I SA/Łd 950/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B.M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. B. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres styczeń – grudzień 2005 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W dniu 6 sierpnia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę P. B. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres styczeń – grudzień 2005 r. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniosła, że egzekwowanie tak dużej kwoty źle ustalonego podatku mogłoby zagrozić egzystencji podatnika i jego rodziny, co przy wykazanych uchybieniach byłoby wysoce niesprawiedliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając z urzędu przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania jej wykonania. Badając niniejszą sprawę Sąd nie dostrzegł występowania wystarczających okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Użyte w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcia nieostre, tj. trudne do odwrócenia skutki i znaczna szkoda wymagają skonkretyzowania w argumentacji wnioskodawcy (Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/2006 LexPolonica nr 418133). Natomiast w uzasadnienia wniosku pełnomocnik strony skarżącej nie zawarł konkretnych argumentów, które przemawiałyby za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wnioskujący musi bowiem dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 LexPolonica nr 409861). Nie jest wystarczający podniesiony przez pełnomocnika skarżącego argument, że egzekwowanie tak dużej kwoty źle ustalonego podatku mogłoby zagrozić egzystencji podatnika i jego rodziny, co przy wykazanych uchybieniach byłoby wysoce niesprawiedliwe. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie może polegać na przytoczeniu ogólnikowych stwierdzeń, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu - w szczególności dla sytuacji finansowej skarżącego - i być poparte stosownymi dokumentami potwierdzającymi tą sytuację. W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wynikających z cytowanego wyżej przepisu, a wobec tego brak jest możliwości uznania wniosku za zasadny. W tym stanie rzeczy, nie ma podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawi art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.