II SA/Sz 825/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 listopada 2007 r. sprawy ze skargi I. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie warunków zabudowy I uchyla zaskarżoną decyzję, II stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej I. A. kwotę [...] ( [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Wójt Gminy decyzją z dnia (...) , ustalił warunki zabudowy na zabudowę zagrodową w gospodarstwie rolnym na rzecz I. A w obrębie (...) Wójt Gminy postanowieniem z dnia (...) na podstawie art.149 § 1 kpa wznowił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy w sprawie wyżej opisanej. Wójt Gminy , decyzją z dnia (...), na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa, art. 59, art. 60 art. 61 , art. 63 , art. 64, art. 65 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.): - w pkt 1 uchylił swoją decyzję z dnia (...) ustalającą warunki zabudowy na zabudowę zagrodową w gospodarstwie rolnym na działce nr (...), - w pkt 2 ustalił nowe warunki zabudowy na zabudowę zagrodową w gospodarstwie rolnym w obrębie (...) na rzecz I A. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli J i S. T., którzy wnieśli o jej uchylenie. Zdaniem odwołujących I A nie będzie budować siedliska rolniczego, jedynie budynek mieszkalny o charakterze turystycznym ponieważ wielkość działki nr (...)nie przekracza nawet 1 ha, a średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w gminie wynosi 11 ha, a ponadto wnioskodawczyni nie jest rolnikiem i grunty w/w działki od szeregu lat nie są użytkowane rolniczo. Budowa budynku mieszkalnego będzie źródłem konfliktów ze względu na prowadzoną przez odwołujących na dużą skalę działalność rolniczą związaną z hodowlą zwierząt. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia (...). na podstawie art.138 § 2 kpa, art. 4 ust.2 pkt 2 w związku z art.59 – art. 64 ust.1ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Zdaniem organu odwoławczego nowe rozstrzygnięcie sprawy przez organ I instancji nie spełniało ustawowych wymogów określonych w art. 52 ust.2 pkt 2b, art. 3 ust.3 pkt 1 i art.54 ust.3 w związku z art. 64 ust.1 oraz art. 61 ust.4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I A wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu niezgodności z obowiązującym prawem. Zdaniem skarżącej wszystkie niezbędne uzgodnienia i dokumenty zostały do decyzji załączone, tym bardziej, że zgodnie z art.64 w/w ustawy, przepisy art.52 i następne nie stosuje się wprost, jedynie odpowiednio. Kodeks cywilny, ani żaden inny przepis prawa nie wprowadził ograniczeń dotyczących wielkości areału lub braku odpowiednich kwalifikacji właściciela gruntu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /jeżeli ustawy nie stanowią inaczej/. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem i w wyżej wskazanych granicach doprowadziła do uwzględnienia skargi, aczkolwiek z przyczyn w niej nie podniesionych. Nie przesadzając ostatecznego sposobu rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że decyzja ta w aktualnym stanie sprawy, nie jest zgodna z prawem. W postępowaniu wznowieniowym można wyróżnić dwa etapy tego postępowania: - pierwszy etap wstępny (wyjaśniający), który rozpoczyna wniosek strony, zgłoszony właściwemu organowi, o wznowienie postępowania i który kończy się albo wydaniem postanowienia o wznowieniu (art. 149 § 1 kpa) albo podjęciem decyzji o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 kpa), - drugi etap po wydaniu postanowienia o wznowieniu, który można nazwać właściwym, polegający na przeprowadzeniu postępowania dowodowego i który ma na celu zbadanie zaistnienia przesłanek wznowienia. Etap ten kończy się wydaniem albo decyzji z art. 151§ 1 pkt 1 kpa albo decyzji z art. 151 § 1 pkt 2 kpa względnie też decyzji na podstawie art. 151 § 2 kpa. W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy po wznowieniu postępowania, decyzją z dnia (...) uchylił swoją decyzję z dnia (...) ustalającą warunki zabudowy na zabudowę zagrodową w gospodarstwie rolnym na działce nr (...) i wydał nową decyzję o warunkach zabudowy (art. 151 § 1 pkt 2 kpa). Natomiast organ odwoławczy decyzją z dnia (...), wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa i przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003r. (Dz.U. Nr 80,poz. 717 ze zm.) uchylił opisaną wyżej decyzję Wójta Gminy z dnia (...). i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Zdaniem Sądu decyzja ta jest obarczona wadą istotną powodującą jej uchylenie. Rozstrzygnięcie decyzji jest niezgodne nie tylko z podstawą prawną rozstrzygnięcia – art. 138 § 2 kpa, ale i uzasadnieniem. Decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji może być podjęta w sytuacjach określonych w art. 138 § 2 kpa, a mianowicie rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, bowiem zdaniem organu odwoławczego organ I instancji wydając nową decyzję o warunkach zabudowy w trybie wznowieniowym nie spełnił ustawowych wymogów określonych w art. 52 ust.2 pkt 2b, art. 53 ust.3 pkt 1, art. 54 ust.3 w związku z art. 64 ust.1 oraz art. 61 ust.4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a więc nie wyczerpał określonego w w/w ustawie trybu postępowania. Powoduje to konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Natomiast rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji odnosi się do przepisu art. 138 § 1 pkt 2 kpa, który wprowadza wyjątek od zasady obowiązku rozstrzygnięcia istoty sprawy, pozwalając organowi odwoławczemu na ograniczenie się tylko do wyeliminowania decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy nie ma jednak swobody w wyborze tego sposobu zakończenia postępowania odwoławczego. Ograniczenie wypływa właśnie z kryterium umorzenia postępowania I instancji, a zatem tylko do przypadków, gdy to postępowanie było bezprzedmiotowe. W przypadku gdy nie wystąpi przesłanka bezprzedmiotowości postępowania przed I instancją organ odwoławczy obowiązany jest sprawę rozstrzygnąć merytorycznie, chyba że są podstawy do kasacji decyzji z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Przesłanka bezprzedmiotowości wystąpi, gdy brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego, czy też tylko w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed tym organem I instancji. Jak wynika z uzasadnienia organu odwoławczego przesłanka bezprzedmiotowości w rozpoznawanej sprawie nie zachodziła, a więc osnowa decyzji jest nieprawidłowa i stanowi wadę istotna, zaskarżonej decyzji powodującą uchylenie tej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c , art. 152, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.