II SA/Kr 990/05

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w [....] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 października 2007 r. sprawy ze skargi A.K. i J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia UZASADNIENIE Sygn. akt II SA/Kr 990/0 UZASADNIENIE Skarżący A.K. i J.K. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przez nich postanowienia ........Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia ..............utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ............ W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, ponieważ mają na utrzymaniu czwórkę małoletnich dzieci, zaś jedynym źródłem ich utrzymania jest gospodarstwo rolne. Wskazali też, że są zobowiązani do spłaty zaciągniętych kredytów. Podkreślili, że wykonanie wymienionych orzeczeń pozbawi ich rodzinę jakichkolwiek środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu Sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonaniu postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia ustalającego wysokość opłaty legalizacyjnej za samowolnie wzniesiony budynek gospodarczy. W przypadku zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Z istoty obowiązku nałożonego na skarżących zaskarżonym postanowieniem - czyli obowiązku uiszczenia opłaty legalizacyjnej wynika, iż jego wykonanie nie może spowodować skutków, o których mowa w przepisie. W świetle art. 61 § 3 ppsa -"chodzi o taką szkodę - majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego". Pogląd powyższy wyrażony został w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.12.2004 r. sygn. akt GZ 138/04 Lex nr 281811) i jest on adekwatny do stanu podlegającego ocenie w niniejszej sprawie. Rodzaj obowiązku nałożonego zaskarżonym postanowieniem nie wywołuje stanu nieodwracalnego, ani trudnego do odwrócenia, zaś w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi zaistnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy i nie może być traktowana rozszerzające. Nie może prowadzić do uniemożliwienia funkcjonowania stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego (por. T. Woś. , Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, kom. do art, 61). Odnosząc się do przytoczonych przez skarżących okoliczności dotyczących ich trudnej sytuacji materialnej zważyć należy, iż w istocie przesłanki stanowiące podstawę zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są tymi samymi, od których spełnienia zależałoby ewentualne przyznanie stronie prawa pomocy (por. post. NSA z 26.04.2004 r. FZ 38/04, niepubl.) W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji .