II SA/Go 908/16

SENTENCJA Dnia 30 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na zarządzenie Burmistrza z dnia [...] roku Nr [...] w sprawie ustalenia regulaminu porządkowego cmentarzy komunalnych p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na zarządzenie Nr [...] Burmistrza z dnia [...] października 2012 r. w sprawie ustalenia regulaminu porządkowego cmentarzy komunalnych, zaskarżając je w całości. W skardze Prokurator zarzucił w szczególności, iż kwestionowany akt został wydany bez podstawy prawnej, w niewłaściwej formie i przez niewłaściwy organ oraz nie zostało opublikowane w sposób prawem przewidziany. Wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia w całości. W odpowiedzi na skargę Burmistrz podał, iż uznaje argumenty podniesione w skardze za zasadne i w związku z tym zarządzeniem z dnia [...] października 2016 r. nr [...] (którego odpis załączył do odpowiedzi na skargę) uchylił zaskarżone zarządzenie z dnia [...] października 2012 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. Prokurator Rejonowy oświadczył, iż wobec uchylenia przez Burmistrza zaskarżonego zarządzenia cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej ppsa) skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Warszawa 2007, Wyd. Prawnicze LexisNexis, s. 872). W rozpoznawanej sprawie występujący jako strona skarżąca Prokurator Rejonowy w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2016 r. cofnął skargę, przy czym Sąd nie dopatrzył się przesłanek, o których mowa w art. 60 ppsa, kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. W szczególności o braku takich przesłanek świadczy fakt uchylenia przez Burmistrza zaskarżonego zarządzenia z dnia [...] października 2012 roku nr [...]. W sprawie nie zachodzi ryzyko, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skoro wola strony skarżącej jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca, z tej racji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak na wstępie.