VIII SA/Wa 732/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi Centrum [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na czynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wypłaty dotacji za miesiąc sierpień 2020 r. w zaniżonej wysokości postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 28 września 2020 r. Centrum [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca) wniosła skargę na czynność Prezydenta Miasta [...]w przedmiocie wypłaty dotacji za miesiąc sierpień 2020 r. w zaniżonej wysokości. W skardze podniesiono zarzut naruszenia art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2020 poz. 17 t.j., dalej: u.f.z.o.) w zw. z § 10 ust. 1 i 1a oraz ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r., poz. 493, dalej: rozporządzenie MEN). Skarżąca zwróciła się o stwierdzenie bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej w miesiącu sierpniu 2020 r. oraz uznanie obowiązku przez organ na rzecz skarżącej dotacji we właściwej kwocie, a nadto o zasądzenie od kosztów postępowania sądowego wedle norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...]wniósł o odrzucenie, względnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Nie wszystkie jednak akty lub czynności są zaskarżalne. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Za akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uznaje się te, które: 1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; 4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (por. wyrok NSA z 30 czerwca 2020 r., I GSK 629/20, publ. CBOSA). Jeżeli dana sprawa nie należy do kategorii wskazanych w art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a. oraz nie została w ustawie szczególnej poddana kontroli sądowoadministracyjnej, to nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia wniesionej skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżąca kwestionowała czynność polegającą na wypłacie zaniżonej, jej zdaniem, dotacji. Podstawą do czynności organu, polegającej na wypłacie dotacji, był art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Stosownie do jego treści dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy. Stosownie do art. 47 u.f.z.o. jedynie czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis art. 34 ust. 1 u.f.z.o. nie został wymieniony w art. 47 u.f.z.o. Taki stan rzeczy prowadzi do konkluzji, że na mocy jednoznacznego zabiegu legislacyjnego zaskarżona przez stronę czynność nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej (por.: postanowienie NSA z 10 kwietnia 2019 r., I GSK 453/19; wyrok NSA z 13 grudnia 2019 r., I GSK 2128/19 oraz z 30 czerwca 2020 r., I GSK 629/20, publ. CBOSA). W ocenie Sądu zaskarżona w niniejszej sprawie czynność, polegająca na wypłacie kwoty dotacji, jest więc czynnością techniczną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.