II SA/Sz 982/10
Administrative courts2010-12-28
Case number
II SA/Sz 982/10
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Judgment date
2010-12-28
Type
Postanowienie WSA w Szczecinie
Judges
Barbara Gebel
Ruling
Odrzucono skargę
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. T. na uchwałę Rady Gminy Dobra Nr XLI/573/10 z dnia 9 września 2010 r. w przedmiocie nadania nazwy ulicy w miejscowości [...] postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
G.T. pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na uchwałę Rady Gminy Dobra Nr XLI/573/10 z dnia 9 września 2010 r. w przedmiocie nadania nazwy ulicy Grafitowa w miejscowości Mierzyn. W skardze domagał się uchylenia zaskarżonej uchwały w całości.
Z uzasadnienia skargi wynika, że zdaniem skarżącego nazwa ulicy przy nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w Mierzynie powinna brzmieć "Welecka", a nie "Grafitowa". Nadanie nowej nazwy ulicy spowoduje bowiem konieczność zmiany adresu skarżącego.
W odpowiedzi na skargę, udzieloną pismem z dnia [...], Rada Gminy Dobra wniosła o jej odrzucenie.
Rada wyjaśniła, że G.T. pismem z dnia [...] zwrócił się do tego organu o przesłanie uchwały Rady Gminy Dobra Nr XLI/573/10, wskazując jednocześnie, że zaskarża powyższą uchwałę w całości, a uzasadnienie złoży po jej otrzymaniu.
Rada Gminy Dobra pismem z dnia [...] wezwała G.T. o sprecyzowanie, czy ww. pismo stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego w trybie art.101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
G.T. nie udzielił jednak odpowiedzi.
Zarządzeniem z dnia [...] Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, przez wykazanie, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał Radę Gminy Dobra do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) – należało złożyć kopię wezwania wraz z dowodem nadania na poczcie lub złożenia w siedzibie organu.
Odpowiadając na powyższe zobowiązanie G.T. przedłożył następujące pisma:
- z dnia [...], znak: [...], podpisane przez Kierownika Wydziału ds. Komunalnych i Inwestycji Urzędu Gminy [...], stanowiące odpowiedź na wniosek G.T. z dnia [...], dotyczący oznakowania działki nr [...] w obrębie [...] ulicą Grafitową;
- z dnia [...], znak: [...] i znak: [...], podpisane przez Wójta Gminy [...], stanowiące odpowiedź na pisma G.T. z dnia [...], w treści których domagał się rzeczowych postępowań w sprawie punktów granicznych działek nr [...], położonych w [...] oraz wszczęcia postępowań dotyczących rozgraniczenia działki nr [...] z działką nr [...] i działki nr [...] z działką nr [...], położonych w [...];
- z dnia z dnia [...] , znak: [...], podpisane przez Kierownika Wydziału ds. Komunalnych i Inwestycji Urzędu Gminy [...], stanowiące odpowiedź na wniosek G.T. z dnia [...] dotyczący usunięcia tabliczki z nazwą ulicy Grafitowa z działki nr [...] w obrębie [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga G.T. jest niedopuszczalna.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy).
Natomiast stosownie do art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęty został pogląd, że instytucja wezwania, o której mowa w cytowanym wyżej przepisie jest odpowiednikiem środków zaskarżenia (odwołania, zażalenia), a zatem nie można traktować wezwania o usunięcie naruszenia prawa jako czynności, która nie wywołuje żadnych skutków prawnych i która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Podkreślić przy tym należy, że środek zaskarżenia jest realizacją prawa podmiotowego strony do kwestionowania określonego aktu, ale tylko raz w określonej fazie postępowania. W świetle powyższego wezwanie o usunięcie naruszenia prawa jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, a następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2002r., sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2003/1/2).
Z ustaleń dokonanych przez Sąd wynika, że G.T. nie wzywał Rady Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa wywołanego podjęciem przez Radę uchwały Nr XLI/573/10 z dnia 9 września 2010 r. w przedmiocie nadania nazwy ulicy w miejscowości Mierzyn.
Pisma nadesłane Sądowi (przy piśmie przewodnim z dnia [...]), nie stanową wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, lecz są odpowiedzią na liczne wnioski skarżącego złożone w przedmiotowej sprawie.
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy bez wyczerpania trybu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skutkuje odrzuceniem skargi.
Z tych przyczyn skarga G.T. podlega odrzuceniu na podstawie. art. 58 § 1 pkt 6 wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.