I SAB/Wr 1054/22
Administrative courts2022-10-10
Case number
I SAB/Wr 1054/22
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Judgment date
2022-10-10
Type
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Judges
Tadeusz Haberka
Ruling
*Odrzucono skargę
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 10 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z 22 lipca 2022 r. (data nadania: 26 lipca 2022 r.) skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z 19 lipca 2022 r.
nr [...] organ udzielił stronie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd w pierwszej kolejności bada
z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej
– p.p.s.a.).
Sąd uznał, że skarga strony bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ została wniesiona po wydaniu przez organ decyzji z 19 lipca 2022 r.
tj. po zakończeniu przez organ postępowania.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę
w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Skoro skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu 26 lipca 2022 r. (data stempla pocztowego) tj. po wydaniu przez organ decyzji 19 lipca 2022 r. to należało uznać, zgodnie z ww. uchwałą NSA, że taka skarga jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak
w sentencji.