I SA/Łd 1198/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz J. K. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE J. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 1790,00 zł w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego marki Mitsubishi Colt. W skardze J. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] nr [...] ewentualnie stwierdzenie nieważności obu decyzji, w piśmie z dnia 2 sierpnia 2006r. zaś o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, na rozprawie w dniu [...] zaś przedłożył własną decyzję z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] nr [...] i umarzającą postępowanie w sprawie. W dniu 7 maja 2007r. przedłożył kopię dowodu doręczenia skarżącemu decyzji z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję umorzenia postępowania reguluje przepis art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Stosownie do powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie: 1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2.w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania, zaś użyty w tym przepisie zwrot "stało się" oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s.235 czy T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska: Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495). W analizowanej sprawie, po wniesieniu przez J. K. skargi do sądu administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] – Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] nr [...] oraz umorzył postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości spornego zobowiązania podatkowego. Okoliczność ta czyni wydanie wyroku zbędnym, brak jest bowiem przedmiotu tegoż postępowania. Z tych względów uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy zaś orzekł jak w pkt 2 postanowienia.