II SAB/Kr 162/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Mirosław Bator SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie punktu 1, 3 i 4 wniosku S. W. z dnia 31 sierpnia 2020 roku; II. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...] nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; IV. w pozostałej części skargę oddala; V. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącej S. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania UZASADNIENIE Skarżąca S. W. pismem z dnia 25 września 2020r. - w zakresie wyłączonym pod sygnaturę akt II SAB/Kr 162/20 - złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy M., dotyczącą wniosku skarżącej z dnia 31 sierpnia 2020 roku o udostępnienie informacji publicznej. W piśmie tym skarżąca wniosła o informację, dotyczącą drogi wewnętrznej, posadowionej na działce ew. [...] w M. poprzez: 1. Jednoznaczne wskazanie, czy na drodze posadowionej na działce ew. [...] zostały zatwierdzone zasady organizacji ruchu drogowego – jeżeli tak to o przesłanie skanu decyzji zatwierdzającej zasady organizacji ruchu drogowego, a jeżeli nie to o podanie na jakiej zasadzie została wprowadzona tam organizacja ruchu drogowego; 2. Podanie, czy działka ew. [...] łączy się z drogą powiatową posadowioną na działce [...] w M. na zasadzie skrzyżowania dróg; 3. Wskazanie konkretnej daty (dzień, miesiąc, rok) wykonania nawierzchni asfaltowej na drodze wewnętrznej posadowionej na działce ew. [...]; 4. Wskazanie konkretnej daty (dzień, miesiąc, rok) sporządzenia opinii technicznej dot. drogi posadowionej na działce ew. [...] zaznaczając że ani w opinii, ani w poprzednim piśmie, data ta nie została wskazana; 5. Wskazanie konkretnej daty (dzień, miesiąc, rok) ustawienia znaków na drodze wewnętrznej posadowionej na działce ew. [...]. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że żądana informacja nie została jej udzielona przez organ, który przesyła pisma, z których nie wynikają żądane informacje. Skarżąca zarzuciła organowi bezczynność, wnosząc o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej, stwierdzenie że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie na rzecz skarżącej od organu sumy pieniężnej w wysokości 2000 zł. oraz zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o oddalenie skargi w całości, ewentualnie o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu podał, iż udzielił skarżącej żądanej informacji. Wskazał też, że jedyna wątpliwość jaka mogła powstać w przedmiotowej sprawie wynika z faktu, że w pisemnych odpowiedziach organu nie zawarto wprost informacji, że część informacji, której domaga się skarżąca nie jest w posiadaniu organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Niniejsza sprawa na podstawie art. 119 pkt. 4 i art. 120 p.p.s.a. została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z w/w przepisami sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność. Natomiast w trybie uproszczonym, sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy M., dotycząca wniosku skarżącej S. W. z dnia 31 sierpnia 2020 roku w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Przykładowy katalog informacji publicznych, podlegających udostępnieniu wymienia przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że Wójt Gminy M. jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a więc podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, jeśli tylko ją posiada. Ponadto, informacje, których domagała się skarżąca miały charakter informacji publicznej, bowiem dotyczyły działalności organu i działki ewidencyjnej stanowiącej drogę wewnętrzną, będącą w posiadaniu gminy. Nadto jak wynika wprost z odpowiedzi na skargę, organ nie kwestionuje okoliczności, iż wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, lecz jedynie wskazuje, iż jej udzielił lub jej nie posiadał. Stosownie do treści art. 14 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (ust. 1). Zgodnie natomiast z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust.1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Przechodząc do kwestii związanych z pojęciem bezczynności na gruncie u.d.i.p. należy wskazać, iż omawiana ustawa wymienia trzy formy załatwienia (zakończenia) sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. A mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek winien alternatywnie: udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10), odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1), umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem. W rozpoznawanej sprawie, w odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 31 sierpnia 2020 roku, skarżony organ udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 2 września 2020 roku. Odnośnie punktu 1 wniosku podano, że sprawa organizacji ruchu została wyjaśniona w punkcie 2 i 3 pisma z dnia 14 maja 2020 roku. Odnośnie punktu 2 wniosku, że ul. [...] nie łączy się z drogą powiatową na zasadzie skrzyżowania dróg. Odnośnie punktu 3 wniosku podano, że nawierzchnia asfaltowa została odebrana w dniu 7 sierpnia 2019 roku. Odnośnie punktu 4 wniosku podano, że sprawa opinii technicznej została wyjaśniona w punkcie 5 pisma z dnia 24 lipca 2020 roku. Odnośnie punktu 5 wniosku podano, że sprawa ustawienia znaków drogowych została wyjaśniona w punkcie 1 pisma z dnia 24 lipca 2020 roku oraz że Gmina M. nie prowadzi ewidencji ustawiania znaków drogowych. Analiza treści pytań skarżącej, treści odpowiedzi organu i pism, do których organ się odwołał wskazuje, że na pytania zawarte w punktach 1, 3 i 4 wniosku skarżącej S. W. z dnia 31 sierpnia 2020 roku, organ udzielił odpowiedzi niepełnej i niejednoznacznej, dopuszczając się w ten sposób bezczynności. W zakresie pytania zawartego w punkcie 1 wniosku należy wskazać, że skarżąca wnosiła w nim o jednoznaczne wskazanie, czy na drodze posadowionej na działce ew. [...] zostały zatwierdzone zasady organizacji ruchu drogowego – jeżeli tak to o przesłanie skanu decyzji zatwierdzającej zasady organizacji ruchu drogowego, a jeżeli nie to o podanie na jakiej zasadzie została wprowadzona tam organizacja ruchu drogowego. W odpowiedzi organ odwołał się do punktu 2 i 3 pisma z dnia 14 maja 2020 roku. Z tym tylko, że we wskazanych punktach tego pisma podano jedynie, że droga posadowiona na działce ew. [...] nie jest drogą publiczną, oraz że ustawione znaki potwierdzają status drogi oraz jej parametry techniczne. Tak udzielone odpowiedzi nie stanowią odpowiedzi na wniosek skarżącej, czy na drodze posadowionej na działce ew. [...] zostały zatwierdzone zasady organizacji ruchu drogowego. W zakresie pytania zawartego w punkcie 3 wniosku należy wskazać, że skarżąca wnosiła w nim o wskazanie konkretnej daty (dzień, miesiąc, rok) wykonania nawierzchni asfaltowej na drodze wewnętrznej posadowionej na działce ew. [...]. W odpowiedzi organ podał datę odbioru nawierzchni asfaltowej, a nie datę, czy daty jej wykonania, a zatem nie udzielił odpowiedzi na wnioskowane pytanie. Odnośnie pytania zawartego w punkcie 4 wniosku, czyli wskazania konkretnej daty (dzień, miesiąc, rok) sporządzenia opinii technicznej dot. drogi posadowionej na działce ew. [...], organ podał, że sprawa opinii technicznej została wyjaśniona w punkcie 5 pisma z dnia 24 lipca 2020 roku. Z tym tylko, że we wskazanym punkcie tego pisma podano, że opinia techniczna została wykonana po wykonaniu remontu drogi – ul. [...]. Tak udzielona odpowiedź nie stanowi odpowiedzi na wniosek skarżącej, która domagała się podania konkretnej daty (dzień, miesiąc, rok) sporządzenia tej opinii. Z pisma organu nie wynika też, aby organ żądanej informacji nie posiadał. Biorąc pod uwagę powyższe, organ naruszył wymóg udzielenia w terminie informacji w zakresie punktu 1, 3 i 4 wniosku skarżącej z dnia 31 sierpnia 2020 roku. Stąd orzeczono, że organ dopuścił się bezczynności i zobowiązano go do wydania aktu lub dokonania czynności w w/w zakresie wniosku, jak w pkt I i II wyroku. Następnie należy wskazać, że p.p.s.a. nakazuje sądowi orzeczenie w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Okoliczności sprawy i treść udzielonych odpowiedzi wskazują, że organowi nie można zarzucić braku woli rozpatrzenia wniosku. Odpowiedź na wniosek została udzielona już po 2 dniach, a jej treść wskazuje na to, że jej częściowa ogólnikowość, brak precyzji i informacji o ewentualnym braku posiadania żądanej informacji wynikały nie ze złej woli organu, co z braku zaangażowania się w sporządzenie odpowiedzi będącej w pełni adekwatną do żądanej we wniosku informacji. Zatem w ocenie Sądu w działaniu organu nie było znamion lekceważenia wnioskodawcy, czy też innych poważnych naruszeń prawa. Oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że nie noszą one znamion celowego i zamierzonego unikania zgodnego z prawem zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a przy tym nie istnieje uzasadniona obawa, że organ nadal nie będzie respektować nałożonych ustawą o dostępie do informacji publicznej obowiązków. Na tej płaszczyźnie rozważań należy też wskazać, że organ udzielił odpowiedzi w przedmiocie informacji żądanych w punktach 2 i 5 wniosku. W przypadku punktu 2 odpowiedź jest wyczerpująca i zgodna z wnioskiem. W przypadku punktu 5, choć nie wskazano precyzyjnie daty ustawienia znaków, to z odpowiedzi organu wynika, że tak dokładną informacją organ nie dysponuje. Ze względów jak wyżej, Sąd orzekł jak w punkcie III i punkcie IV wyroku. Skarga została oddalona odnośnie zobowiązania organu do udzielenia informacji żądanych w punktach 2 i 5 wniosku z uwagi na ich udzielenie oraz w zakresie żądania przyznania sumy pieniężnej. Jak już bowiem wyżej wskazano, organowi nie można zarzucić rażącej bezczynności, natomiast w świetle utrwalonego orzecznictwa, przyznanie sumy pieniężnej powinno dotyczyć sytuacji szczególnie rażących. Środki wskazane w art. 149 § 2 p.p.s.a. są bowiem środkami dyscyplinująco-represyjnymi o charakterze dodatkowym, które powinny być stosowane z rozwagą, a więc w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy. Odnosić je należy do sytuacji, gdy oceniając całokształt działań organu, można dojść do przekonania, że działania te noszą znamiona celowego unikania podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tej dodatkowej sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącej orzeczono w punkcie V wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.