II SA/Bk 259/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 września 2007 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] o przyznaniu K. B. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. W dniu 15 maja 2006 r. K. B. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006. W następstwie weryfikacji powyższego wniosku oraz przeprowadzonych dwóch kontroli administracyjnych wnioskodawca wzywany był przez organ I instancji do usunięcia barków formalnych wniosku oraz złożenia stosownych wyjaśnień. W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik wnioskodawcy w dniu 24 lipca 2006 r. złożył korektę wniosku wraz z kopią zawiadomienia ze Starostwa Powiatowego w S. o zmianie powierzchni działki [...] położonej we wsi P. oraz jej podziale na działki o nr [...] i [...]. Kolejnej zmiany wniosku dokonano w dniu 30 sierpnia 2006 r. i polegała ona na wycofaniu działki o nr ewidencyjnym [...] położonej w obrębie P. i zgłoszeniu działki o numerze ewidencyjnym [...] położonej w gminie J., obręb P., której wnioskodawca jest użytkownikiem i na której użytkuje 0,15 ha jako trwałe użytki zielone. W związku zaś z wykrytym błędem kontroli krzyżowej dotyczącym działki o numerze ewidencyjnym [...] w dniu 20 października 2006 r. nastąpiła ponowna korekta wniosku z jednoczesnym podtrzymaniem wcześniejszej deklaracji, zaś w dniu 23 października 2006r. pełnomocnik wnioskodawcy złożył kolejny wniosek, w którym podniósł, iż K. B. jest użytkownikiem działki o nr ewidencyjnym[...] , zaś S. O. nie użytkuje tej działki. W trakcie dalszego postępowania administracyjnego ustalono, iż K. B. użytkuje zadeklarowaną we wniosku działkę o nr[...], zaś S. O. złożył korektę wniosku, zmieniając błędnie podany numer działki na [...] w miejsce działki[...]. W tym stanie faktycznym Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. w dniu 1 grudnia 2006 r. podjął decyzję o przyznaniu K. B. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, uwzględniając w ten sposób jego żądanie w całości. Nie godząc się z powyższą decyzją pełnomocnik K. B.– J. B. odwołał się do Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. żądając wykreślenia z użytkowania przez S. O. działki nr [...] i wpisania K. B. jako użytkownika całej powierzchni działki nr [...] i 0,19 ha powierzchni działki nr [...]. W wyniku rozpoznania sprawy w trybie odwoławczym Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wyjaśnił, iż w świetle art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40 ze zm.) płatności bezpośrednie do gruntów rolnych przysługują producentowi rolnemu na będące w jego posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 cytowanej ustawy Kierownik Biura Powiatowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy przyznaje płatność na wniosek producenta rolnego w drodze decyzji administracyjnej. Jednocześnie podkreślono, iż złożenie wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania nie ma związku z prawem własności, wpisami w księgach wieczystych ani zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków. Postępowanie wyjaśniające w sprawie o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, nie modyfikuje danych zawartych w aktach własności, księgach wieczystych i w ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy ustalił, iż K. B. jest użytkownikiem działki ewidencyjnej o numerze [...] położonej we wsi P., gmina J. o powierzchni 0,15 ha i prowadził na niej działalność rolniczą w 2006r. Natomiast S. O. złożył korektę wniosku o przyznanie płatności dokonując zmiany błędnie zadeklarowanego numeru działki [...] na [...], stąd w niniejszej sprawie aktualnie nie występuje konflikt krzyżowy. Mając na względzie powyższe organ II instancji uznał, iż przyznanie płatności w konkretnym przypadku jest w pełni słuszne. Ponadto podkreślono, iż żądanie strony zostało uwzględnione w całości. W przypadku jednolitej płatności obszarowej powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w roku 2006 wynosił 10,47 ha. Powierzchnia, do której została naliczona powyższa płatność również stanowi 10,74 ha, stąd 10,74 ha x 276,28 zł/ha = 2967,25 zł - powierzchnia zgłoszona we wniosku x stawka zgodna z Decyzją Komisji z dnia [...] września 2006r. nr [...] w zł/ha obowiązująca w 2006 r. = wniosek uwzględniony w całości). Co zaś się tyczy jednolitej płatności uzupełniającej, to powierzchnia zgłoszona we wniosku wynosi 9,75 ha. Powierzchnia, do której została naliczona płatność także wynosi 9,75ha, stąd 9,75 ha x 313,45 zł/ha = 3056,14 zł - powierzchnia zgłoszona we wniosku x stawka obowiązująca zgodnie z rozporządzeniem z dnia 13 października 2006 r. w sprawie stawek płatności uzupełniających w 2006r. (Dz. U. Nr 186, poz. 1366), w którym określone zostały stawki płatności uzupełniających w roku 2006 do 1 ha powierzchni uprawy = wniosek uwzględniony w całości. Od tej decyzji pełnomocnik K. B.– J. B. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku podnosząc, iż nie zgadza się, aby S. O. wpisywał działkę o nr geodezyjnym [...], której nie użytkuje i pobierał płatności, które mu się nie należą. Pełnomocnik podał, iż S. O. pobiera dopłaty na powyższą działkę o powierzchni 0,33 ha od początku ich przyznawania. Tymczasem K. B. zgodnie z oświadczeniem z dnia 30 sierpnia 2006 r. jest użytkownikiem całej działki o nr [...] o powierzchni 0,45 ha i wycofał część działki nr [...] o pow. 0,15 ha a nie jej całość. W odpowiedzi na skargę Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie i wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ ponownie podkreślił, iż skarżący uzyskał płatności bezpośrednie do gruntów rolnych do całej powierzchni, jaką wskazał we wniosku, z uwzględnieniem jego zmian i korekt. Ponadto otrzymał płatność do działki rolnej o symbolu H, położonej na całej części użytkowanej rolniczo, działki ewidencyjnej nr[...], co wyklucza przyznanie płatności do tej działki innemu producentowi rolnemu. Podczas rozprawy przed tutejszym Sądem w dniu 20 września 2007 r. pełnomocnik skarżącego potwierdził, iż wnioskodawca złożył oświadczenie o wykreśleniu działki nr [...] i wpisaniu działki [...]. Podał jednakże, iż skarżący określił powierzchnię w/w działki jako 0,15 ha, ponieważ "tak powiedział kierownik Agencji". Nadto po wydaniu decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności złożył skargę i toczy się postępowanie dotyczące ustalenia, kto użytkuje działkę [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zarzuty skargi są nieuzasadnione. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Sąd administracyjny nie ma uprawnień do merytorycznego rozpatrzenia sprawy (np. jak w omawianej sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych), ma wyłącznie uprawnienia kasatoryjne. Rozpoznając sprawę nie może, zatem zmienić zaskarżonej decyzji a jedynie, uwzględniając skargę, może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga podlega oddaleniu. Sąd nie posiada również kompetencji do oceny celowości oraz słuszności skarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w chwili jej wydawania. W szczególności uznać należy, iż organy obu instancji prawidłowo ustaliły zaistniały w sprawie stan faktyczny oraz właściwie zastosowały i zinterpretowały przepisy prawa będące podstawą kontrolowanej decyzji. W niniejszej sprawie przede wszystkim zauważyć należy, iż decyzja będące przedmiotem kontroli sądowej jest rozstrzygnięciem pozytywnym dla skarżącego, albowiem w całości uwzględnia jego żądanie. Jak wynika z akt sprawy K. B. otrzymał płatności bezpośrednie do gruntów rolnych zgodnie ze złożonym w dniu 15 maja 2006 r. wnioskiem, z uwzględnieniem wszystkich jego późniejszych korekt i zmian. Podstawą materialnoprawną skarżonej decyzji stanowi przepis art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40 ze zm.). Zgodnie z jego treścią płatności bezpośrednie do gruntów rolnych przysługują producentowi rolnemu na będące w jego posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. W konkretnej sprawie jak wynika z ustaleń organów obu instancji skarżący był użytkownikiem w roku 2006 zdeklarowanych we wniosku działek ewidencyjnych i utrzymywał w dobrej kulturze wskazane działki. Spełnił zatem przesłanki warunkujące otrzymanie wnioskowanych płatności do gruntów rolnych. Jak słusznie zauważa organ odwoławczy skarżący otrzymał płatność do działki rolnej o symbolu H, położonej na całej części użytkowanej rolniczo, działki ewidencyjnej nr [...], co wyklucza przyznanie płatności do tej działki innemu producentowi rolnemu. Stąd główny zarzut skargi, iż S. O. wpisuje działkę, której nie użytkuje i pobiera w związku z tym płatności, które mu się nie należą, uznać należy za całkowicie bezzasadny. W tym miejscu dodać należy, iż decyzja przyznająca płatności S. O. nie jest przedmiotem oceny niniejszego postępowania, stąd zarzuty formułowane pod jej adresem uznać należy za bezprzedmiotowe. Niewątpliwym natomiast w niniejszej sprawie jest istniejący konflikt pomiędzy skarżącym a S. O. dotyczący wyżej wymienionych działek. Powyższe spory rozstrzygane są jednak w odrębnym postępowaniu prowadzonym przed sądem powszechnym. Zgodnie z prezentowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku poglądem, zadaniem ARiMR nie jest rozstrzyganie sporów między wnioskodawcami a jedynie ustalenie, kto jest posiadaczem spornych działek oraz spełnia wymogi związane z utrzymaniem gruntów w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Godzi się też zauważyć, iż celem ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych jest finansowe wspieranie producentów rolnych, czyli osób, które faktycznie uprawiają grunty rolne, chociaż nie są ich właścicielami (wyrok w sprawie II SA/Bk 718/04 z dnia 12.07.2005r., w sprawie II SA/Bk 1107/05 z dnia 20 kwietnia 2006r.). Stąd poprzez złożenie wniosku o przyznanie płatności oraz prowadzenie w związku z tym postępowania wyjaśniającego nie można domagać się modyfikacji danych zawartych w aktach własności, w ewidencji gruntów i budynków oraz księgach wieczystych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i jako bezzasadną oddalił ja na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr153, poz. 1270 ze zm.), o czym orzeczono jak w sentencji.