II SA/Ol 719/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi S. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odwołania Przewodniczącego Rady Gminy oddala skargę. UZASADNIENIE Uchwałą nr "[...]" Rada Gminy "[...]" odwołała Przewodniczącego Rady Gminy "[...]". S.S. (dalej: "Skarżący") – odwołany Przewodniczący Rady Gminy -wywiódł skargę do tut. Sądu na ww. uchwałę. Zarzucił, że akt ten został podjęty z naruszeniem: - art. 20 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713, z późn. zm.), dalej: "u.s.g.", to jest bez uprzedniego przedłożenia projektu uchwały; - art. 20 ust. 6 zd. pierwsze u.s.g., przez zaniechanie złożenia przez klub radnych wniosku o wprowadzenie do porządku obrad najbliższej sesji rady gminy projektu uchwały i bez przedłożenia projektu uchwały co najmniej 7 dni przed dniem rozpoczęcia sesji; - art. 20 ust. 6 zd. drugie u.s.g., gdyż to klub radnych, a nie radni, powinien byli przedłożyć, i to w okresie co najmniej 7 dni przed dniem rozpoczęcia sesji, projekt uchwały, a ponadto procedowano dwie uchwały, podczas gdy przepis ten pozwala na zgłoszenie nie więcej niż jednego projektu uchwały przez klub radnych; - art. 20 ust. 1a u.s.g. z uwagi na nieprawidłowe rozszerzenie porządku obrad o dwie uchwały, których projekty ponadto nie zostały przedłożone we właściwym trybie, co jednocześnie naruszyło przepisy uchwały Rady Gminy "[...]" z 28 listopada 2019 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy "[...]" (dalej: "Statut"); - § 40 ust. 2 Statutu przez zaniechanie powiadomienia radnych o terminie, miejscu i proponowanym porządku obrad najpóźniej 7 dni przed terminem obrad za pośrednictwem poczty elektronicznej lub na pisemny wniosek radnego w formie pisemnej; - § 40 ust. 3 pkt 3 Statutu przez podjęcie zaskarżonej uchwały bez przygotowania sesji obrad, to jest bez m.in. dostarczenia radnym materiałów, w tym projektów uchwał dotyczących poszczególnych punktów porządku obrad, co uniemożliwiło radnym merytoryczne przygotowanie się do zajęcia stanowiska w sprawie i uniemożliwiło radnym stanowiącym mniejszość podjęcie starań o pozyskanie poparcia dodatkowej liczby radnych; - § 60 Statutu przez podjęcie zaskarżonej uchwały po jej zgłoszeniu przez 7 radnych, w sytuacji gdy zgodnie z tym przepisem inicjatywę uchwałodawczą posiadają jedynie Komisje Rady Gminy, kluby radnych, Wójt i grupa mieszkańców Gminy w liczbie co najmniej 100 osób posiadających czynne prawo wyborcze do organu stanowiącego; - § 61 ust. 4 Statutu przez podjęcie zaskarżonej uchwały po jej zgłoszeniu, podczas gdy projekt uchwały winien być uprzednio zaopiniowany co do jego zgodności z prawem; - art. 6 k.p.a. i art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP przez dowolne, wybiórcze i chaotyczne niestosowanie się do przepisów ustawy o samorządzie gminnym oraz Statutu, a przez to podejmowanie istotnych z punktu widzenia Rady Gminy decyzji w sposób proceduralnie nieprawidłowy i sprzeczny z przepisami prawa. W uzasadnieniu skargi Skarżący m.in. powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 24 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 366/15 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 783/07, podkreślając, że to ostatnie orzeczenie dotyczy analogicznej sprawy. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały i uchwały nr "[...]" r. w sprawie wyboru Przewodniczącego Rady Gminy "[...]" oraz o dopuszczenie dowodu z dokumentów stanowiących akta sprawy. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi. Rada Gminy stwierdziła, że XVI Sesja Rady Gminy została zwołana przez Skarżącego, jako Przewodniczącego Rady Gminy, na 28 maja 2020 r., na pisemny wniosek 7 radnych złożony 22 maja 2020 r., w oparciu o art. 20 ust. 3 u.s.g. Wniosek ten zawierał proponowany porządek obrad z projektami 4 uchwał, które dotyczyły zmiany osób pełniących funkcję Wiceprzewodniczącego Rady Gminy "[...]" i Przewodniczącego Komisji Kultury, Oświaty i Promocji Gminy Rady Gminy "[...]". Do wniosku o zwołanie sesji przedłożono wniosek z 22 maja 2020 r. o odwołanie Wiceprzewodniczącego Rady Gminy, podpisany przez 7 radnych. Zostały zatem spełnione wymogi określone w art. 20 ust. 3 w związku z ust. 1 zd. drugie u.s.g. Rada Gminy wyjaśniła, że liczy 15 radnych i wymagana 1/4 ustawowego składu rady wynosi 4 radnych, zatem 7 radnych było uprawnionych do złożenia wniosku o zwołanie sesji Rady, a Przewodniczący Rady Gminy był zobligowany do zwołania sesji na dzień przypadający w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku. Rada Gminy podała, że w trakcie obrad XVI Sesji, w imieniu wszystkich radnych, na których wniosek zwołano tę Sesję, zgłoszony został wniosek o zmianę porządku obrad przez jego rozszerzenie o 2 punkty: głosowanie w sprawie odwołania Skarżącego z funkcji Przewodniczącego Rady Gminy i dokonanie wyboru nowego Przewodniczącego Rady. Złożony też został w tym zakresie odrębny wniosek datowany na 22 maja 2020 r. o odwołanie Przewodniczącego Rady Gminy, podpisany przez 7 radnych. Wniosek o rozszerzenie porządku obrad został przyjęty głosami 9 do 6 i Rada, głosami 8 do 7, zgodnie z art. 20 ust. 1a w zw. z ust. 4, wprowadziła zmiany w porządku obrad XVI Sesji Rady. W dalszym toku obrad odwołano Skarżącego z funkcji Przewodniczącego Rady Gminy, a następnie wybrano Przewodniczącego Rady Gminy. Rada Gminy podkreśliła, że XVI Sesja Rady Gminy nie została zwołana w trybie zwykłym, lecz w trybie przewidzianym w art. 20 ust. 3 u.s.g., zaś ograniczenie ilości składach projektów uchwał, o którym mowa w art. 20 ust. 6 u.s.g., odnosi się do zwykłej sesji rady gminy, zwoływanej zgodnie z planem w oparciu o art. 20 ust 1 u.s.g. Podniosła też, że w art. 19 ust 4 u.s.g. ustawodawca przyznał inicjatywę w zakresie odwołania przewodniczącego i wiceprzewodniczących rady gminy nie klubom radnych, lecz odpowiedniej liczbie radnych bez względu na ich przynależność do klubu radnych. Rada Gminy wskazała, że składając wniosek o odwołanie Skarżącego z funkcji Przewodniczącego Rady Gminy, przedłożono jednocześnie projekty stosownych uchwał, które po zmianie porządku obrad i wprowadzeniu dodatkowych punktów, zostały powielone i rozdane wszystkim radnym. Podkreśliła, że w obradach XVI Sesji uczestniczyli wszyscy radni Rady Gminy i mogli oni zapoznać się z treścią proponowanych uchwał. Projekty te zostały pozytywnie zaopiniowane przez uczestniczącego w obradach Sesji Rady Gminy radcę prawnego, który wyraził ustną opinię i na żądanie Przewodniczącego potwierdził to, składając podpis na tych projektach. W konsekwencji, Rada Gminy stwierdziła, że nie ma podstawy do uwzględnienia zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 20 u.s.g. Za bezpodstawne i niezrozumiałe uznała zarzuty naruszenia art. 6 i art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP, stwierdzając, że Rada Gminy działała na podstawie i w granicach określonych przepisami u.s.g. Jako nietrafne oceniła zarzuty dotyczące naruszenia § 40 ust. 2 i ust. 3 pkt 3, § 60 oraz § 61 ust. 4 Statutu, podnosząc, że w kwestii dotyczącej zwoływania obrad sesji nadzwyczajnej, ustalania i zmiany porządku obrad a także odwoływania wyboru przewodniczącego, wiceprzewodniczących rady gminy obowiązuje prymat przepisów rangi ustawowej nad regulacjami statutowymi. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieprawidłowo sporządzonej przez radcę prawnego oceny projektów uchwał, o które rozszerzono porządek obrad, Rada Gminy podała, że radca prawny zapoznał się z nimi i zaopiniował je podczas sesji, co zostało odnotowane w protokole z sesji. Zaznaczyła, że opinia prawna nie ma szczególnej formy, zatem ani sposób jej sporządzenia, ani nawet jej brak, nie może mieć wpływu na ocenę legalności uchwały. Dodatkowo Rada Gminy podała, że wszystkie podjęte 28 maja 2020 r. uchwały zostały poddane kontroli nadzorczej Wojewody "[...]", który nie dopatrzył się podstaw do stwierdzenia nieważności ww. uchwał. W piśmie procesowym z 13 października 2020 r. Skarżący ustosunkował się do twierdzeń organu i podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko, ponownie powołując się na ww. wyrok WSA w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu uwzględniającemu skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., stwierdzenie nieważności tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdzenie, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Przesłanki nieważności aktu organu gminy określa art. 91 ust. 1 u.s.g., według którego uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Zgodnie z art. 91 ust. 4 u.s.g., w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa. Pojęcie istotnego naruszenia prawa nie zostało zdefiniowane, jednakże w judykaturze przyjmuje się, że tego rodzaju naruszeniami prawa są w szczególności: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały. Nieistotne naruszenie prawa ma miejsce wówczas, gdy stwierdzone uchybienia nie mają wpływu na zgodność uchwały z prawem. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej uchwały wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 19 ust. 4 u.s.g. Zgodnie z tym przepisem, odwołanie przewodniczącego i wiceprzewodniczących następuje na wniosek co najmniej 1/4 ustawowego składu rady gminy w trybie określonym w ust. 1. W ust. 1 art. 19 przewidziano zaś, że rada gminy wybiera ze swego grona przewodniczącego i 1-3 wiceprzewodniczących bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu tajnym. Jak wynika z akt sprawy, wniosek radnych Rady Gminy o odwołanie Przewodniczącego Rady Gminy z 22 maja 2020 r. został złożony przez 7 radnych. Rada Gminy liczy zaś 15 radnych. Ponadto, na sesji byli obecni wszyscy radni, co dokumentuje lista obecności radnych z XVI Nadzwyczajnej Sesji Rady Gminy z 28 maja 2020 r. W głosowaniu tajnym ww. wniosku oddanych zostało 15 ważnych głosów, w tym za odwołaniem Przewodniczącego: 8 głosów i przeciw: 7 głosów. Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżona uchwała została podjęta zgodnie z art. 19 ust. 4 u.s.g. Skarżący nie kwestionował zgodności uchwały z tym przepisem, lecz zarzucił, że została ona podjęta z naruszeniem art. 20 ust. 1, ust. 1a i ust. 6 u.s.g. oraz z przepisami Statutu. Przed odniesieniem się do tych zarzutów należy podnieść, że z uwagi na przedmiot, uchwała w sprawie odwołania z funkcji przewodniczącego rady gminy ma charakter wyłącznie uchwały deklaratoryjnej. Uchwała ta stwierdza jedynie skutek prawny głosowania wynikający z wyniku głosowania rady w tym przedmiocie. Sama uchwała nie kształtuje prawa, nie konstytuuje sytuacji prawnej osoby, której dotyczy. To wynik głosowania ma decydujące znaczenie dla odwołania z funkcji przewodniczącego. Jeśli chodzi o funkcję przewodniczącego, to zadaniem przewodniczącego rady jest wyłącznie organizowanie prac oraz prowadzenie obrad rady, co wynika wprost z art. 19 ust. 2 u.s.g. Przewodniczący rady nie posiada uprawnień materialnych, a wyłącznie uprawnienia formalne, porządkowe. Jest więc jedynie organem wewnętrznym rady, organizującym pracę. Zatem uchwała w przedmiocie odwołania przewodniczącego rady ze swej istoty nie ma charakteru uchwały merytorycznej podejmowanej przez radę gminy w sprawach należących do jej kompetencji, określonych w przepisach powszechnie obowiązujących. Ta ogólna charakterystyka uchwały o odwołaniu przewodniczącego rady gminy (a także jego pozycji w radzie), ma znaczenie dla jej oceny przez sąd administracyjny. Ocena ta w pierwszej kolejności musi odnosić się do unormowań ustawowych dotyczących odwołania przewodniczącego rady, a następnie do regulacji zawartych w statucie z tą uwagą, że nie wszystkie unormowania dotyczące podejmowania uchwał przez radę mogą mieć w tym przypadku zastosowanie, z uwagi na jej przedmiot (zob. wyrok NSA z 13 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 242/16, dostępny pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Bezpodstawny jest zarzut naruszenia art. 20 ust. 1 zd. drugie u.s.g., przewidującego, że do zawiadomienia o zwołaniu sesji dołącza się porządek obrad wraz z projektami uchwał. Naruszenia tego przepisu Skarżący upatruje w zaniechaniu przedłożenia projektu uchwały jednocześnie z wnioskiem o rozszerzenie porządku obrad. Jak natomiast wynika z protokołu nr XVI/2020 z XVI Nadzwyczajnej Sesji Rady Gminy "[...]" z 28 maja 2020 r. (s. 10), gdy Przewodniczący Rady poprosił wnioskodawców o przedstawienie projektu przedmiotowej uchwały, radna "[...]" zwróciła się do Przewodniczącego Rady o udostępnienie projektu uchwały, gdyż nie posiadała drugiego egzemplarza. Radny "[...]" poprosił o papierową wersję uchwały dla każdego radnego, z uwagi na słabą słyszalność odczytywanych pism. Przewodniczący ogłosił przerwę w obradach, podczas której sporządzono kopie uchwały dla każdego radnego. Zapis protokołu z ww. sesji dowodzi, że projekt zaskarżonej uchwały został przedłożony przy wniosku o rozszerzenie porządku obrad. Odnosząc się do wywodów skargi, dotyczących skutków zaniechania doręczenia radnym projektu uchwały przed sesją, opartych o treść uzasadnienia wyroku WSA w Krakowie z 6 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 783/07 (CBOSA), należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 1 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 447/08, uchylił ten wyrok i oddalił skargę. NSA stwierdził, w odniesieniu do dokonanej przez Sąd I instancji wykładni art. 20 ust. 1a u.s.g., że nie może być uznana za zasadną, gdyż prowadzi do sytuacji, w której nowelizacja [to jest wprowadzenie tego przepisu] traci uzasadnienie merytoryczne i staje się w istocie bezprzedmiotowa. Rada gminy jest organem kolegialnym i jedyną formę, w jakiej uzewnętrznia się jej wola, stanowi podejmowanie uchwał. Ponieważ rada może wypowiadać się tylko w takiej formie to zmiana porządku obrad bez możliwości podjęcia w określonym nią zakresie uchwał czyniłaby możliwość zmiany porządku obrad czynnością pozorną. Ustawodawca wprowadzając możliwość zmiany porządku obrad już w trakcie sesji obwarował ją wymogiem bezwzględnej większości głosów ustawowego składu rady. Nie można zatem art. 20 ust. 1a rozumieć jedynie jako dopuszczalności zmiany porządku obrad z wyłączeniem jednak możliwości zaproponowania następnie treści określonej uchwały i jej podjęcia. Jeśli radni bezwzględną większością głosów ustawowego składu rady mogą zmienić porządek obrad to mogą także – w zakresie jaki wynika z przegłosowanej zmiany porządku obrad – zgłosić projekty i podjąć określone uchwały. NSA ocenił również, że argumentacja, iż wszyscy radni "powinni dysponować przed sesją porządkiem obrad i projektami uchwał, bo to gwarantuje, że nie będą zaskakiwani wnioskami o zmianę porządku obrad, choć słuszna jako zasada generalna, nie może być stosowana w przypadkach gdy ustawodawca, na szczególnych warunkach, dopuścił możliwość zmiany porządku obrad. Nie jest rzeczą sądu oceniać stosowanie mechanizmów politycznych w tym możliwości budowania koalicji w sytuacji gdy Rada, zmieniając porządek obrad i podejmując – w tym zakresie - uchwały w przepisanym ustawowo trybie, działała w granicach kompetencji określonych ustawowo". Niezasadne są również zarzuty dotyczące naruszenia art. 20 ust. 1a i ust. 6 u.s.g. Zgodnie z art. 20 ust. 6 na wniosek klubu radnych przewodniczący rady gminy jest obowiązany wprowadzić do porządku obrad najbliższej sesji rady gminy projekt uchwały, zgłoszony przez klub radnych, jeżeli wpłynął on do rady gminy co najmniej 7 dni przed dniem rozpoczęcia sesji rady. W trybie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, każdy klub radnych może zgłosić nie więcej niż jeden projekt uchwały na każdą kolejną sesję rady gminy. Należy zauważyć, na co zasadnie wskazano w odpowiedzi na skargę, że XVI Sesja Rady Gminy została zwołana w trybie art. 20 ust. 3 u.s.g., który przewiduje, że na wniosek wójta lub co najmniej 1/4 ustawowego składu rady gminy przewodniczący obowiązany jest zwołać sesję na dzień przypadający w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku. Wniosek o zwołanie sesji powinien spełniać wymogi określone w ust. 1 w zdaniu drugim. Zgodnie zaś z ust. 4, do zmiany porządku obrad sesji zwołanej w trybie określonym w ust. 3 stosuje się przepis ust. 1a, z tym że dodatkowo wymagana jest zgoda wnioskodawcy. Stosownie do art. 20 ust. 1a u.s.g., rada gminy może wprowadzić zmiany w porządku bezwzględną większością głosów ustawowego składu rady. Procedura przewidziana w cyt. przepisach została zachowana. Zaproponowana w toku Sesji zmiana pierwotnego porządku obrad została przyjęta 9 głosami "za" przy 6 głosach "przeciw", a więc bezwzględną większością głosów. Tym samym, skoro obwiązywała odrębna procedura dotycząca sesji nadzwyczajnej, nie mogły być naruszone art. 20 ust. 1a i ust. 6 u.s.g. odnoszące się do rozszerzenia porządku obrad zwyczajnej sesji rady gminy, w szczególności ust. 6, wprowadzający wskazane w skardze wymogi w postaci: złożenia wniosku w przedmiocie wprowadzenia do porządku obrad wyłącznie przez klub radnych, w terminie co najmniej 7 dni przed dniem rozpoczęcia sesji oraz ograniczenia ilości projektów uchwał składanych w tym trybie przez jedne klub radnych. Skarżący zarzucił też, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem § 40 ust. 2 i ust. 3 pkt 3, § 60 i § 61 ust. 4 Statutu. Zgodnie z § 40 ust. 2 o terminie, miejscu i proponowanym porządku obrad powiadamia się radnych najpóźniej 7 dni przed terminem obrad za pośrednictwem poczty elektronicznej lub na pisemny wniosek radnego w formie pisemnej. W § 40 ust. 3 pkt 3 przewidziano, że przygotowanie sesji obejmuje dostarczenie radnym materiałów, w tym projektów uchwał dotyczących poszczególnych punktów porządku obrad. Stosownie zaś do § 60 inicjatywę uchwałodawczą posiadają Komisje Rady Gminy, kluby radnych, Wójt oraz grupa mieszkańców Gminy w liczbie co najmniej 100 osób posiadających czynne prawo wyborcze do organu stanowiącego. W § 61 ust. 4 przewidziano, że projekt uchwały przedkładany Radzie wymaga uprzedniego zaopiniowania co do jego zgodności z prawem. Zauważyć należy, że z treści powołanych przepisów Statutu wynika, że odnoszą się one do wykonywania kompetencji uchwałodawczych przez upoważnione podmioty, w sytuacji gdy projekty te mają być rozpatrzone na sesji zwyczajnej. Ponadto, przepisy Statutu, jako aktu prawa miejscowego, nie wyłączają zastosowania przepisów ustawy i nie mogą regulować materii już uregulowanej aktami wyższego rzędu. Skoro ustawodawca przewidział szczególny tryb procedowania w odniesieniu do zwoływania sesji nadzwyczajnych (art. 20 ust. 3 u.s.g.), zmian w porządku obrad sesji (art. 20 ust. 1a i ust. 4 u.s.g.) oraz odwoływania przewodniczącego rady gminy (art. 19 ust. 4 u.s.g.), to cytowane wyżej przepisy Statutu dotyczące inicjatywy uchwałodawczej i przygotowania obrad nie miały zastosowania przy podjęciu zaskarżonej uchwały. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego uprzedniego zaopiniowania projektu uchwały co do jego zgodności z prawem, zauważyć ponadto należy, że w § 61 ust. 4 nie przewidziano, w jakiej formie taka ocena ma być dokonana. Skoro uczestniczący w obradach radca prawny zaopiniował projekt zaskarżonej uchwały pozytywnie, składając podpis na projekcie, to nie można skutecznie zarzucać naruszenia ww. przepisu. Przepisy k.p.a. nie mogły zostać naruszone zaskarżoną uchwałą, gdyż nie miały zastosowania w sprawie. Rada Gminy nie narusza określonej w art. 7 Konstytucji RP, zasady legalizmu, skoro zaskarżona uchwała jest zgodna z prawem. Przedmiotowa skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842, z późn. zm.), wobec uznania za konieczne rozpoznania sprawy w związku z obowiązkiem terminowego rozpoznania spraw, istnieniem zagrożenia dla życia i zdrowia stron oraz brakiem możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.