I OSK 4028/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Lublina o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Lublina z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Lublina od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2018 r., sygn. akt II SAB/Lu 99/18 w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Prezydenta Miasta Lublina w przedmiocie wypłaty zasiłku stałego postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2018 r. sygn. akt II SAB/Lu 99/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi A. K. na bezczynność Prezydenta Miasta Lublin w przedmiocie wypłaty zasiłku stałego, w pkt I. zobowiązał Prezydenta Miasta Lublina do załatwienia wniosku A. K. z dnia 10 lutego 2016 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; oraz w pkt II. stwierdził, że bezczynność Prezydenta Miasta Lublina nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Prezydent Miasta Lublina. Dodatkowo skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Lublina z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przez użyty w art. 61 P.p.s.a. zwrot "w granicach tej samej sprawy", należy rozumieć sprawę w ujęciu materialnym, co też oznacza, że o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/10 LEX nr 743 040; z dnia 2 września 2009 r. II OZ 689/09 Lex nr 1 110 357; z dnia 12 czerwca 2012 r. II FZ 441/12 LEX nr 1 170 772). W rozpoznawanej sprawie – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Lublina z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], którą przyznano A. K. zasiłek stały, gdyż niniejszym wnioskiem strona objęła akt administracyjny, który znajduje się poza granicami niniejszej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji kontrolowanej w innym postępowaniu sądowym, zaś przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku A. K. o wypłatę zasiłku stałego. Tym samym sprawa ta nie jest tożsama ze sprawą, w której skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji. Oczywiście wskazane sprawy pozostają ze sobą w związku, ale z uwagi na występującą między nimi odmienność pod względem przedmiotowym nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. W przypadku bowiem wniesienia skargi na bezczynność, przedmiotem skargi jest w istocie brak działania organu. W tego rodzaju sprawie nie zostaje zatem wydany żaden akt, ani nie zostaje podjęta jakakolwiek czynność, która mogłaby – przez jej wykonanie – spowodować zaistnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 525/11, LEX nr 1 082 953). W analizowanej sprawie przedmiotem zarzutów skargi jest bowiem bezczynność Prezydenta Miasta Lublina w wypłacie ustalonego zasiłku. Brak jest zaś desygnatu w postaci "zaskarżonej decyzji", o której wstrzymanie wnosi organ. Niniejsze postępowanie sądowe – rozumiane proceduralnie – jest wprawdzie następstwem sprawy, w której Prezydent Miasta Lublina przyznał A. K. zasiłek stały, jednak sprawa ta nie jest tożsama ze sprawą, w której skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania. Wskazane sprawy pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, ale z uwagi na występującą między nimi odmienność pod względem przedmiotowym nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.