II SA/Łd 655/20

SENTENCJA 30 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu 30 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary za stwierdzone nieprawidłowości w związku z rozbudową budynku szkoły postanawia: odrzucić skargę. dc UZASADNIENIE Postanowieniem z [...] r., nr [...] znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] r., nr [...] w całości i wymierzył "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. karę w wysokości 2 000 zł za stwierdzoną w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowość w związku z rozbudową budynku szkoły wraz z przebudową i rozbudową wewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej zlokalizowanych na nieruchomości przy ul. A 70 w Ł. 3 czerwca 2020 r. przesyłkę zawierającą wskazane postanowienie doręczono na adres siedziby skarżącej – ul. A 70, [...] Ł. Odbiór przesyłki pokwitowała A.B. 10 sierpnia 2020 r. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie z [...] r. W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdziła, że złożony przez nią wniosek z 1 października 2019 r. o wyrażenie zgody na użytkowanie obiektu został 30 listopada 2019 r. uzupełniony o upoważnienie dla Z. Ś. do reprezentowania spółki w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Ł. Postanowienia i decyzje organu pierwszej instancji otrzymała spółka. Zażalenia i odwołania, odpowiednio od postanowień i decyzji, składała spółka bez udziału pełnomocnika. Organ drugiej instancji naruszył art. 109 § 1 k.p.a. Z tego powodu spółka z rozstrzygnięciami mogła się zapoznać dopiero 6 sierpnia 2020 r. i wnosi o przyjęcie jej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę: jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1); wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2); gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3); jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4); jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5); jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a); jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej). Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika wprawdzie, że adresatem przesyłki je zawierającej był Z. Ś., lecz została ona doręczona 3 czerwca 2020 r. na adres siedziby skarżącej spółki – ul. A 70, [...] Ł. Jej odbiór potwierdziła pieczęcią firmową oraz własnoręcznym podpisem A.B. – prezes zarządu skarżącej, a więc osoba uprawniona do jej reprezentacji. Co więcej, ze znajdującego się w aktach administracyjnych pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą Z. Ś. wynika, że obejmowało ono ogólnie "załatwienie spraw związanych z odbiorem budynku" należącego do skarżącej, a więc również postępowanie, w który zostało wydane zaskarżone postanowienie. Pełnomocnictwa tego w imieniu skarżącej również udzieliła prezes zarządu – A. B. Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnictwo to zostało odwołane. Pełnomocnik nie wskazał innego adresu do doręczeń niż adres skarżącej. W tej sytuacji nie sposób uznać, że doręczenie skarżącej zaskarżonego postanowienia [...] r. było nieskuteczne i nie rozpoczął się w tej dacie bieg terminu do wniesienia skargi. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., zakończył zatem swój bieg 3 lipca 2020 r. (w piątek). W terminie tym skarżąca nie złożyła jednak skargi. Uczyniła to dopiero 10 sierpnia 2020 r., co wynika z odcisku datownika placówki pocztowej B na kopercie, w której przesłano skargę. W tym stanie rzeczy, wbrew stanowisku skarżącej, uznać należy, że skarga została wniesiona już po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Stosownie do powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do wniesienia skargi zobowiązuje sąd do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. dc