II SA/Kr 1011/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 października 2020 r. sprawy ze skargi Firma A na uchwałę Rady Miasta Krakowa nr LIX/815/12 z dnia 24 października 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Młynówka Królewska – Zarzecze" postanawia: 1. skargę odrzucić; 2. zwrócić stronie skarżącej Firma A wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych. UZASADNIENIE Firma A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa nr LIX/815/12 z dnia 24 października 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Młynówka Królewska – Zarzecze". W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 10 września 2020 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 24 października 2012 r. strona skarżąca wezwała właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia. W odpowiedzi pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa nie jest wymogiem formalnym wniesienia skargi na akt prawa miejscowego, wobec czego strona skarżąca takiego wezwania nie formułowała. W piśmie z 5 października 2020 r. strona skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania, a nadto o zwrot opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W sprawach skarg na uchwały lub zarządzenia organów gminy konieczne jest uwzględnienie przepisów szczególnych ustanowionych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 713, dalej: u.s.g.). Ze względu na to, że przedmiotem skargi jest uchwała z dnia 24 października 2012 r. powyższe przepisy szczególne znajdują zastosowanie z uwzględnieniem normy intertemporalnej wynikającej z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), która weszła w życie 1 czerwca 2017 r., co oznacza obowiązek stosowania przepisów art. 101 u.s.g. w brzmieniu sprzed tej nowelizacji, tak jak przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. określających tryb i termin wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W świetle art. 101 ust. 1 u.s.g. (w brzmieniu sprzed nowelizacji) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W myśl art. 52 § 4 p.p.s.a. (w brzmieniu sprzed nowelizacji), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji, wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki, w okolicznościach niniejszej sprawy, w której kwestionowaną uchwałę podjęto w dniu 24 października 2012 r., skargę należało poprzedzić wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, czego skarżąca nie uczyniła. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa skutkuje odrzuceniem skargi przez ten sąd jako niedopuszczalnej, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tego względu należało orzec jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi stwierdzić należy, że dokonanie takiej czynności procesowej nie mogło w okolicznościach sprawy skutkować umorzeniem postępowania, stosownie do art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania może bowiem nastąpić, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, to znaczy nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wobec stwierdzenia w przedmiotowej sprawie przeszkody formalnej w postaci braku uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skutkującej odrzuceniem skargi, umorzenie postępowania było niedopuszczalne. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w punkcie sentencji 2 postanowienia.