I SAB/Wr 1315/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi K. B. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego T. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić Stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). UZASADNIENIE K. B. (Skarżąca) reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego wniosła skargę we wskazanym w sentencji zakresie. W dniu 15.11.2021 r. doręczono Skarżącej wezwanie do uzupełniania braku formalnego oraz fiskalnego skargi przez przedłożenie aktu urodzenia Skarżącej (małoletnia) lub jego uwierzytelnionego odpisu oraz uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. W dniu 17.11.2021 r. Skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem. W sprawie ze skargi dziecka reprezentowanego przez rodzica takim dokumentem jest akt urodzenia dziecka. Nieprzedłożenie tego rodzaju dokumentu wraz ze skargą stanowi jej brak formalny, który podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do złożenia aktu urodzenia małoletniej Skarżącej zostało skutecznie doręczone przedstawicielowi ustawowemu 15 listopada 2021 r. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie z końcem 22 listopada 2021 r. - brak nie został uzupełniony, a więc skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.