I FSK 1429/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący - Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2677/16 w sprawie ze skargi R. SP OOO z siedzibą na B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2013 r. oraz od stycznia do sierpnia 2014 r. postanawia: zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE Wyrokiem z 2 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2677/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi R. SP OOO z siedzibą na B. (dalej: Spółka, Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IS) z dnia 11 lipca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2013 r. oraz od stycznia do sierpnia 2014 r. - uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd pierwszej instancji w pisemnych uzasadnieniach motywów wyżej opisanego wyroku wskazał, że organy podatkowe zakwestionowały prawo Spółki do odliczenia podatku naliczonego wskazując na zaistnienie przesłanek o których mowa w art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.; dalej: u.p.t.u.) w zw. z art. 58 K.c. z uwagi na brak statusu podatnika oraz nadużycie prawa podatkowego. Zdaniem jednak Sądu, w rozpoznawanym przypadku mamy do czynienia z ważną na gruncie prawa cywilnego czynnością prawną, z tytułu której dokonano płatności. Podnoszone przez organ zdaniem Sądu okoliczności dysproporcji miedzy wykazanym podatkiem należnym i naliczonym, brakiem związku nabytych usług dzierżawy z zasadniczym rodzajem działalności Spółki oraz brakiem osiągnięcia zysku ze świadczenia usług poddzierżawy miejsca parkingowego nie dają podstawy w świetle m.in. art. 58 § 1 K.c., art. 5 ust. 1 oraz 15 ust. 1 u.p.t.u. do zakwestionowania dokonania czynności opodatkowanej przez podatnika VAT. Ustawa mówi o działalności gospodarczej, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z tego względu zarzuty organów podatkowych dotyczące braku możliwości odliczenia z uwagi na dyspozycję art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. Sąd uznał za niezasadne. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego wyroku, Dyrektor IS wskazał między innymi na naruszenie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. w zw. z art. 58 § 1 i 2 K.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie ww. przepisów i uznanie, że organy nieskutecznie w stanie prawnym obowiązującym przed 15 lipca 2016 r. tj. przed wejściem przepisu art. 5 ust. 4 u.p.t.u. podważyły w oparciu o zasadę nadużycia prawa brak możliwości odliczenia podatku naliczonego z uwagi na dyspozycję art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Zauważyć należy, że, że postanowieniem z dnia 23 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 2310/19 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana z 2012 r. - Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 r. Nr C 326 s. 1 i nast.) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne: "Czy przepisy art. 167, art. 168 lit. a, art. 178 lit. a i art. 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.) oraz zasady neutralności i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi krajowemu, takiemu jak art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, który pozbawia podatnika prawa do odliczenia VAT z tytułu nabycia prawa (rzeczy) uznanego za dokonane dla pozoru w rozumieniu przepisów krajowego prawa cywilnego, niezależnie od stwierdzenia czy zamierzonym skutkiem transakcji była korzyść podatkowa, której przyznanie byłoby sprzeczne z jednym lub kilkoma celami dyrektywy i czy stanowiła ona zasadniczy cel przyjętego rozwiązania umownego?". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie TSUE w przedmiocie opisanych wyżej pytań prejudycjalnych będzie miało bezpośrednie przełożenie na wynik niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe w tej sprawie do czasu zakończenia postępowania przed TSUE.