I SA/Wr 997/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za styczeń 2002 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Jak wynika z ustaleń faktycznych sprawy, skarżący J. I. wniósł skargę na wymienioną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], od której należało uiścić wpis stosunkowy w kwocie [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżącego do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu sądowego, w terminie 7 dni od doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W czasie biegu terminu do opłacenia skargi, skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec odmowy zwolnienia skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w całości J. I. pismem z dnia [...] (data stempla pocztowego) złożył kolejny wniosek w przedmiocie przyznania mu prawa pomocy modyfikując go w ten sposób, iż wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił stronie przyznania prawa pomocy uznając, iż sytuacja majątkowa skarżącego nie uzasadniała przyznanie tego prawa zgodnie z wnioskiem strony. Postanowienie to, wobec braku wniesienia sprzeciwu stało się prawomocne. Pismem z dnia [...], doręczonym skarżącemu w dniu [...], Sąd ponownie wezwał wnoszącego skargę do jej opłacenia w wysokości oraz pod rygorem jak w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uzupełnili braku skargi, albowiem, pismo to nie zostało opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270; z 2004 r. nr 162, poz. 1692; z 2005 r. nr 94, poz. 788; nr 169, poz. 1417, zwanej dalej u.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 u.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 u.p.s.a., Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd, stosownie do treści art. 220 § 3 u.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do opłacenia skargi zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu [...]. Zgodnie z powyższym, zakreślony, 7 – dniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego w sprawie rozpoczął swój bieg w dniu [...] i upłynął bezskutecznie z dniem [...] (poniedziałek). Nieopłacenie skargi uniemożliwiało nadanie sprawie dalszego biegu, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 220 § 1 u.p.s.a. Mając na uwadze wskazane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie dyspozycji art. 220 § 3 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.