III SA/Po 524/07

SENTENCJA Dnia 18 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek As. sąd. Szymon Widłak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Barbara Dropek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 grudnia 2007 roku przy udziale sprawy ze skargi Gminy S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Starosty P. z dnia [...], nr [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. na rzecz skarżącej kwotę 100,- złotych (słownie: sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ Sz. Widłak /-/ M. Ławniczak /-/ T. M. Geremek WSA/wyr.1 – sentencja wyroku UZASADNIENIE Postanowieniem o sygn. [...] z dnia 29 marca 2007r Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. działając na podstawie art. 138§1 pkt 1 w związku art. 144 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (Dz.U.tj z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz na podstawie art. 7b ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i Kartograficzne (tj. Dz.U z 2005 nr 250 poz. 2027 ze zm.) utrzymał w mocy postanowienie Starosty P. nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego, że część nieruchomości położonej w skrzynkach w obrębie [...] S. z arkusza mapy 1 działki nr [...] o pow. [...], działki nr [...] o pow. [...], działki nr [...] o pow. [...] oraz nr [...] o pow. [...] w dniu [...] były przeznaczone i zajęte pod drogę publiczną, ze wskazaniem nazw ulicy, ewentualnie numeru, przebiegu i kategorii drogi publicznej oraz że wymienione nieruchomości były w posiadaniu gminy S. W uzasadnieniu orzeczenia organ II ej instancji podał, iż wnioskiem z dnia [...] Burmistrz Gminy S. wystąpił o wydanie zaświadczenia o treści wyżej wskazanej. Powołując się na treść art. 217 §2 pkt 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego oraz art. 20 ust. 1 i 2 Ustawy z 17 maja 1989r Prawo geodezyjne i kartograficzne organ odwoławczy stwierdził, iż organy prowadzące ewidencję nie były władne wydać zaświadczenie o żądanej przez wnioskodawcę treści albowiem z posiadanych przez te organy materiałów wynika, iż działki których dotyczył wniosek figurowały w ewidencji jako własność osób fizycznych. W skardze na powyższe postanowienie Burmistrz Gminy S. zarzucił naruszenie art. 10, 217 §2 pkt 2 w zw. z art. 218 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 20 ustawy z 17 maja 1989r Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zdaniem skarżącej gminy gdyby organy ewidencyjne przeprowadziły postępowanie wyjaśniające o którym stanowi art. 218 Kpa umożliwiły by gminie S. wypowiedzenie się co do charakteru dokumentów, na podstawie których oparte zostało postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Zdaniem skarżącej organy administracyjne faktycznie odmówiły gminie czynnego udziału w postępowaniu naruszając art. 10 Kpa, w konsekwencji uniemożliwiły skarżącej wykazanie, iż w zbiorach organu ewidencyjnego istnieją dokumenty pozwalające wydać zaświadczenie żądanej treści. Gmina S. w skardze podkreśliła, iż dopiero z zawiadomienia o przekazaniu odwołania od postanowienia organu l-szej instancji dowiedziała się o dokumentach, które były podstawą wydania orzeczenia przez Starostę P. W dalszej części skargi Gmina zarzuciła błędne zastosowanie prawa materialnego - art. 20 Ustawy z 17 maja 1989r Prawo geodezyjne i kartograficzne, albowiem zdaniem skarżącej ewidencja nie ma spełniać jedynie funkcji informacyjno - technicznej. Stanowisko wyrażone w skardze podtrzymane zostało w trakcie rozprawy przez pełnomocnika Gminy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. powielił argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sad administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 218 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.tj z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) organ administracji przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Co do ustalenia charakteru takiego postępowania przywołać w tym miejscu należy wyrok NSA w Warszawie z 09.01.2001 r. sygn. I SA 1808/99 (LEX nr 75510) w którym stwierdzono, iż postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń, choć jest postępowaniem uproszczonym, to ma charakter prawny zbliżony do postępowania administracyjnego. Samo zamieszczenie instytucji wydawania zaświadczeń w Kodeksie postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, iż do tego postępowania mają zastosowanie zasady ogólne postępowania administracyjnego, takie jak zasada praworządności, uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, dochodzenia prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli, udzielania pomocy prawnej (art. 7, 8, 9 kpa). Konsekwencją takiego stanowiska jest przyjęcie, iż w postępowaniu takim organ administracji publicznej rozpoznający sprawę powinien podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zawarty w art. 218 §2 Kpa zwrot "może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające" nie należy rozumieć jako dowolność organów administracyjnych we wdrażaniu tej procedury, a wiąże się raczej z nakazem badania i oceny czy w danej sprawie zachodzą okoliczności powodujące obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a w przypadku stwierdzenia braku takich okoliczności - właściwe wyargumentowanie tego w uzasadnieniu orzeczenia. Zaskarżone postanowienie nie zawiera tymczasem żadnego uzasadnienia w tym zakresie nie poddając się w rezultacie kontroli sądowej. Za skuteczny należy uznać zatem zarzut skarżącej, iż odstąpienie od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tej sprawie stanowi naruszenie zasad ogólnych wymienionych wyżej oraz zasady wyrażonej w art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zasadnie argumentuje bowiem skarżąca gmina, iż zapewnienie jej czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności umożliwienie wypowiedzenia się w zakresie podstaw żądania pozwoliłoby na pełne ustalenie dokumentów dających możliwość wydania żądanego zaświadczenia a w rezultacie rozstrzygnięcie zgodne z jej wnioskiem. Należy zwrócić uwagę, iż Starosta P. wcześniej w innym postępowaniu - tj pismem z dnia [...] o sygn. [...] na wniosek Gminy S. wydał zaświadczenie, iż działki m.in. o numerach [...] i [...] figurują od założenia ewidencji jako drogi. Tym samym całościowe odrzucenie wniosku Gminy z dnia [...] z argumentacją przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu i postanowieniu organu I- szej instancji staje się niekonsekwentne. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji przeprowadzone było w sposób wadliwy i naruszający przepisy postępowania, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznawaniu wniosku Gminy S. organy ewidencyjne zobowiązane będą przeprowadzić postępowanie wyjaśniające umożliwiające udział w nim wnioskodawcy i dopiero wówczas rozstrzygnąć wniosek z uwzględnieniem jego wyników. Z uwagi na stwierdzone wyżej uchybienia Sąd - działając na podstawie art. 145 ust. 1 pkt c i art. 152 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz.1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające oraz orzekł, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 cyt. Ustawy. /-/ Sz. Widłak /-/ M. Ławniczak /-/ T. M. Geremek