I SA/Op 57/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z dnia 29 listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku do towarów i usług za luty, marzec, czerwiec, lipiec i grudzień 2017 r. oraz za styczeń 2018 r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W dniu 4.02.2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga A Spółki z o.o. w [...] (dalej: strona skarżąca, Spółka) na decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z dnia 29 listopada 2019 r. w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku do towarów i usług za luty, marzec, czerwiec, lipiec i grudzień 2017 r. oraz za styczeń 2018 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że ww. decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 10.12.2019 r. Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o prawie do wniesienia – za pośrednictwem organu- skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia tej decyzji. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 9.01.2020 r. Strona skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu trzykrotnie, tj. w dniu 10.01.2020 r. nadała skargę w placówce pocztowej; w dniu 10.01.2020 r. nadała skargi w postaci elektronicznej (za pośrednictwem platformy e-PUAP) do Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu oraz do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który przekazał skargę organowi zarządzeniem z dnia 14.01.2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie tej skargi po terminie ( trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 9.01.2020 r.). Pismem nadanym w dniu 17.04.2020 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśniła, że skarga została podpisana w systemie platformy elektronicznej do weryfikacji podpisów kwalifikowanych w dniu 9.01.2020 r. oraz złożona w systemie ePUAP w formie pisma i załączników elektronicznych w dniu 9.01.2020 r., a więc w terminie wynikającym z przepisów prawa w zakresie złożenia skargi na decyzje administracyjne. Jednocześnie, z uwagi na opóźnienia w zakresie działania systemu powiadamiania SMS celem weryfikacji podpisu zaufanego, doszło do opóźnienia, w zakresie otrzymania kodu potwierdzającego autentyczność podpisu zaufanego, na co strona nie miała wpływu, zatem doszło tu do opóźnienia ok. 2 minut w stosunku do godziny 24.00. Skarżąca podkreśliła, że nie miała wpływu na sposób działania komunikacji elektronicznej SMS obsługiwanej przez jednostki rządowe państwa. Postanowieniem z dnia 28.05.2020 r. Sąd przywrócił Spółce termin do wniesienia skargi. Sąd uznał m.in., że Spółka uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi jak również, że terminowo złożyła wniosek o przywrócenie terminu, tj. w ciągu 7 dni od daty otrzymania odpisu odpowiedzi na skargę, w której organ wskazywał na podstawy do odrzucenia skargi z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu. Organ wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia 28.05.2020 r. Postanowieniem z dnia 25.08.2020 r., sygn. akt I FZ 168/20 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w całości ww. postanowienie tut. Sądu z dnia 28.05.2020 r. i odrzucił wniosek Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu NSA wyjaśnił, że w sprawie doszło do naruszenia przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem (w zakresie relewantnym dla rozstrzygnięcia) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zauważył, że Spółka jako przyczynę uchybienia terminu wskazała kilkuminutowe opóźnienie w otrzymaniu SMS koniecznego do autoryzacji podpisu zaufanego, nie brak wiedzy o opóźnionym przesłaniu skargi w systemie ePUAP. Ustanie przyczyny uchybienia terminu należy w takiej sytuacji wiązać z momentem, w którym zniknęła przeszkoda techniczna w weryfikacji podpisu zaufanego (spółka otrzymała SMS i mogła odpowiedni kod wprowadzić w systemie ePUAP), nie z momentem otrzymania odpowiedzi na skargę. Z argumentacji spółki nie wynika, by dopiero z odpowiedzi organu podatkowego na skargę dowiedziała się ona o ewentualnym problemie z zachowaniem terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji zdaniem NSA termin do wniesienia o przywrócenie terminu biegł od dnia 10 stycznia 2020 r. Termin ten upłynął – bezskutecznie – z dniem 17 stycznia 2020 r. Pogląd sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu nadany w dniu 17 kwietnia 2020 r. został wniesiony w terminie z art. 87 § 1 p.p.s.a., NSA ocenił jako nieprawidłowy. Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 188 w zw. z art. 88 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i odrzucił wniosek spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 53 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Według art. 54 § 1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi; skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio (§ 1a). Jak wynika z akt sprawy termin trzydziestodniowy do zaskarżenia opisanej na wstępie decyzji, liczony od daty otrzymania przez stronę skarżącą kwestionowanej decyzji w dniu 10.12.2019 r. upływał w dniu 9.01.2020 r. Skarga natomiast została nadana w dniu 10.01.2020 r. – trzykrotnie, tj. w placówce pocztowej; w postaci elektronicznej (za pośrednictwem platformy e-PUAP) do Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu oraz do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który przekazał skargę organowi zarządzeniem z dnia 14.01.2020 r. Z powyższego wynika, ze skarga została nadana po upływie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie wniosek Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został odrzucony przez NSA postanowieniem z dnia 25.08.2020 r., sygn. akt I FZ 168/20. Sąd nie podziela stanowiska strony, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje podpisanie skargi i jej złożenie w systemie ePUAP przed północą, tj. jeszcze w dniu 9 stycznia 2020 r. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że skuteczne wniesienie skargi nastąpiło w dniu 10.01.2020 r. Fakt, iż strona podjęła czynności niezbędne do wniesienia skargi w terminie nie jest równoznaczne z wniesieniem tej skargi co – z uwagi na opóźnienia w otrzymaniu kodu potwierdzającego autentyczność podpisu zaufanego – nastąpiło skutecznie dopiero w dniu 10.01.2020 r. Z wyjaśnień strony wynika, że po otrzymaniu kodu potwierdzającego prawidłowości złożenia podpisu zaufanego, strona uzupełniła formularz wysyłki elektronicznej co zakończyło procedurę wysłania skargi w formie elektronicznej – ale miało to miejsce już w dniu 10.01.2020 r. Rozróżnić należy tu czynność podpisania skargi czy jej przygotowania od czynności skutecznego nadania/wysłania skargi. W zaistniałej sytuacji skarga podlega odrzuceniu. W przypadku bowiem wniesienia skargi po terminie, a taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, sąd zobligowany jest odrzucić skargę, o czym orzeczono na wstępie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.