V SA/Wa 2195/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant - Anna Lew-Starowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy wraz z odsetkami postanawia: umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE J. B. wniósł za pośrednictwem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję wyżej wymienionego organu w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy wraz z odsetkami. Na rozprawie w dniu 17 grudnia 2007 r. skarżący cofnął skargę w przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, iż [...] listopada 2007 r. ZUS wydał decyzję w zakresie wymiaru zobowiązań z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, w której została określona inna kwota należności i za inne okresy [...] oraz z uwagi na to, że od powyższej decyzji złożył odwołanie do Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. albowiem kwestionuje wysokość tego zadłużenia, uznając, że część składek uległa przedawnieniu. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd, chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wada nieważności (w takim wypadku sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne). Stwierdzając, iż powyższe okoliczności nie zachodzą i uznając, że skarżący skutecznie cofnąła skargę Sąd, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie.