II SA/Gl 868/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant starszy referent Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Ch. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dozoru pojazdu oddala skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 129 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez C. G. odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na C. G. obowiązku zapłaty kwoty [...] zł tytułem kosztów usunięcia przechowywania, oszacowania i sprzedaży samochodu osobowego marki [...], nr rejestracyjny [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia stronie decyzji, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W rozpoznawanej sprawie decyzja organu pierwszej instancji została doręczona C. G. w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, nadto fakt doręczenia decyzji tego dnia potwierdził odwołujący we wniesionym odwołaniu. Odwołanie, noszące datę [...] r., nadane zostało w placówce pocztowej w dniu [...] r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Oznacza to, że merytoryczne rozpoznanie odwołania nie jest dopuszczalne, strona nie złożyła przy tym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. C. G. w dniu [...] r. w jednym piśmie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dwie skargi na: -decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., -postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lipca 2012 r. skargi zostały rozdzielone celem oddzielnego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 września 2012 r., sygn. akt II SA/GL 869/12 (prawomocnym) odrzucił jako niedopuszczalną skargę na decyzję Starosty [...]. C. G. w skardze na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K., że organ ten wobec stwierdzenia uchybienia terminu winien był zwrócić akta Staroście [...] i dopiero ten organ uprawniony był do stwierdzenia uchybienia terminu. Decyzja taka po jej doręczeniu mogłaby spowodować złożenie przez niego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie znajdując podstaw do autokontroli swego stanowiska wniosło o oddalenie skargi. Kolegium zauważyło, że sugestia skarżącego o zwrocie akt organowi pierwszej instancji nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Na rozprawie przed Sądem w dniu 13 grudnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego w całości poparł twierdzenia zawarte w skardze wnosząc o przywrócenie skarżącemu terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z wyrażoną w art. 129 § 1 i 2 Kpa zasadą odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Oznacza to, że termin do dokonania czynności procesowej jaką jest wniesienie odwołania jest terminem ustawowym i wiąże zarówno stronę, jak i organ. Uchybienie więc terminu do wniesienia odwołania powoduje bezskuteczność tego środka i o ile strona nie złoży wniosku o przywrócenie terminu organ odwoławczy obowiązany jest wydać na podstawie art. 134 Kpa postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W rozpoznawanej sprawie wydana w pierwszej instancji decyzja Starosty [...] z dnia [...] r. doręczona została skutecznie skarżącemu w dniu [...] r., co potwierdza pocztowy dowód doręczenia, na którym obok daty widnieje własnoręczny podpis skarżącego. Dodatkowo przyznał to skarżący w piśmie z dnia [...] r. stanowiącym odwołanie. Doręczona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania, odpowiadające wymogom zawartym w art. 129 § 1 i 2 Kpa. Oznacza to, że termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] r., tj. w środę, który nie był dniem wolnym od pracy. Tymczasem, jak trafnie dostrzegło Kolegium, pismo stanowiące odwołanie sporządzone zostało już po upływie ustawowego terminu ([...] r.) i nadane na adres Starosty [...] w dniu [...] r., co stwierdza odcisk datownika na kopercie nadawczej. Skoro skarżący ani w odwołaniu, ani w innym piśmie procesowym do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w oparciu o art. 58 § 1 Kpa, istniała usprawiedliwiona podstawa do wydania przez organ odwoławczy postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wbrew zarzutowi skarżącego organ odwoławczy, po stwierdzeniu w ramach czynności wstępnych, uchybienia terminu nie mógł przekazać akt sprawy organowi pierwszej instancji celem wydania postanowienia w tym przedmiocie. Jak już zauważono przepis art. 134 Kpa przyznał organowi odwoławczemu wyłączną kompetencję do orzeczenia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Ubocznie należy wskazać, że także organ odwoławczy jest właściwym do rozpoznania wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania (por. art. 59 § 2 Kpa). Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, tyle tylko, że nastąpiło to w dniu [...] r., a zatem już po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonego postanowienia. Z uwagi na datę wniesienia tego wniosku fakt ten nie ma wpływu na ocenę legalności kontrolowanego postanowienia. Odnosząc się z kolei do sformułowanego na rozprawie przed Sądem wniosku o przywrócenie przez sąd orzekający terminu do wniesienia odwołania należy stwierdzić, że kontrola sądowa dokonana w granicach rozpoznawanej sprawy sprowadza się do oceny zgodności z prawem postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. W kontekście stwierdzeń skarżącego zawartych we wniosku wskazać jedynie trzeba, że w decyzji organu pierwszej instancji zawarto pouczenie o prawie do wniesienia odwołania nie w terminie 30 dni, jak utrzymuje skarżący, czemu dał wyraz we wniosku o przywrócenie terminu, lecz w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Z tych wszystkich powodów sformułowane przez skarżącego zarzuty nie mogły doprowadzić do podważenia zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, przeto Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oddalił skargę.