszczęciu postępowania podatkowego można mówić dopiero z chwilą wydania postanowienia i doręczenia go stronie, przy czym postanowienie należy doręczyć wszystkim stronom postępowania w rozumieniu art. 133 O.p. Brak prawidłowego doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego chociażby jednej ze stron postępowania wiązać należy z brakiem skutecznego wprowadzenia go do obrotu prawnego. Jako, że ostatnie doręczenie postanowienia o wszczęciu postepowania zostało doręczone 2 kwietnia 2019 r. – od tej daty biegł termin załatwienia przedmiotowej sprawy. Odnosząc się do postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Celno- Skarbowego w [...] z [...] lipca 2018 r. o wszczęciu postępowania w sprawie usunięcia spod dozoru celnego towaru objętego procedurą tranzytu (jedynie w stosunku do stron: P. I. C. S..A. i firmy M. K. T. D. ), organ odwoławczy powołał się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1968/12: w którym podano, że "organ, którego właściwość została zakwestionowana, pozostaje bezczynny, a jeżeli już podjął postępowanie podatkowe, obowiązany jest je umorzyć". Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 37 ust. 1a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących dla poboru odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z tym że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych. Stosownie do art. 37 ust. 1b ww. ustawy od kwoty podatku wynikającego z decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, niezapłaconej w terminie, pobiera się odsetki za zwłokę zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Odnosząc te przepisy do stanu faktycznego sprawy, organ stwierdził, że odsetki od należnej kwoty podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł należało obliczyć od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego, tj. 7 sierpnia 2014 r., do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych (doręczenia decyzji) i w przypadku nieuiszczenia podatku w terminie, od dnia następnego po dniu upływu terminu płatności do dnia całkowitej zapłaty włącznie. Biorąc pod uwagę § 2 i § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. z 2005 r. Nr 165, poz. 1373 ze zm.) kwota odsetek w rozpatrywanej sprawie wyniosła [...] Zgodnie z art. 54 § 1 pkt 7 O.p., odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zdaniem organu odwoławczego, z uwagi na to, że od dnia wszczęcia postępowania podatkowego, tj. 2 kwietnia 2019 r. do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, czyli do 7 czerwca 2019 r., nie upłynął okres 3 miesięcy, w sprawie tej przywołany przepis nie znajduje zastosowania. W skardze na powyższą decyzję, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, Spółka zaskarżyła ją w całości. Zarzuciła jej naruszenie art. 165 § 4 O.p., poprzez niewłaściwe ustalenie daty wszczęcia postępowania i art. 54 § 1 pkt 7 O.p. poprzez nieuznanie, że sprawie tej wystąpił okres wyłączenia w naliczaniu odsetek oraz wniosła o jej uchylenie i o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W skardze, strona powtórzyła za odwołaniem, że wszczęcie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z [...] czerwca 2019 r. nastąpiło 17 lipca 2018 r., tj. w dniu doręczenia skarżącej postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] lipca 2018 r. W jej ocenie, bez znaczenia jest, że w toku postępowania za organ właściwy do załatwienia przedmiotowej sprawy został uznany organ inny niż ten, który dokonał wszczęcia postępowania oraz że Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wydał kolejne postanowienie o wszczęciu postępowania. Postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, a wszczęte w jego wyniku postępowanie nie zostało umorzone tylko zakończyło się wydaniem decyzji z [...] czerwca 2019 r. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu odwoławczego, jakoby w sytuacji wielości stron wszczęcie postępowania następowało z dniem zawiadomienia o wszczęciu postępowania ostatniej z osób będącej stroną w sprawie. Według strony, data wszczęcia postępowania jest liczona indywidualnie dla każdej strony z osobna. W przedmiotowej sprawie nie występowało współuczestnictwo konieczne stron, a zatem nie można podzielić argumentacji skarżonego organu co do daty wszczęcia postępowania. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy nie jest sporny. Decyzją nr [...] z [...] czerwca 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno- Skarbowego w [...] stwierdził powstanie długu celnego w przywozie na dzień 6 sierpnia 2014 r. oraz określił kwotę cła w wysokości [...] zł. Tego samego dnia, decyzją nr [...] określił związaną z nim kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...]. Decyzje te zostały wydane w stosunku do: P. I. C. S..A.. z siedzibą w O., firmy M. K. T. D. H. z siedzibą w H., K. S. zam. w H. oraz R. L. zam. w Ł. (Ukraina). Postanowienie o wszczęciu postępowania, wydane w tej sprawie przez Naczelnika L. Urzędu Celno- Skarbowego w B. P. - z [...] lutego 2019 r., zostało doręczone stronom: P. I. C. S..A.. z siedzibą w O. - 26 lutego 2019 r., M. K. T. D. - 22 lutego 2019 r., K. S. - 22 lutego 2019 r. oraz R. L. - 2 kwietnia 2019 r. W przypadku P. I. C. S..A.. z siedzibą w O. i firmy M. K. T. D. było to drugie postanowienie o wszczęciu postępowania w tej sprawie. Pierwsze wydał Naczelnik [...] Urzędu Celno- Skarbowego w [...] w dniu [...] lipca 2018 r. Stronie doręczone ono zostało 17 lipca 2018 r. Od decyzji nr [...] Spółka P. I. C. S..A.. złożyła odwołanie. Decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, w związku z czym stała się ona ostateczna i podlegała wykonaniu. W dniu 17 czerwca 2019 r. S. P. I. C. S..A.. wpłaciła kwotę podatku od towaru i usług w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w kwocie [...]zł. Następnie pismem z 12 listopada 2019 r. wniosła o stwierdzenie i zwrot nadpłaty odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł. Zdaniem Spółki, wyliczając kwotę odsetek nie uwzględniła ona okresu wyłączenia w ich naliczaniu od [...] do [...]., przewidzianego w art. 54 §1 pkt 7 O.p., tj. od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji. W jej ocenie, dla obliczenia czasu trwania postępowania istotne jest to, że przed podjęciem postępowań w powyższych sprawach przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego, wcześniej procedował w nich Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] który powiadomieniem nr [...] z [...] lipca 2018 r. zainicjował w stosunku do niej postępowanie celne w zakresie stwierdzenia powstania długu celnego i określenia jego kwoty oraz postanowieniem [...] z tego samego dnia wszczął postępowanie podatkowe w zakresie powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów i określenia jego kwoty. To ten organ, zdaniem Spółki, wszczął postępowanie zakończone decyzją Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] Bez znaczenia, według skarżącej, jest fakt, że po rozpoczęciu tych postępowań doszło do sporu pomiędzy powyższymi organami, który został rozstrzygnięty przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej postanowieniem z [...] grudnia 2018 r., na rzecz organu pierwszej instancji orzekającego w tej sprawie i ponownego zainicjowania postępowań przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...]. Zgodnie z art. 54 § 1 pkt 7 O.p., odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Stosownie do art. 54 § 2 O.p., przepisu tego nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu. Z powołanych przepisów wynika, że w sytuacji gdy art. 54 § 1 pkt 7 O.p. stanowi w sposób jednoznaczny, że odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania - odstępstwo od tej normy na podstawie art. 54 § 2 O.p. wymaga wykazania przesłanek określonych w tym przepisie. To jednocześnie oznacza, że okoliczności te - uzasadniające odstępstwo od normy z art. 54 § 1 pkt 7 O.p. - wymagają skrupulatnego przeanalizowania i oceny, czy terminowość podejmowanych przez organ w danej sprawie czynności procesowych przemawia za zastosowaniem tego odstępstwa. Powyższe przepisy art. 54 O.p. pozostają w logicznym związku z art. 139 § 1 i § 4 O.p., z których wynika, że załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej, przy czym do terminu tego nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Ustawodawca przyjął, że terminy określone w art. 139 § 1–3 O.p. powinny określać efektywny czas, jakim dysponują organy podatkowe na załatwienie sprawy. Niewliczanie do tego czasu terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, czy okresów opóźnień spowodowanych z przyczyn niezależnych od organu, oznacza, że z punktu widzenia organu podatkowego w postępowaniu podatkowym czas "zatrzymał się", nawet jeżeli podejmowane są jakiekolwiek czynności przez organ podatkowy. W myśl art. 165 O.p., postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (§ 1). Wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia (§ 2). Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu, z zastrzeżeniem art. 165a (§ 3). O wszczęciu postępowania na wniosek jednej ze stron organ podatkowy zawiadamia wszystkie pozostałe osoby będące stroną w sprawie (§ 3a). Datą wszczęcia postępowania z urzędu jest dzień doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania (§ 4). Stosownie do art. 123 § 1 O.p., organ ma obowiązek zapewnienia wszystkim stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Jak wynika w powyższych norm, podstawowym obowiązkiem organu administracyjnego prowadzącego postępowanie, niezależnie od tego czy postępowanie wszczynane jest na wniosek czy z urzędu, jest ustalenie wszystkich podmiotów (osób), które mają interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, a następnie zawiadomienie ich w prawem określony sposób o wszczęciu postępowania. Data wszczęcia postępowania stanowi podstawę obliczenia terminu załatwienia sprawy zgodnie z art. 139 O.p. Jako, że jego wszczęcie następuje z chwilą dokonania pierwszej czynności procesowej przez organ, w przypadku występowania kilku stron, do skutecznego wszczęcia postępowania dochodzi po doręczeniu postanowienia w tym przedmiocie pierwszej z nich. Powiadomienie o wszczęciu postępowania wszystkich stron jest natomiast konieczne dla prawidłowego prowadzenia postępowania - z poszanowaniem zasady z art. 123 § 1 O.p. Zatem, dopiero po ostatnim doręczeniu, możliwe jest liczenie terminów, o których mowa w art. 139, czy art. 54 § 1 pkt 7 O.p. Zgodnie z art. 15 § 1 O.p., organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Stosownie do art. 19 § 1 i § 2 O.p., zasadą jest, że spory o właściwość rozstrzyga organ wyższego stopnia lub Szef Krajowej Administracji Skarbowej (w wypadku państwowych organów podatkowych) albo samorządowe kolegium odwoławcze lub sąd administracyjny (w wypadku samorządowych organów podatkowych). Spór o właściwość rozstrzyga się, w drodze postanowienia, na wniosek organu będącego stroną sporu. Stosownie do art. 20 O.p., do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ podatkowy, na którego obszarze nastąpiło wszczęcie postępowania, podejmuje tylko te czynności, które są niezbędne ze względu na interes publiczny lub ważny interes strony. Przepisy o właściwości mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a organy z urzędu muszą przestrzegać swej właściwości w każdym stadium postępowania, co wynika z art. 15 § 1 O.p. Naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji przy wydawaniu decyzji administracyjnej powoduje bowiem nieważność decyzji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia. Podobnie - w przypadku postępowań wszczynanych na wniosek, podatnik ma obowiązek wystąpienia z nim do właściwego organu. W razie nieprawidłowego wyboru organu podatkowego przez podatnika, organ ma obowiązek niezwłocznie przekazać podanie organowi podatkowemu właściwemu rzeczowo i miejscowo, a także zawiadomić o tym podmiot wnioskujący (art. 170 § 1 O.p.). Zgodnie z art. 170 § 2 O.p. podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. W ocenie sądu, w razie powstania negatywnego sporu o właściwość, od chwili jego powstania do zakończenia, żadnemu z organów będących stroną sporu nie można skutecznie zarzucić bezczynności w załatwieniu sprawy, w związku z którą ten spór o właściwość powstał. W rozpoznawanej sprawie Naczelnik [...] Urzędu Celno- Skarbowego w [...] uznał się za organ niewłaściwy i przekazał akta sprawy Naczelnikowi [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...]. Ten – uznając że nie jest organem właściwym zwrócił akta przedmiotowych spraw. Na skutek powyższego, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wystąpił do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Wraz z nim przekazał akta spraw. Postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej za właściwy organ uznał Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] Postanowienie to wraz z aktami spraw wpłynęło do tego organu 7 stycznia 2019 r. Mając na uwadze wcześniej podane wywody, ponownie rozpoznając sprawę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej powinien ocenić powyższe okoliczności w światle zastosowania w niej art. 54 § 2 O.p. - z uwzględnieniem – że do wszczęcia postępowania dochodzi podczas pierwszego doręczenia postanowienia o jego wszczęciu (pierwszej czynności podjętej przez organ, nawet jeśli był to wówczas organ niewłaściwy). W tej kwestii należało przyznać rację stronie skarżącej. Uznając zatem zarzuty skargi w części dotyczącej naruszenia art. 165 § 4 O.p. za zasadne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej – P.p.s.a.). Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania uzasadnia art. 200 tej ustawy.