I SA/Gl 644/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia zawiesić postępowanie sądowe; UZASADNIENIE Przedmiotem skargi M.K. jest decyzja organu podatkowego, która – jak to wynika z jej petitum – została wydana między innymi na gruncie art. 7 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649). Przepis ten, mocą ustawy zmieniającej z dnia 18 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 222, poz. 1629), wprowadził sankcyjną 20 % stawkę podatku wskazując przy tym przesłanki jej zastosowania. Stawką tą została opodatkowana między innymi czynność przechowania (depozytu nieprawidłowego), która to okoliczność faktyczna była badana w toku postępowania podatkowego w tej sprawie. Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2010 r. sędzia sprawozdawca zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej oraz organ odwoławczy do złożenia w terminie 7 dni oświadczenia, czy w związku z zagadnieniem prawnym przedstawionym Trybunałowi Konstytucyjnemu w ramach postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 563/10 wnoszą o zawieszenie postępowania. W piśmie procesowym z dnia [...] 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Trybunał Konstytucyjny w związku z zagadnieniem prawnym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 563/10. W ramach pisma procesowego z dnia [...] 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł także o zawieszenie postępowania z wyżej wskazanych powodów. Trzeba jeszcze tutaj odnotować, że sygnalizowanym wyżej postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. przedstawiono Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące zagadnienie prawne: czy przepisy art. 7 ust. 5 pkt 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (j. t. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649) w zakresie w jakim przewidują - w stosunku do podatników będących osobami fizycznymi, po przedawnieniu zobowiązania podatkowego powstałego z tytułu zawarcia umowy pożyczki - ponowne powstanie obowiązku i zobowiązania podatkowego, od tej samej czynności cywilnoprawnej według dziesięciokrotnie wyższej 20 % stawki podatku, z chwilą powołania się przez podatnika na fakt jej dokonania przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego - są zgodne z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej? Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Przypadek taki ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że wniosek został wyartykułowany przez obie strony postępowania, tj. zarówno przez stronę skarżącą, jak i organ odwoławczy. Niezależnie od przyjętej wyżej podstawy zawieszenia postępowania należy odnotować, że Sąd ma możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego (art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W piśmiennictwie zaprezentowano stanowisko, że w sytuacji gdy strony złożą wniosek o zawieszenie postępowania, a występuje inna przyczyna obligująca sąd lub umożliwiająca mu zawieszenie postępowania na podstawie przesłanek zawartych w wymienionych przepisach, postępowanie powinno być zawieszone na tej innej podstawie (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, wyd. 1, Warszawa 2004, s. 252). W ocenie składu tutaj orzekającego, rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przedstawionego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt III SA/Wa 563/10, ma charakter prejudycjalny w odniesieniu do tej sprawy. Orzeczenie wydane przez Trybunał może mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia zaistniałego w tej sprawie sporu, w szczególności przez pryzmat wyartykułowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Nie bez znaczenia pozostaje jednak zgoda obu stron postępowania na zawieszenie postępowania sądowego. Stanowisko stron pozwala bowiem ocenić celowość i zasadność zawieszenia tego postępowania w kontekście zasady rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, która została wyrażona w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd przyjął tutaj, że zapadłe obecnie rozstrzygnięcie jest uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Szczególnie względem tej ostatniej przesłanki należy odnotować, – w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym – że "zawieszenie postępowania sądowoadminsitracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej. Pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnego, trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja aktów normatywnych" (z uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie I GSK 746/09, LEX nr 578948). W tym stanie rzeczy Sąd przyjął, że pierwszeństwo ma tutaj fakultatywna podstawa zawieszenia postępowania płynąca z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. i w oparciu o ten właśnie przepis orzeczono jak w sentencji.