VII SA/Wa 261/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zaniechania dalszej produkcji postanawia: 1. odrzucić skargę H. C., 2. zwrócić skarżącej H. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych z tytułu uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE W dniu 11 stycznia 2007 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) H. C. reprezentowana przez radcę prawnego R. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zaniechania dalszej produkcji cukierniczej prowadzonej w budynku handlowo-usługowo-mieszkalnym, usytuowanym na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w L. Skarga została opłacona w dniu 9 stycznia 2007 r. w kwocie 200 (dwieście) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury 500 (pięćset) złotych. W przedmiotowej sprawie wpis sądowy z tytułu wniesionej skargi został uiszczony w kwocie 200 (dwieście) złotych, a zatem w nieprawidłowej wysokości. W związku z powyższym, na podstawie art. 221 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.