I SAB/Wa 119/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ponownego rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 lipca 2007 r. M. S. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. po wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] uchylającej, w wyniku złożonego odwołania, decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] umarzającą postępowanie i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], oznaczoną jako dawna działka nr [...] z dawnego obrębu [...] o łącznej powierzchni [...] m2. W uzasadnieniu skargi M. S. podała, że pismem z dnia 29 czerwca 2007 r. wezwała Urząd W. Biuro Gospodarki Nieruchomościami do wydania decyzji. Do skargi skarżąca dołączyła kserokopię tego wezwania. Pomimo złożonego upomnienia Prezydent W. nie załatwił sprawy, także nie poinformował o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie określonym przez przepisy prawa. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. poinformował, że Wojewoda [...] nie zwrócił organowi I instancji akt administracyjnych, a bez akt przedmiotowej sprawy nie jest możliwe ponowne rozpatrzenie sprawy przez Prezydenta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie organem administracji publicznej wyższego stopnia nad Prezydentem W. jest Wojewoda [...] i to do niego należało wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W., skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Dodatkowo wskazać należy, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż skarżąca M. S. przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpiła do Urzędu W. z wezwaniem do wydania decyzji. Jednakże wystąpienie to, do aparatu pomocniczego organu I instancji, z wezwaniem do wydania decyzji nie stanowi wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 37 § 1 kpa. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.