Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SA/Kr 341/06

Administrative courts2007-05-28
Case number
II SA/Kr 341/06
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Judgment date
2007-05-28
Type
Postanowienie WSA w Krakowie

Judges

Anna Szkodzińska

Ruling

Umorzono postępowanie sądowe

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006 r., sygn. [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte wskutek skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2006 r., sygn. akt [...], którym to postanowieniem organ II instancji uchylił postanowienie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] grudnia 2005 r. znak: [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem A.S. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego oraz umorzył postępowanie organu I instancji. Pismem z dnia 7 maja 2007 roku M.S. cofnęła skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami, dalej oznaczona jako p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli cofnięcie skargi jest skuteczne, sąd zobligowany jest w myśl art. 161 § pkt 1 p.p.s.a. umorzyć postępowanie. Wobec nie stwierdzenia, aby cofnięcie zmierzało do obejścia prawa oraz braku wad zaskarżonej decyzji pociągających za sobą jej nieważność, należało postępowanie sądowe umorzyć. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 161 § pkt 1 p.p.s.a.