I SAB/Wa 66/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie NSA Anna Łukaszewska - Macioch Asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi W. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 23 lutego 2007 r. W. G. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku W. G. o wykup lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w W. przy ul. [...], pozostającego w zasobie Miasta W. W skardze wniósł o zobowiązanie Burmistrza Dzielnicy [...] oraz Prezydenta W. do podjęcia w terminie 30 dni rokowań ze skarżącym w zakresie uzgodnienia warunków sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz wydzielenie odrębnej własności gruntu, a także zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu podniósł, że w dniu 20 września 2005 r. złożył w Urzędzie Dzielnicy [...] W. wniosek o wykup lokalu mieszkalnego, w którym zamieszkuje od 1976 r., jako główny najemca. Natomiast do chwili obecnej władze miejskie nie rozstrzygnęły wniosku, mimo, że w sprawie brak okoliczności uzasadniających zwłokę gminy i tak znaczne opóźnienie (18 miesięcy) w załatwieniu sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. podał, że zajmowany przez W. G. lokal znajduje się w dyspozycji Policji. W takim wypadku warunkiem rozpoczęcia procedury sprzedaży jest wyrażenie przez dysponenta lokalu zgody na jego oddanie do dyspozycji Miasta. Organ zauważył, że przedmiotowy lokal został zbiorczo przeznaczony do sprzedaży w 1999 r., jednak wówczas W. G., jako najemca, nie skorzystał z obligatoryjnej oferty wykupu tej nieruchomości. Organ wskazał, że mimo kierowanych do W. G. pism o przedłożenie zgody dysponenta dotyczącej rezygnacji z dysponowania lokalem, do chwili obecnej skarżący nie przedłożył wymaganego dokumentu, jak również nie uzupełnił podania wymaganą ankietą, stanowiącą załącznik do podania o wykup lokalu, co pozwoliłoby na sfinalizowanie sprawy w ciągu 4 miesięcy. W dniu 13 sierpnia 2007 r. W. G. złożył pismo uzupełniające skargę, podnosząc, że prezentowane przez Burmistrza Dzielnicy [...] pojęcie tzw. dyspozycyjności nie ma znaczenia w sprawie i jest obce porządkowi prawnemu. Skarżący wyjaśnił, że w budynku przy ul. [...] Gmina sprzedała najemcom prawie wszystkie mieszkania. Ponadto wskazał, że - wbrew temu co twierdzi Gmina – w 1999 r. nie otrzymał oferty wykupu mieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 1-4 i 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach, gdy, tzw. "milczenie administracji" polega na niewydaniu: 1) decyzji administracyjnej; 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innego niż określonego w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Tymczasem zgłoszony w skardze przedmiot zaskarżenia nie dotyczy bezczynności, o której mowa w powołanym wyżej przepisie. Należy bowiem zauważyć, że procedura sprzedaży najemcom lokali mieszkalnych z gminnego zasobu nieruchomości, uregulowana w przepisach Działu II Rozdziału 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia, bądź aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej wyżej ustawy. W tego typu sprawach prezydent miasta gospodarując zasobem mieszkaniowym w imieniu gminy prowadzi rokowania z nabywcą, dokonuje czynności prawnych i składa oświadczenia woli, które prowadzą do zawarcia umowy sprzedaży (i ustanowienia odrębnej własności lokalu) w formie aktu notarialnego (art. 25 ust. 1 i 2 oraz art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Z tego względu złożona w niniejszej sprawie skarga była niedopuszczalna, dlatego też Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.