III SO/Kr 3/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy z wniosku J. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej postanawia wniosek oddalić. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2008 r. uchylił tą decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania do zakupu komputera. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 26 czerwca 2009 r. natomiast zwrot akt dotyczących powyższego postępowania do organu odwoławczego miał miejsce w dniu 28 sierpnia 2009 r. Za pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało wyrok sądu wraz z aktami sprawy do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Doręczenie akt organowi I instancji nastąpiło w dniu 1 września 2009 r. Jak wynika z akt administracyjnych, organ I instancji rozpatrując sprawę ponownie, podjął w dniu 17 września 2009 r. próbę nawiązania kontaktu ze skarżącym J. S. w celu ustalenia jego sytuacji życiowej. Pracownicy ośrodka pomocy społecznej udali się tego dnia do miejsca zamieszkania skarżącego, jednakże w mieszkaniu nikogo nie zastano. W tym samym dniu skierowano do skarżącego wezwanie do przebywania w miejscu zamieszkania w dniu 25 września 2009 r., jednak we wskazanym dniu również nie zastano nikogo w domu. Kolejną próbę skontaktowania się ze skarżącym organ podjął w dniu 13 października, także zakończoną niepowodzeniem. Jednocześnie do skarżącego zostało skierowane pismo wzywające go do stawienia się w siedzibie Działu Rehabilitacji urzędu w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, w przypadku braku możliwości przebywania w miejscu zamieszkania. Przedmiotowe pismo zostało odebrane przez skarżącego w dniu 14 października 2009 r. Kolejne pismo wzywające do przebywania w miejscu zamieszkania w dniu 20 listopada 2009 r. organ skierował do skarżącego w dniu 28 października 2009 r. W dniu 20 listopada 2009 r. pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej udali się do miejsca zamieszkania skarżącego, jednakże ponownie nikogo nie zastano w lokalu. Z kolei pismem z dnia 30 października 2009 r., skierowanym do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, skarżący wezwał organ I instancji do wykonania prawomocnego wyroku sądu z dnia 20 maja 2009 r. W dniu 1 grudnia 2009 r., wydana została decyzja, znak: [...], którą organ I instancji odmówił przyznania skarżącemu dofinansowania do zakupu komputera w ramach likwidacji barier w komunikowaniu się. Pismem z dnia 30 listopada 2009 r. złożonym osobiście przez skarżącego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie skarżący wniósł skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku tego sądu z dnia 20 maja 2010 r. przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Skarga to została przesłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do organu I instancji za pismem z dnia 3 grudnia 2009 r. Pismem z dnia 21 stycznia 2010 r. skarżący wniósł o wymierzenie grzywny Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej za nie przekazanie akt sprawy w zakreślonym terminie. Skarżący wskazał, że w dniu 31 sierpnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesłało do organu I instancji wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 130/09, wraz z aktami administracyjnymi. Pomimo wezwania do wykonania tego wyroku, organ I instancji nie wydał decyzji administracyjnej. Skarżący wskazał, że w dniu 30 listopada 2009 r. wniósł skargę na niewykonanie w/w wyroku. W odpowiedzi na skargę Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej poinformował, że w dniu 1 września 2009 r. otrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2009 r. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w tymże wyroku organ podjął postępowanie mające na celu ustalenie sytuacji bytowej J. S. Postępowanie to, z uwagi na skomplikowany charakter było dwukrotnie przedłużane. Decyzją z dnia 1 grudnia 2009 r., znak: [...], organ odmówił J. S. przyznania dofinansowania do zakupu komputera w ramach likwidacji barier w komunikowaniu się. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy w/w decyzję organu I instancji. W dniu 8 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przekazał Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej skargę na niewykonanie wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 130/09. Organ zaznaczył, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie wnosił o przekazanie akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wniesienie skargi powoduje po stronie organu powstanie obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny, o której mowa powyżej, jest środkiem dyscyplinująco – represyjnym, mającym na celu doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi. Podkreślić należy, że zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 ustawy wyraźnie wskazuje, iż "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przekazanie przez organ akt sprawy z uchybieniem trzydziestodniowego terminu wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nie zwalnia od obowiązku wymierzenia grzywny organowi. Mając jednakże na uwadze działania organu I instancji podjęte w niniejszej sprawie, w szczególności liczne próby skontaktowania się ze skarżącym celem ustalenia jego sytuacji bytowej, uznać należy, że wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Organ podejmował, bowiem czynności zmierzające do załatwienia sprawy, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2009 r. Wskazać należy również, że akta administracyjne, dotyczące niniejszej sprawy, znajdowały się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie w związku z toczącą się inną sprawą ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 listopada 2010 r., znak: [...]. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.