II SA/Kr 1091/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Mirosław Bator SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi M. B. i R. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 14 lipca 2020 roku, znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i dzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących M. B. i R. B. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Prezydent Miasta Krakowa decyzją nr [...].[...] z 6 grudnia 2019 r., znak: [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi: Firma A pozwolenia na budowę inwestycji pn.: Budowa budynku mieszkalnego, dwulokalowego jednorodzinnego wraz z zagospodarowaniem terenu, ogrodzeniem, instalacjami wewnętrznymi w terenie: oświetlenia terenu, energetycznymi i teletechnicznymi, gazowymi, wodnymi, kanalizacyjnymi i instalacjami wewnętrznymi w budynku: gazowymi, grzewczymi, wodno-kanalizacyjnymi, wentylacji mechanicznej i elektrycznymi na działce nr [...] (obr. [...]), budowa zjazdu na działkę nr [...] (obr. j.w.), przy ul. [...] w Krakowie. Od powyższej decyzji odwołał się R. B. wnosząc zastrzeżenia do analiz nasłonecznienia i przesłaniania załączonych do projektu budowlanego (k. 11 i k. 15) poprzez nieprawidłowe określenie nasłonecznia w budynku przy ul. [...] i [...] na działkach [...] i [...]. Zdaniem skarżącego projekt budowlany narusza też ustalenia mpzp w zakresie § 11 pkt 1 minimalnej powierzchni nowo powstałych działek, ponieważ powierzchnia terenu działki nr [...] wynosi 478 m2, zamiast 600 m2. Nadto odwołujący podniósł, że ani Inwestor ani Wydział Architektury i Urbanistyki w Krakowie nie przychylił się do prośby o zmianę koloru elewacji budynku z szarego na biały lub jakiś inny jasny kolor. Nadto odwołujący zarzucił naruszenie zasady czynnego udziału stron postępowania (art. 10 § 1 kpa) oraz niewłaściwego ustalenia kręgu osób, które powinny brać udział w postępowaniu, a przede wszystkim w niewłaściwy sposób powiadomienie wszystkich osób tego postępowania w stosunku do których powyższą decyzja wywołuje skutki prawne, w szczególności z powodu wysłania do odwołującego decyzji na nieprawidłowy adres. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 14 lipca 2020 r. Znak sprawy: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2019.1186 ze zmianami) - zwanej dalej Pb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, iż organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z art. 35 ust. 1 Pb. Organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający. Zgodnie z art. 20 ust. 4 Pb projektant, a także sprawdzający, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie oświadczenia te zostały złożone. Analiza akt sprawy wykazała, że organ l instancji poprawnie określił obszar oddziaływania inwestycji jako teren nieruchomości dz. nr [...] i dz. nr [...] (działki inwestycyjne) oraz działki sąsiednie nr [...], [...], [...], [...] obr. [...]. W terenie, w którym znajdują się działki nr [...] i nr [...] w Krakowie obowiązuje uchwała N r XC VI1/2493/18 Rady Miasta Krakowa z 14 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Bronowice-Stelmachów" w Krakowie (Dz .Urz. Woj. Małop. z 2018 r., poz.2238/ - dalej mpzp. Zgodnie z załącznikiem graficznym do ustaleń planu działki objęte inwestycją znajdują się w granicach jednostki strukturalnej planu o symbolu MN.6 tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Przedmiotem zatwierdzonego projektu budowlanego jest budowa budynku mieszkalnego, dwulokalowego jednorodzinnego z infrastrukturą techniczną i układem komunikacji wewnętrznej. Przedmiot omawianego projektu budowlanego zawiera się w podstawowej funkcji obszaru MN.6 (§16 ust. 3). Z projektu budowlanego planowanej inwestycji wynika, że przyjęto wskaźnik terenu powierzchni biologicznie czynnej 60,03%, wskaźnik intensywności zabudowy 0.4, max. wysokość budynku 7.34 m. Oznacza to, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej: 60%, wskaźnik intensywności zabudowy: 0,1 -0.4, max;, wysokość zabudowy: 9 m, a przy realizacji dachu płaskiego 8 m. Omawiana inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Budynek mieszkalny jednorodzinny nie jest zaliczany do obiektów generujących hałas, zanieczyszczenia powietrza, czy drgania. Pozwolenie na budowę może być wydane temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 1 Pb). Do wniosku zostało dołączone oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania działką nr nr [...], [...] w Krakowie na cele budowlane (k. 7 i 8 akt organu l instancji). Projektanci legitymują się stosownymi uprawnieniami oraz wpisem do [...] Okręgowej Izby Architektów RP oraz [...] i M. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Pb (zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 Pb), załączyli oświadczenia o wykonaniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, zgodnie z art. 20 ust. 4 Pb (k. 51-69 projektu budowlanego). Projekt zagospodarowania terenu, zgodnie z art. 34 ust 3 pkt 1 Pb, został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych przez uprawnionego projektanta w sierpniu 2019 r. (k. 14 projektu budowlanego). Jest to mapa wykonana w lipcu 2019 r. przez uprawnionego geodetę, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Prezydenta Miasta Krakowa 2 sierpnia 2019 r. (identyfikator: [...]). Do projektu budowlanego załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (k. 250 projektu budowlanego) zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1b Pb. Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna, opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, został trwale zszyty. Projektowany budynek został zaliczony do pierwszej kategorii geotechnicznej. Teren inwestycji ma zapewniony dostęp do drogi publicznej - ul. [...]. W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 Pb oraz w art. 32 ust. 4 Pb, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Pb). Odnosząc się do zarzutów podano, iż zawiadomienie o wszczęciu postępowania z 18 września 2019 r., adresowane do odwołującego odebrane zostało przez M. B. w dniu 30 września 2019 r. (k. 11 akt organu l instancji), natomiast zawiadomienie wydane na podstawie art. 10 § 1 kpa z 14 października 2019 r. (k. 23 akt organu l instancji) odebrane zostało w dniu 4 listopada 2019 r, co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru. Tym samym powyższe pisma zostały doręczone skutecznie. W zakresie zastrzeżeń do analiz nasłonecznienia i przesłaniania, podano że analiza zapewnienia naświetlenia i nasłonecznienia nie jest obowiązkowym elementem projektu budowlanego. W omawianym przypadku została załączona do analizy obszaru oddziaływania planowanej inwestycji i stanowi dowód, iż nieruchomość na działkach [...],[...], należąca do Skarżącego, znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, ponieważ jest zacieniana w godzinach popołudniowych, tj. od godz. 15.00 do godz. ok. 17.00. Zgodnie z § 60 wt lokale mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny dla jednego pokoju w mieszkaniu wielopokojowym w godzinach 7:00-17:00, w dniach równonocy. Z analizy przesłaniania zawartej w projekcie budowlanym (k. 49 akt organu l instancji i k. 11) wynika, że między ramionami kątów 60 stopni, wyznaczonych w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkami usytuowanymi w wewnętrznych licach nie znajduje się przesłaniająca cześć tego samego budynku, ani inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. Biorąc pod uwagę, że określone przez projektanta wysokości przesłaniania oznaczone 01-pn, 01-pd, wynoszą 4,34 m; 9,64 m (k. 49 akt organu l instancji) oraz wysokość projektowanej zabudowy wynosi 6.68 m i 7.32 m do attyki (k. 11 p.b.): a odległość między przedmiotowymi budynkami wynosi od 10,87 m do 11.45 m - warunek zawarty w § 13 wt jest spełniony. Co do zgodności z mpzp w zakresie § 11 pkt 1 minimalnej powierzchni nowo powstałych działek, szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości określone w rozdziale II Zasady zagospodarowania terenów obowiązujących na całym obszarze planu, w tym zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego. W projekcie budowlanym na stronie od 70 do 73 znajduje się ostateczna i prawomocna decyzja Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z 12 grudnia 2018 r., znak: [...] r., wydana między innymi na podstawie art. 93 ust. 3, art. 95 pkt 7 ust 1, 1a i art. 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r., poz. 2204) zatwierdzająca podział nieruchomości składającej się między innymi z działki nr [...] na działki [...]. Organy administracji architektoniczno-budowlanej l i II instancji nie posiadają kompetencji do badania prawidłowości wydanej na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami decyzji o podziale nieruchomości. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych przez uprawnionego projektanta w sierpniu 2019 r. Jest to mapa wykonana w lipcu 2019 r. przez uprawnionego geodetę, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Prezydenta Miasta Krakowa 2 sierpnia 2019 r. (identyfikator: [...] Projekt zagospodarowania terenu sporządzony na ww. kopii mapy do celów projektowych wiąże tut. organ, jako dowód w sprawie (art. 76 § 1 kpa). Również organ II instancji nie może przychylić się do kwestii koloru elewacji, bowiem w mpzp brak jest zapisów dotyczących kolorystyki elewacji budynków, są tylko nakazy stosowania kolorystyki dachów w kolorach szarych, czerwonych, brązowych § 8 pkt 2a mpzp). Odnośnie kwestii że "Prezydent Miasta Krakowa nie powinien wydać nowej decyzji pozwolenia na budowę dotyczącej tych samych działek do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez organ II instancji, podano, że Wojewoda Małopolski wydał już następujące rozstrzygnięcia: 1) decyzję z 14 maja 2020 r. uchylająca decyzję nr [...].[...] z 8 marca 2019 r., znak: [...] w całości, i stwierdzająca, że decyzja Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z 13 grudnia 2016 r., znak: [...], została wydana z naruszeniem art. 10 kpa polegającym na pominięciu M. B. jako strony postępowania administracyjnego oraz orzekająca o odmowie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z 13 grudnia 2016 r., znak: [...], bowiem w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej; 2) postanowienie z 13 maja 2020 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z 8 marca 2019 r., znak: [...] w sprawie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z 13 grudnia 2016 r. Na decyzję Wojewody Małopolskiego z 14 maja 2020 r., znak: [...], wpłynęła skarga M. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na zarzut, że działka nr [...] powstała - w wyniku przekształcenia (wydzielenia) - z działek o nr. [...] i [...] i jest to cały czas ten sam teren, a zatem w 100 % został skonsumowany w ramach decyzji [...], organ ocenił, iż pas terenu dz. nr [...] i dz. nr [...], ok. 2.5 m i 18 m został objęty pozwoleniem na budowę z 13 grudnia 2016 r. niemniej jednak Prezydent Miasta Krakowa mógł wydać pozwolenie na budowę między innymi na niewielkim fragmencie dz nr [...] i dz nr [...] objętej pozwoleniem na budowę z 13 grudnia 2016 r., ponieważ budynki mieszkalne zrealizowane na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z 13 grudnia 2016 r., znak: [...] [...], zostały już oddane do użytkowania, co wynika z zaświadczeń Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie /zaświadczenie z 27 września 2018 r., znak: ROIK [...], zaświadczenie z 11 czerwca 2018 r., znak: ROIK [...], zaświadczenie z 29 stycznia 2019 r., znak: ROIK [...] - (k. od 17 do 20 akt organu l instancji). Odnosząc się do zarzutu, że "wydanie kolejnego pozwolenia na budowę na rzecz tego samego inwestora [...] w odniesieniu do tego samego terenu i tej samej inwestycji, w przedmiotowej sprawie w chwili wydania pozwolenia na budowę z 6 grudnia 2019 r. przesłanka dotycząca sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną nie istniała (brak tożsamości sprawy). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wnieśli M. B. i R. B. powtarzając zarzuty zawarte w odwołaniu, tj. iż co do tego samego terenu 3 lata temu została już wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, z powodu podziału działek doszło do obejścia przepisów mpzp w zakresie powierzchni biologicznej czynnej dla całego terenu jak i terenu działek, decyzję wysłano na nieprawidłowy adres skarżącego, a także nie informowano skarżących o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, a także uniemożliwiono odniesienie się do wyjaśnień inwestora przed samym wydaniem decyzji. Podkreślono uciążliwości z powodu bliskiego sąsiedztwa inwestycji w zakresie hałasu, nasłonecznienia, immisji, a także naruszenie przepisów przeciwpożarowych i niezgodność z aktualnymi mapami. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na dzień 21 grudnia 2020 r. Skarga jest zasadna z uwagi na istotne naruszenie przepisów w zakresie art. 35 ust. 1 pkt 1-3 Prawa budowlanego w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa, z powodu nie sprawdzenia i niezweryfikowania w sposób należyty zgodności przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego w zakresie zacieniania (§ 13, § 57 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie) oraz przepisów przeciwpożarowych tj. § 271 w/w rozporządzenia. W projekcie budowlanym (k. 11) "Analiza oddziaływania obiektu w zakresie jego bryły" oraz w analizie zacienienia inwestor nie przedstawił wymaganej udokumentowanej szczegółowej analizy nasłonecznienia, tj. nie zawiera ona dokładnego wyliczenia ile wynosi konkretny czas nasłonecznienia w pokojach zlokalizowanych na przeciwko planowanej budowy, ograniczając się jedynie do dowolnego uznania, że minimalny czas nasłonecznienia jest osiągnięty. Tymczasem skarżący podnoszą, że okna w ich budynku są tylko na zachód. Na podstawie dokumentacji projektowej nie da się tego zweryfikować. Również nie da się jednoznacznie ocenić, czy w takiej sytuacji tj. istnienia okien tylko na zachód, nasłonecznienie mieszkań skarżących spełnia wymagane normy. Wojewoda Małopolski nie zweryfikował tego braku ograniczając się do powtórzenia ogólnych wyliczeń zawartych w projekcie. Podobnie wygląda sytuacja w zakresie oceny zgodności inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi tj. § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nie jest możliwe zweryfikowanie, czy zaplanowana odległość pomiędzy budynkami jest prawidłowa, co do spełnienia wymogów odporności ogniowej. Odległość budynków jest mniejsza niż 12 metrów, a z dokumentacji projektowej nie wynika jaka jest konstrukcja budynku skarżących, a co za tym idzie nie ma możliwości zweryfikowania, czy zaplanowana odległość jest zgodna z § 271 w/w rozporządzenia. W samym projekcie budowlanym zawarto jedynie ogólnikowe i nie odpowiadające stanowi faktycznemu sformułowania, że możliwa jest budowa na sąsiednich działkach, lecz tymczasem z projektu zagospodarowania wynika, że poza ulicą [...] działki sąsiadujące z działką inwestycyjną są już zabudowane. W tym zakresie Wojewoda Małopolski nie zweryfikował tego i w żaden sposób się do tego nie odniósł. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy, nie sprawdził zatem w sposób należyty zgodności przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego, a konkretnie projektu zagospodarowania terenu z w/w przepisami. Jak już wskazano w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę obowiązkiem organu było sprawdzenie konkretnego przedłożonego projektu budowlanego z wymogami dla tego typu dokumentu określonymi w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w tym min. zweryfikowanie zgodności projektu budowlanego z wymogami ochrony środowiska, projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, a także zbadanie kompletności projektu budowlanego. Wbrew argumentacji organu odwoławczego projekt budowlany powinien zawierać szereg informacji dotyczących potencjalnych uciążliwości projektowanego obiektu budowlanego dla otoczenia, a obowiązkiem organu jest dokonanie oceny w tym zakresie, stosownie do kompetencji wyznaczonych w art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 13 lutego 2020 r. sygn. II OSK 859/18). Zatem ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy winien zbadać zgodność przedmiotowego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie nasłonecznienia i ochrony przeciwpożarowej. Niezasadne są natomiast pozostałe zarzuty skargi. W zakresie powierzchni biologiczno-czynnej z projektu budowlanego planowanej inwestycji wyraźnie wynika, że przyjęto wskaźnik terenu powierzchni biologicznie czynnej 60,03%, wskaźnik intensywności zabudowy 0.4, max. wysokość budynku 7.34 m. Oznacza to, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej: 60%, wskaźnik intensywności zabudowy: 0,1 -0.4, max. Omawiana inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Budynek mieszkalny jednorodzinny nie jest zaliczany do obiektów generujących hałas, zanieczyszczenia powietrza, czy drgania. W zakresie minimalnej powierzchni nowo powstałych działek, wydana została ostateczna decyzja Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z 12 grudnia 2018 r., znak: [...] r., na podstawie art. 93 ust. 3, art. 95 pkt 7 ust 1, 1a i art. 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., póz. 2204) zatwierdzająca podział nieruchomości składającej się między innymi z działki nr [...]. Organy administracji architektoniczno - budowlanej nie są właściwe do wzruszania ostatecznych decyzji podziałowych, które jako decyzje ostateczne pozostają w obrocie prawnym. Nietrafne są zarzuty niedopuszczalnego etapowania inwestycji (art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane ) ponieważ inwestycja objęta decyzją o pozwolenie na budowę z dnia 13.12.2016r, została zakończona przez Inwestora i oddana do użytkowania, co potwierdzają przedłożone przez Inwestora zaświadczenia PINB (dowód: akta I instancji, karty nr 17-20). Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych przez uprawnionego projektanta w sierpniu 2019 r. Jest to mapa wykonana w lipcu 2019 r. przez uprawnionego geodetę, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Prezydenta Miasta Krakowa 2 sierpnia 2019 r. co wiąże organ, jako dowód w sprawie (art. 76 § 1 kpa). Nie są zasadne zarzuty wydania nowej decyzji pozwolenia na budowę dotyczącej tych samych działek i wydanie kolejnego pozwolenia na budowę na rzecz tego samego inwestora, gdyż nie istnieje tożsamość sprawy w zakresie przedmiotu sprawy, przy jednoczesnej tożsamości stanu prawnego jak i faktycznego. Istnienie tożsamości sprawy zachodzi w przypadku występowania tych samych podmiotów w sprawie, tego samego stanu prawnego w nie zmienionym stanie faktycznym sprawy oraz tego samego przedmiotu, rozumianego jako interesy prawne lub obowiązki, które następnie po wydaniu decyzji stają się prawem nabytym (jego brakiem) lub obowiązkami prawnymi określonych podmiotów. W przedmiotowej sprawie w chwili wydania pozwolenia na budowę z 6 grudnia 2019 r. przesłanka dotycząca sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną nie istniała (brak tożsamości sprawy). Nie doszło do naruszenia art. 10 § 1 kpa, gdyż organ odwoławczy nie prowadził dodatkowego postępowania dowodowego, o którym zobowiązany byłby poinformować strony. Organ zawiadomieniem z dnia 11 marca 2020 r. poinformował natomiast strony o terminie załatwienia sprawy. W ramach prowadzonego postępowania odwoławczego strony miały zapewnioną możliwość zapoznania się z aktami sprawy, z którego to prawa skarżąca M. B. skorzystała. R. B., zaś jak sam zapewnił w skardze, pomimo błędnego zaadresowania, otrzymał decyzję organu II instancji i w terminie złożył skargę do sądu administracyjnego. Ponadto art. 9 kpa, którego naruszenie zarzuca strona, o ile nakłada na organy administracji państwowej obowiązek informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków oraz udzielania niezbędnych wyjaśnień i wskazówek w toku całego postępowania, tj. od wszczęcia do jego zakończenia decyzją, jednakże obowiązki informacyjne ciążące na organie administracji nie mogą być utożsamiane z obowiązkiem świadczenia pomocy prawnej, udzielania porad prawnych bądź instruowania stron o wyborze optymalnego sposobu postępowania, co w konsekwencji czyniłoby z organu pełnomocnika strony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 202 § 2 w/w ustawy, zasadzając na rzecz skarżących solidarnie 500 zł. tytułem uiszczonego wpisu od skargi.