III SA/Łd 794/17

SENTENCJA Dnia 13 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 roku sprawy ze skargi A. G. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] [...] w przedmiocie złożenia propozycji pracy postanowił: 1. otworzyć zamkniętą rozprawę; 2. zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE W dniu 26 maja 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r., poz. 1948 ze zm.) doręczył podkomisarzowi A. G. pismo z dnia [...] - propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Referacie Podatku Akcyzowego i Podatku od Gier w Izbie Administracji Skarbowej w Ł. na stanowisku starszego eksperta skarbowego. W propozycji wskazano, iż zaproponowane warunki zatrudnienia, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 1 czerwca 2017r. oraz, że zgodnie z art. 170 ust. 2 ww. ustawy, w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszej propozycji strona powinna złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W przypadku odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 2 ustawy, stosunek służby wygaśnie po upływie 3 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym strona złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia lub upłynie termin do złożenia oświadczenia, jednak nie później niż dnia 31 sierpnia 2017r. Wygaśnięcie stosunku służbowego traktuje się jak zwolnienie z pełnienia służby. W dniu 1 czerwca 2017r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. wpłynęło podanie A. G. w sprawie złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w art. 165 ust. 7 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS ustawodawca rozróżnia dwie grupy podmiotów - pracownika, któremu składa się propozycję pracy oraz funkcjonariusza, któremu składa się propozycję służby (i która zgodnie z art. 169 ust. 4 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę o KAS jest decyzją administracyjną). W związku z powyższym wniosła o realizację ustawy i niezwłoczne wydanie propozycji służby. Jednocześnie zastrzegła, że niniejsze pismo nie jest odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W dniu 8 czerwca 2017r. skarżąca na podstawie art. 170 ust. 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS złożyła oświadczenie, że przyjmuje propozycję zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w Ł.. W piśmie z dnia 14 czerwca 2017r., stanowiącym odpowiedź na pismo z dnia 31 maja 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wyjaśnił, że z brzmienia art. 165 ust. 7 cyt. ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS wynika, że ustawodawca pozostawił kierownikom wskazanych jednostek organizacyjnych autonomiczne prawo w zakresie rodzaju propozycji (tj. zatrudnienia na podstawie umowy o pracę albo propozycję pełnienia służby) jaka składana jest pracownikom i funkcjonariuszom danej jednostki, co oznacza, że propozycja zatrudnienia albo służby może zostać przedłożona zarówno pracownikowi, jak i funkcjonariuszowi. Użyty w cyt. przepisie wyraz "odpowiednio" oznacza, że dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz Krajowej Szkoły Skarbowości mogą składać zarówno funkcjonariuszom, jak i pracownikom, propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia, bądź nowe warunki pełnienia służby w jednostkach przez nich kierowanych. Wyraz "odpowiednio" porządkuje kwestię kto, komu składa propozycję, nie normuje kwestii jakiego rodzaju propozycja ma być złożona. W piśmie z dnia 18 czerwca 2017r. stanowiącym uzupełnienie pisma z dnia 31 maja 2017r. skarżąca sprecyzowała, że chciałaby pełnić służbę w Służbie Celno –Skarbowej w Referacie Podatku Akcyzowego i Podatku od Gier w Izbie Administracji Skarbowej w Ł., tak jak dotychczas i wykonywać zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej. Podkreśliła także, że obniżono jej wynagrodzenie mimo, iż bardzo dobrze wywiązywała się ze swoich obowiązków prowadząc bardzo skomplikowane i obszerne sprawy podatkowe. W piśmie z dnia 29 czerwca 2017r., stanowiącym odpowiedź na pismo z dnia 18 czerwca 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. podtrzymał stanowisko zawarte propozycji zatrudnienia z dnia [..] oraz w piśmie z dnia 14 czerwca 2017r. W dniu 26 lipca 2017r. (data wpływu skargi do organu) A. G. działając w oparciu o treść art. art. 53 § 2 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia 14 czerwca 2017r. oraz poprzedzające je pismo z dnia [...] o zwolnieniu jej ze służby z dniem 1 czerwca 2017r. Zarzuciła naruszenie: - art. 169 ust. 4 w zw. z art. 165 ust. 3 i 7 w zw. z art. 160 ust. 4 i 5 ustawy- Przepisy wprowadzające ustawę o KAS poprzez nieprzedstawienie propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej; - art. 166 ust. 2 ustawy- Przepisy wprowadzające ustawę o KAS poprzez uznanie, że nie ma prawa wykonywać prawa dotychczasowych zadań orzeczniczych pozostając jako funkcjonariusz w Służbie Celno-Skarbowej; - art. 160 ust. 4 i 5 ustawy- Przepisy wprowadzające ustawę o KAS poprzez niezasadne obniżenie wysokości wynagrodzenia; - art. 2, art. 32 Konstytucji RP poprzez niezasadne pozbawienie przywilejów funkcjonariusza. Wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu lub czynności. I uznanie, że nadal pozostaje funkcjonariuszem Służby Celno-Skarbowej, któremu należy przedstawić propozycję ustalającą warunki pełnienia służby w formie decyzji wydanej na podstawie art. 169 § 4 ustawy p.w.u. o KAS. Ponadto skarżąca z ostrożności procesowej wniosła o potraktowanie propozycji pracy jako decyzji administracyjnej, a pisma z dnia 31 maja 2017r. wraz jego uzupełnieniem z dnia 18 czerwca 2017r. jako odwołania, natomiast pisma Dyrektora Izby Administracji w Ł. z dnia 14 czerwca 2017r. i 29 czerwca 2017r. jako rozstrzygnięcia organu drugiej instancji i uchylenie decyzji obu instancji i zobowiązanie organu do wydania decyzji ustalającej warunki pełnienia służby na podstawie art. 169 ust. 4 ustawy- Przepisy wprowadzające ustawę o KAS. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 29 listopada 2017r. skarżąca popierała wniesioną skargę. Podniosła, że została zwolniona ze służby z uwagi na to, że wykonywała obowiązki orzecznicze. Ustawa nie zabrania wykonywania obowiązków orzeczniczych funkcjonariuszowi służby celno-skarbowej. Nie wyjaśniono jej w żaden sposób przyczyn obniżenia wynagrodzenia. Skarżąca wyjaśniła, że jest to jej jedyna skarga złożona do sądu. Jedyny przypadek możliwości przedstawienia propozycji pracy funkcjonariuszowi został przewidziany w art. 167 ust. 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS i dotyczy funkcjonariuszy pełniących służbę w komórkach obsługujących ministra. Pełnomocnik organu wnosił o odrzucenie skargi, bądź o jej oddalenie. W dniu 8 grudnia 2017r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej z dnia 7 grudnia 2017r., stanowiące głos do protokołu rozprawy, w którym odwołując się do treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 października 2017r., sygn. akt II SA/Ol 672/17, który zapadł w analogicznej sprawie wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych w tożsamych przedmiotowo sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (tj. administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej). W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, że do wielu wojewódzkich sądów administracyjnych wpływają skargi funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej m.in. w przedmiocie składanych im propozycji pracy w korpusie służby cywilnej. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017r., sygn. akt II SA/Sz 876/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę funkcjonariusza celnego na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie w przedmiocie odwołania od propozycji zatrudnienia. Od powyższego orzeczenia strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I OSK 2587/17 i do dnia dzisiejszego nie została rozpoznana. Podobnie, postanowieniami z dnia 22 września 2017r. w sprawach o sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 814/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargi na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie złożenia propozycji pracy. Od powyższych postanowień złożone zostały skargi kasacyjne, zarejestrowane pod sygn. akt I OSK 2772/17 i I OSK 2791/17, które także do dnia dzisiejszego nie zostały rozpoznane. Odmienny pogląd, uznający propozycję pracy składaną funkcjonariuszom za decyzję administracyjną został natomiast wyrażony m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 października 2017r., sygn. akt II SA/Sz 897/17. Powyższy wyrok także jest nieprawomocny. Z uwagi na fakt, że wskazane powyżej rozstrzygnięcia zapadły w tożsamym stanie faktycznym i prawnym oraz istniejącą dotychczasową rozbieżność orzecznictwa sądowoadministracyjnego w powyższym zakresie, zasadnym w ocenie Sądu jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, do czasu rozpoznania skarg kasacyjnych przez Naczelny Sąd Administracyjny od wskazanych powyżej orzeczeń, o co wniosła skarżąca. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. E.C.