I C 243/19

<p>Sygn. akt IC 243/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 21 listopada 2019 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Świdnicy Wydział I Cywilny</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie następującym:</strong> </p> <p>Przewodniczący: SSO Waldemar Kuś</p> <p>Protokolant: Justyna Malczyk</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. w Świdnicy</p> <p>na rozprawie</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block">A. J.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>powództwo oddala.</p> <p>​  <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 243/19 </strong> </p> <p>​  <strong> <!-- --> </strong> </p> <p>​  <strong> <!-- --> </strong> </p> <p>​  <strong> <!-- --> </strong> </p> <p>​  <strong> <!-- --> </strong> </p> <p>​  <strong> <!-- --> UZASADNIENIE </strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> domagał się w pozwie w elektronicznym postępowaniu upominawczym , by pozwana <span class="anon-block">A. J.</span> zapłaciła mu kwotę 182.719,31 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty , a także koszty sądowe i koszty zastępstwa procesowego wg norm przepisanych .</p> <p>Postanowieniem z dnia 4 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w <span class="anon-block">(...)</span> stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu zapłaty .</p> <p>Pozwana nie zgodziła się z żądaniem pozwu i zarzuciła , że nie wie o jaką pożyczkę chodzi , chociaż przyznała , że zaciągnęła jeden kredyt w 2015 lub 2016 r. i spłacała go przez co najmniej 3 lata .</p> <p>W piśmie do powoda z 7 listopada 2019 r. pozwana wnosiła o rozłożenie zadłużenia na raty, a dokładnie na 9 rocznych rat po 21.000 zł , co uzasadniła swoją bardzo ciężką sytuacją finansową – brakiem dochodów . Zaznaczyła , że raty miesięczne są dla niej zbyt wysokie .</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny :</p> <p>21 czerwca 2018 r. strony zawarły umowę o kredyt konsolidacyjny , którą powód udzielił pozwanej kredytu w wysokości 178.019,03 zł . Kredyt miał być przeznaczony , zgodnie z § 1 umowy , w pierwszej kolejności na spłatę zobowiązań kredytobiorcy .</p> <p>W § 7 umowy ustalono , że umowę rozwiązuje się z zachowaniem 30-dniowego terminu lub w każdym czasie – za porozumieniem stron . Zgodnie z ust. 3 tego paragrafu , jeżeli pożyczkobiorca spóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu , bank wzywa go do dokonania spłaty zaległości w terminie 14 dni roboczych od daty otrzymania wezwania . W sytuacji , gdy należności nie zostaną uregulowane w wyznaczonym terminie , jak również wtedy , gdy wniosek kredytobiorcy o restrukturyzację zadłużenia zostanie odrzucony , bank ma prawo wypowiedzieć umowę . Według ust. 4 od następnego dnia po upływie okresu wypowiedzenia całe zobowiązanie z tytułu udzielonego kredytu staje się wymagalne i traktowane jest jako zadłużenie przeterminowane .</p> <p>( d.: odpis umowy – k. 37-38 )</p> <p>Przedsądowym wezwaniem do zapłaty z 10 stycznia 2019 r. powód wezwał pozwaną do zapłaty wymagalnego zadłużenia z tytułu umowy z 21 czerwca 2108 r. w kwocie 181.490,27 zł , zaznaczając że brak spłaty spowoduje skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego .</p> <p>( d.: odpis wezwania – k. 39 )</p> <p>W wyciągu z ksiąg bankowych powoda z 28 stycznia 2019 r. stwierdzono , że pozwana ma wymagalne zadłużenie w wysokości 182.019,31 zł z tytułu opisanej wyżej umowy .</p> <p>( d.: odpis wyciągu – k. 34 )</p> <p>Sąd zważył , co następuje :</p> <p>Strony ustaliły w umowie , że niezbędnym warunkiem jej rozwiązania , w razie wystąpienia określonych okoliczności , jest jej wypowiedzenie . Zgodnie z § 7 umowy po bezskutecznym upływie 30-dniowego terminu wypowiedzenia całe zobowiązanie z tytułu kredytu stawało się wymagalne . Dodatkową przesłanką wypowiedzenia umowy miało być odrzucenie wniosku dłużniczki o restrukturyzację zadłużenia .</p> <p>W wykonaniu zobowiązania nałożonego na powoda na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 207;art. 207 § 3)">art. 207 § 3 k.p.c.</a> złożył on jako dowody w sprawie odpisy umowy kredytu , wyciągu z ksiąg banku i przedsądowego wezwania do zapłaty . W tych dwóch ostatnich dokumentach użyte zostało określenie wymagalnego zadłużenia .</p> <p>Strona powodowa nie wykazała stosownymi dowodami , że skutecznie wypowiedziała umowę zawartą z pozwaną i tym samym , że zobowiązanie stało się wymagalne i może być dochodzone przed sądem . Nie wykazała również wykonania w całości poprzedzającego etapu polegającego na wezwaniu do zapłaty zaległości połączonego z informacją o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia , a więc nie przeprowadziła obowiązkowej procedury wymaganej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75 c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe</a> . Przepis tego artykułu ma charakter bezwzględnie obowiązujący , co oznacza , że doręczeniem odpisu pozwu nie można konwalidować wypowiedzenia umowy .</p> <p>W ocenie Sądu , nie można potraktować oświadczenia pozwanej z 7 listopada 2019 r. jako uznania powództwa , ponieważ w rzeczywistości pozwana nie zgodziła się na zapłatę dochodzonej kwoty , lecz wyraziła wolę kontynuowania spłat rat kredytu , w innej jedynie wysokości , zwłaszcza że pozwana formalnie nie zmieniła swojego pierwotnie zajętego stanowiska w sprawie .</p> <p>Mając na uwadze powyższe ustalenia , orzeczono jak w sentencji wyroku .</p> </div>