II W 1333/18

<p>Sygn. akt II W 1333/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> 28 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny</p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący Sędzia Wojciech Grzebień</strong> </p> <p>Protokolant Karolina Bujko – Rodzińska</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 28.05.2019r., 05.09.2019r. oraz 28.11.2019r.</p> <p>sprawy przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. M.</span> </strong> </p> <p>synowi <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> zd. <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że</strong>:</p> <p>1.  w dniu 19.06.2018r. ok. godz. 9:30 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> będąc kierowcą samochodu m-ki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie zastosował się do znaków drogowych: P-20 „koperta” i D-18a „parking – miejsce zastrzeżone” i parkował w/w pojazdem na miejscu parkingowym przeznaczonym dla kierowców – inwalidów</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 92 § 1 k.w.</strong> </p> <p>2.  w tym samym miejscu i czasie odmówił podania własnych danych stwierdzających tożsamość w postaci imion rodziców, umundurowanemu funkcjonariuszowi Straży Miejskiej, podejmującemu wobec niego interwencję</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 65 § 2 k.w. </strong> </p> <p>I.  uznaje obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. M.</span> </strong> za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku, tj. wykroczeń z art. 92 § 1 kw i art. 65 § 2 kw i za to na podstawie art. 65 § 2 k.w. w zw. z art. 9 § 2 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 400 (czterystu) złotych,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1</a> kpow w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia</a> zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierza mu opłatę w wysokości 40 zł.</p> <p>Sygn. akt II W 1333/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny. W dniu 19.06.2018r obwiniony <span class="anon-block">E. M.</span> zaparkował przed godz. 9.30 swój samochód marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> (na wysokości nr 13). Zaparkowanie to zaistniało na oznakowanym (znakiem poziomym i pionowym) miejscu dla inwalidy. Fakt ten zauważyli przejeżdżający tamtędy ok. godz. 9.30 funkcjonariusze Straży Miejskiej w <span class="anon-block">J.</span> – <span class="anon-block">S. P. (1)</span> i <span class="anon-block">S. P. (2)</span>.</p> <p>Dowód:</p> <p>- zeznania świadków – funkcjonariuszy Straży Miejskiej w Jeleniej <span class="anon-block">G. S.</span> </p> <p> <span class="anon-block">P.</span> k. 21-22, <span class="anon-block">S. P. (2)</span> k. 26</p> <p>- notatka urzędowa k. 4</p> <p>- materiał fotograficzny k. 5 i 5 odwrót.</p> <p>Po kilku minutach od zauważenia przez <span class="anon-block">S.</span> Miejskich w/w niewłaściwego parkowania przez obwinionego, na miejscu zdarzenia pojawił się obwiniony <span class="anon-block">E. M.</span>. Został przez <span class="anon-block">S.</span> poinformowany o dokonanym naruszeniu prawa. Potwierdził, że to on zaparkował przedmiotową <span class="anon-block">T.</span>. Umundurowani <span class="anon-block">S.</span> Miejscy poprosili go o podanie szczegółowych danych personalnych (w tym imion rodziców i datę urodzenia). Obwiniony odmówił, zasłaniając się przepisami <span class="anon-block"> (...)</span>. Za popełnienie 2 wykroczeń na <span class="anon-block">E. M.</span> nałożono mandat, którego nie przyjął.</p> <p>Dowód:</p> <p>- zeznania świadków <span class="anon-block">S. P. (1)</span> k. 21-22, <span class="anon-block">S. P. (2)</span> k. 26</p> <p>- notatka urzędowa k. 4</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">E. M.</span> nie przyznał się do popełnienia żadnego z zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że znak określający miejsce dla inwalidy był niewidoczny, zasłonięty przez drzewo. Podniósł przy tym, że znak poziomy nie był w obowiązkowym kolorze niebieskim, zaś funkcjonariusze Straży Miejskiej nie byli umundurowani i nie miał przy tym pewności, czy ma do czynienia z prawdziwymi <span class="anon-block">S.</span> Miejskimi. Dlatego też nie podał pełnych danych osobowych (przepisy <span class="anon-block"> (...)</span>).</p> <p>Sąd stwierdził co następuje; w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego nie przyznającego się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W szczególności nie można mieć wątpliwości co do naruszenia przez <span class="anon-block">E. M.</span> przepisów art. 92 § 1 kw. Nie ulega wątpliwości, że nie mając uprawnień do parkowania na miejscu dla niepełnosprawnych, na miejscu takim parkował. Wynika to nie tylko z zeznań świadków <span class="anon-block">S. P. (1)</span> i <span class="anon-block">S. P. (2)</span>, którym Sąd w pełni dał wiarę, ale również z materiału zdjęciowego. Z fotografii dołączonej do akt sprawy wynika niezbicie, że <span class="anon-block">E. M.</span>, nie posiadając uprawnień ewidentnie zaparkował swój samochód na tzw. Kopercie, miejscu wyznaczonym dla inwalidy. Wynikało to zarówno z oznaczeń poziomych jak i pionowych. Drzewo wbrew twierdzeniom <span class="anon-block">E. M.</span> niczego nie zasłaniało, zaś w chwili zdarzenia w Polsce nie obowiązywały jeszcze „niebieskie” poziome oznaczenia miejsca dla niepełnosprawnego. Bezzasadne są również twierdzenia obwinionego, jakoby funkcjonariusze Straży Miejskiej nie byli w chwili zdarzenia umundurowani. Przeczą temu nie tylko zeznania funkcjonariuszy <span class="anon-block">S. P. (1)</span> i <span class="anon-block">S. P. (2)</span>, ale i materiał fotograficzny dołączony do akt sprawy. Tak więc obwiniony nie miał prawa mieć wątpliwości co do tego czy ma do czynienia z prawdziwymi funkcjonariuszami Straży Miejskiej a co za tym idzie nie miał prawa odmówić podania im swoich pełnych danych personalnych. W świetle wszystkich powołanych wyżej okoliczności i dowodów sprawstwo i wina obwinionego <span class="anon-block">E. M.</span> w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości.</p> <p>Dokonując oceny wiarygodności występujących w sprawie świadków Sąd stwierdził co następuje. Zarówno <span class="anon-block">S. P. (1)</span> jak i świadek <span class="anon-block"> (...) sa</span> funkcjonariuszami publicznymi <span class="anon-block">S.</span> Miejskimi. Krytycznego dnia wykonywali oni jedynie swoje rutynowe obowiązki służbowe. Brak jest podstaw do kwestionowania ich wiarygodności i rzetelności. Za w pełni wiarygodne Sąd uznał występujące w sprawie dowody z dokumentów publicznych.</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">E. M.</span> działaniem swoim wyczerpał ustawowe znamiona wykroczeń z art. 92 § 1 kw i art. 65 § 2 kw. bowiem w dniu 19.06.2018r. ok. godz. 9:30 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> będąc kierowcą samochodu m-ki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie zastosował się do znaków drogowych: P-20 „koperta” i D-18a „parking – miejsce zastrzeżone” i parkował w/w pojazdem na miejscu parkingowym przeznaczonym dla kierowców – inwalidów oraz w tym samym miejscu i czasie odmówił podania własnych danych stwierdzających tożsamość w postaci imion rodziców, umundurowanemu funkcjonariuszowi Straży Miejskiej, podejmującemu wobec niego interwencję<strong> <!-- -->.</strong> </p> <p>Jako okoliczności obciążające dla tego obwinionego Sąd uwzględnił wysoki stopień szkodliwości społecznej obydwu zarzucanych mu czynów, przejawiający się nagminnością tych czynów tak na tutejszym terenie jak i w skali całego kraju.</p> <p>Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił niemłody już wiek obwinionego. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności Sąd uznał, że właściwą karą zasadniczą dla tego obwinionego będzie kara grzywny. Za współmierną, dostosowaną do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej obu czynów Sąd uznał grzywnę w kwocie 400 zł. Kara w takiej właśnie wysokości spełni swoją odpowiednią rolę społeczną. Sąd ustalił, że obwiniony posiada 2 obywatelstwa – niemieckie i polskie. Na podstawie przedłożonego paszportu Sąd ustalił, że obwiniony nazywa się <span class="anon-block">E. M.</span>. Orzeczenie o kosztach Sąd wydał w oparciu o przepis art. 118 § 1 kpow</p> </div>