II OSK 2300/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Po 658/19 w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...]. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 11 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Po 658/19 oddalił skargę M. J. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty Poznańskiego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu I. W. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego zlokalizowanego - w granicy z działkami nr ew. [...]2 i nr ew. [...]4 - na działce nr [...]3, w S. przy ul. Z. M. J., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyroku. W piśmie z dnia 28 października 2020 r. złożył natomiast do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...]. Skarżący podniósł, że w sprawie występują obie przewidziane w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanki wstrzymania wykonania decyzji: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, które należy rozumieć, jako znaczącą zmianę dotychczasowego nieuciążliwego korzystania z działek sąsiednich (działki skarżącego M. J. ul. Z. i M. B., właścicielki nieruchomości przy ul. Ł. zabudowanej jednorodzinnym domem mieszkalnym) oraz znaczny spadek wartości obu tych nieruchomości; 2) spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, które należy rozumieć, jako powstanie nielegalnego obiektu zagrażającego bezpieczeństwu przeciwpożarowemu istniejącego budynku produkcyjno-magazynowego należącego do skarżącego, gdyż odległość pomiędzy budynkami wynosić będzie zaledwie 4,08 m. Ponadto spowoduje to znaczną uciążliwość w korzystaniu z działki skarżącego związaną z usytuowaniem nielegalnego obiektu w granicach działki i powstaniem drogi o szerokości 4 m (tunelu) pomiędzy działkami na całej ich szerokości, co spowoduje poważne utrudnienia w korzystaniu z działki skarżącego. M. J. podkreślił ponadto, że I. W. rozpoczęła prace przygotowawcze do budowy przedmiotowego obiektu budowlanego, wycinając pięć zdrowych ponad dwudziestoletnich drzew usytuowanych w granicy działki oraz zleciła prace geodezyjne polegające na wytyczeniu ww. obiektu w granicy działek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W świetle natomiast art. 61 § 3 P.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Mocą art. 193 P.p.s.a. powołany przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ocena, czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Trudne do odwrócenia skutki to natomiast takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku. Dlatego argumentacja zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinna być poparta faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W przedmiotowym wniosku, reprezentowany przez radcę prawnego skarżący, ograniczył się natomiast do wskazania, na czym w jego ocenie polegać ma - wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazując na "znaczącą zmianę dotychczasowego nieuciążliwego korzystania" z nieruchomości, a także na "znaczącą uciążliwość", czy "poważne utrudnienia w korzystaniu" z działki, M. J. nie wykazał w żaden sposób, że owa zmiana lub utrudniania są równoznaczne z zagrożeniem powstania skutków lub szkody, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Tego typu uciążliwości, podobnie jak ewentualny spadek wartości nieruchomości, nie stanowią natomiast same w sobie podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżący nie wyjaśnił także, z jakiego powodu w jego ocenie odległość pomiędzy projektowanym budynkiem i budynkiem usytuowanym na jego nieruchomości skutkować ma powstaniem zagrożenia bezpieczeństwa przeciwpożarowego, podczas gdy z niezakwestionowanego w tym zakresie stanu faktycznego sprawy wynika, że projektowany budynek gospodarczo-garażowy został zlokalizowany w granicy z działkami nr ew. [...]2 i [...]4 ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych, będącą ścianą oddzielenia przeciwpożarowego o odporności ogniowej EI 60, a ponadto w budynku zastosowano wzdłuż ściany oddzielenia pożarowego pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej El 60, bezpośrednio pod pokryciem, a przekrycie na tej szerokości jest nierozprzestrzeniające ognia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...]. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.