I SA/Bd 480/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Łent Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2020r. sprawy ze skargi Rejonowego Zarządu Infrastruktury w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za okres od stycznia 2014 r. do maja 2019 r. oddala skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. R. (Skarżący) zwrócił się z prośbą o umorzenie w całości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości wynikającego z deklaracji podatkowych za lata 2014-2019. W uzasadnieniu wniosku Strona odwołała się do swojej struktury organizacyjno-finansowej i realizowanych zadań. Jako jednostka budżetowa ponosi wydatki na cele i w wysokości ustalonej w planie finansowym. Wobec czego wyłączona jest możliwość zaplanowania kwoty odsetek od nieterminowego opłacania zobowiązań budżecie. Ponadto zapłata odsetek przez jednostkę budżetową objęta jest reżimem odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych i postępowaniem wobec osób, które mogły się dopuścić niedopełnienia obowiązków służbowych. Strona wskazała, że otrzymuje środki publiczne na swoją działalność podstawową, której celem jest gospodarowanie nieruchomościami Skarbu Państwa oddanymi w trwały zarząd na potrzeby obronności i bezpieczeństwa Państwa. Działalność ta nie ma charakteru zarobkowego, a ewentualne przychody uzyskiwane z umów z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą są przekazywane w całości do budżetu Państwa. W tej sytuacji umorzenie odsetek leży w interesie społecznym. Ponadto Skarżący podkreślił, że powstanie zaległości nie wynikało ze złej woli, a z podjęcia działań w dobrej wierze, w celu sprawdzenia, uporządkowania i zweryfikowania danych o budynkach, które zostały przejęte od likwidowanych jednostek. Podatnik odpowiadając na wezwanie pismem z dnia [...] lipca 2019r. uzupełnił braki formalne podania wskazując również, że wniosek o umorzenie odsetek od zaległości podatkowej dotyczy okresu od stycznia 2014 r. do lipca 2019 r. Ponadto poinformował, że [...] przejął nieruchomości po dwóch rozformowanych [...]. Przejęcie nastąpiło w dniu [...] września 2011 r. [...] jako administrator powołany został do bieżącego monitorowania zasobu nieruchomości i jest odpowiedzialny za prowadzenie inwentaryzacji schematycznej budynków w zakresie m.in. realizacji obowiązku podatkowego. W momencie przejęcia nieruchomości administrator przejął również dokumentację. Podejmując decyzję o inwentaryzacji nie spodziewał się znaczących różnic w stosunku do posiadanej inwentaryzacji schematycznej. Wyjaśniono również, że R. jako zarządca nieruchomości otrzymuje środki finansowe wyłącznie na realizację obowiązku podatkowego. Prezydent G. ustalił, że na dzień złożenia wniosku, tj. [...] lipca 2019 r. na koncie Skarżącego występowała zaległość podatkowa z tytułu podatku od nieruchomości od stycznia 2014 r. do czerwca 2019 r. w kwocie [...]zł, od której odsetki za zwłokę wynosiły [...] zł, z tym że odsetki za zwłokę powstały za okres od stycznia 2014 r. do maja 2019 r. Odsetki do czerwca do lipca 2019 r. nie istniały. W tym zakresie Prezydent G. postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. odmówił wszczęcia postępowania. Natomiast decyzją z dnia [...] września 2019 r. Prezydent G. odmówił Skarżącemu umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za okres od stycznia 2014 r. do maja 2019 r. w łącznej kwocie [...]zł. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek. W uzasadnieniu organ podał, że ponieważ strona domaga się umorzenia odsetek od zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości m.in. za 2014 r. odnieść się należy do kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego za ten rok. Zarówno bowiem przedawnienie zobowiązania podatkowego, jak i umorzenie zaległości podatkowej, wywołują ten sam skutek – wygaśnięcie zobowiązania podatkowego. Niedopuszczalne jest zatem merytoryczne orzekanie o umorzeniu zaległości z tytułu zobowiązania podatkowego, które uległo przedawnieniu. Organ wskazał, że z pisma z dnia [...] lipca 2020 r. wynika, że na dzień złożenia wniosku, tj. [...] lipca 2019 r. na koncie Skarżącego występowała zaległość podatkowa z tytułu podatku od nieruchomości od stycznia 2014 r. do czerwca 2019 r. w kwocie [...]zł, od której odsetki za zwłokę wynosiły [...] zł. W trakcje prowadzonego postępowania zaległość podatkowa za 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę została zapłacona w całości w dniu [...] lipca 2019 r. W związku z powyższym zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę wygasło w całości wskutek zapłaty na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy pierwszej instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła zarówno przesłanka ważnego interesu podatnika oraz ważnego interesu publicznego. Organ wskazał, że przesłanka ważnego interesu podatnika znajduje swoje odzwierciedlenie w realizowanych przez Skarżącego zadaniach w zakresie infrastruktury szkoleniowej, wojskowej i specjalnej oraz w sposobie prowadzonej gospodarki finansowej. Podstawowym zadaniem ww. podmiotu jest gospodarowanie nieruchomościami będącymi w trwałym zarządzie Ministra [...], realizacja zadań dotyczących eksploatacji, inwestycji i remontów nieruchomości oraz związanej z nim infrastruktury technicznej, gospodarka energetyczna, komunalna i ochrona środowiska. Ponadto R. jest jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej wchodzącą w skład resortu obrony narodowej, w rozumieniu ustawy z dnia [...] sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, która pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadza na rachunek dochodów budżetu państwa. Działalność R. jest finansowana z publicznych środków i nie ma zarobkowego charakteru. Prezydent G. zwrócił uwagę, że Skarżący działa na zasadzie majątku publicznego, wydatkując środki publiczne jest zobligowany do działania w sposób oszczędny i umożliwiający terminowe regulowanie zadań. Konsekwencją tego jest wyłączenie możliwości zaplanowania w budżecie kwoty odsetek od nieterminowego regulowania opłacania zobowiązań, a zapłata odsetek wiąże się z poniesieniem odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Biorąc powyższe pod uwagę oraz zważywszy na argumentację Skarżącego, iż zaległość podatkowana nie powstała wskutek zaniedbań, a przez brak funduszy umożliwiających pomiar obiektów przekazanych w administrowanie do [...] w G., organ uznał, że w sprawie wystąpiła przesłanka ważnego interesu podatnika do udzielenia ulgi. Organ pierwszej instancji wskazał również, że niezaprzeczalny jest fakt, iż [...] w związku ze swoimi zadaniami i organizacją jest reprezentantem Skarbu Państwa i już samo to pozwala na dostrzeżenie "ważnego interesu publicznego" przemawiającego za umorzeniem odsetek za zwłokę. Zapłata odsetek wymaga bowiem sięgnięcia po środki finansowe z budżetu Państwa. Jednakże organ wskazał w decyzji, że pomimo dostrzeżenia ww. przesłanek zobowiązany jest również do wyważenia interesu społecznego z indywidualnym interesem strony. Organ wyjaśnił, że o ile podjęcie się uporządkowania i zweryfikowania danych o budynkach przejętych w administrowanie przez [...] w G. było działaniem w dobrej wierze, o tyle wobec stwierdzenia występujących rozbieżności, odkładanie dalszego jej przeprowadzenia na późniejszy termin jest działaniem niekorzystnym dla Gminy G. i jej dochodów. [...] w G. przejął w administrowanie nieruchomości położone w G. po [...] w 2011 r. Brak zlecenia wraz z przejęciem ww. nieruchomości inwentaryzacji skutkowało uszczupleniem dochodów gminy wskutek przedawnienia możliwości dochodzenia należności za lata 2011-2013. Organ uznał, że wniosek Skarżącego i przedstawione w nim argumenty w świetle zebranego materiału dowodowego należało ocenić negatywnie, mając przy tym na uwadze, że brak regularnych dochodów Gminy z powodu umorzenia odsetek od zaległości podatkowej skutkuje zmniejszeniem środków przeznaczanych na realizację potrzeb zbiorowych społeczeństwa. Organ wskazał, że dalsze obciążanie gminy, a w rezultacie wszystkich mieszkańców, kosztami udzielonej pomocy byłoby działaniem nieuzasadnionym, w szczególności, gdy trudna sytuacja finansowa gminy-miasta G. wymagała wprowadzenia przez Radę Miejską G. uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2019 r. programu postępowania naprawczego. Bez przystąpienia do jego realizacji istniało poważne zagrożenie dla realizacji wszystkich zadań własnych realizowanych przez gminę-miasto G.. Program naprawczy wymaga zarówno zwiększenia dochodów, jak i ograniczenia wydatków budżetowych, a konsekwencje tych działań w największym stopniu dotkną samych mieszkańców. Organ uznał, że udzielenie wnioskowanej ulgi w postaci umorzenia odsetek od zaległości podatkowych, gdy głównym argumentem Skarżącego jest zagrożenie poniesieniem odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych – jest nieuzasadnione. Organ dodał, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. Prezydent G. umorzył Skarżącemu odsetki za zwłokę w kwocie [...]zł od zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2013-2017. Dokonując oceny stanowiska Prezydenta G. SKO zauważyło, że jest ono odmienne od wcześniejszego stanowiska tego organu wyrażonego w decyzji z dnia [...] września 2019 r., skoro tym razem Prezydent stwierdził istnienie "ważnego interesu podatnika" i "interesu publicznego", co pozwoliło mu na podjęcie decyzji w sprawie zgody lub jej odmowy na udzielenie wnioskowanej ulgi. Decydując się na odmowę jej przyznania Prezydent miał na uwadze wszystkie istotne w sprawie okoliczności związane z sytuacją Skarżącego, zaś dokonując negatywnego wyboru uzasadnił to racjonalnymi, znajdującymi oparcie w materiale dowodowym, przesłankami. Mając na uwadze całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, w ramach przyznanego Prezydentowi uznania, mógł on, kierując się zasadami równości podatników wobec prawa, odmówić zgody na umorzenie istniejącej zaległości podatkowej strony. Organ odwoławczy stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji postępował zgodnie z ocenami prawnymi i zaleceniami zawartymi w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2019 r. uchylającej wcześniejsze orzeczenia tego organu. W ocenie organu odwoławczego organ uzasadnił w sposób dostateczny okoliczności jakimi kierował się podejmując rozstrzygnięcie. W skardze do tut. Sądu Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie: a. niedostrzeżenie przez organ II instancji uchybienia w decyzji organu I instancji przepisom art. 67a Ordynacji podatkowej przez nienależyte uzasadnienie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej, a w szczególności uznania, że interes podatnika i interes społeczny są ze sobą konkurencyjne i sprzeczne, a w konsekwencji utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, co narusza przepis art. 233 § 1 pkt 2 lit b ordynacji podatkowej poprzez nieuchylenie decyzji organu I instancji, b. art. 235 w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 ordynacji podatkowej przez niedostateczne uzasadnienie wydanej decyzji i nieodniesienie się przez organ II instancji do wszystkich zarzutów wskazanych w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 poz. 374 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W niniejszej sprawie stosowne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału zostało wydane [...] października 2020 r., znajduje się ono w aktach sprawy. Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] października 2020r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020r. poz.1829) począwszy od 17 października 2020r. miasto na prawach powiatu Bydgoszcz, będące siedzibą tutejszego Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie ma również zarządzenie nr 39 Prezesa NSA z dnia 16 października 2020r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§ 1 w zw. z § 3 tego rozporządzenia). Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast wziąć z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, w tym także te niepodnoszone w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta G. z dnia [...] września 2019 r. w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za okres od stycznia 2014 r. do maja 2019 r. w łącznej kwocie [...]zł. W ocenie Sądu, rozpatrywana w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem organy rozstrzygające w przedmiotowej sprawie nie naruszyły przepisów prawa procesowego, ani też materialnego, w stopniu mającym istotny wpływ na jej wynik. Podstawę prawną do wydania zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stanowił art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że decyzje wydawane na tej podstawie są decyzjami wydawanymi w ramach tzw. uznania administracyjnego. Uznaniowy charakter rozstrzygnięć w przedmiocie preferencji podatkowych z uwagi na wyżej wymienione przesłanki nie budzi wątpliwości. W świetle zaś ukształtowanej w doktrynie i zaakceptowanej w orzecznictwie sądów administracyjnych koncepcji interpretacyjnej przepisów, zbudowanych na zasadzie uznania administracyjnego, nawet stwierdzenie, że w sprawie występują okoliczności świadczące o spełnieniu określonych w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej przesłanek, może, lecz nie musi prowadzić do rozstrzygnięcia pozytywnego dla wnioskodawcy. Prawem do zastosowania ulgi (umorzenia zaległości podatkowej) dysponuje w tym przypadku organ podatkowy, który może, ale nie musi przyznać ulgę podatkową. Należy podkreślić, że uznanie administracyjne nie wyraża się w swobodzie oceny w danym stanie faktycznym sprawy, okoliczności odpowiadających przesłankom do zastosowania preferencji podatkowej, ale w możliwości negatywnego dla podatnika rozstrzygnięcia, nawet przy ustaleniu istnienia przesłanek, o których mowa w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej. Sądowa kontrola legalności decyzji, wydanych w ramach uznania administracyjnego jest ograniczona w tym znaczeniu, że Sąd nie może nakazać organowi podjęcia określonego rozstrzygnięcia. Jest to bowiem wyłączna kompetencja organu podatkowego. Kontrola ta obejmuje zatem zbadanie, czy wydanie decyzji w sprawie ulgi podatkowej, poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, tzn. czy organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy i rozważył wszystkie okoliczności, mogące mieć wpływ na wybór rozstrzygnięcia o udzieleniu lub odmowie udzielenia wnioskowanej ulgi. Wybór sposobu załatwienia wniosku podatnika o umorzenie zaległości podatkowej zależy wyłącznie od woli organu podatkowego, nawet wtedy, gdy w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające umorzenie zaległości podatkowej. W tym zakresie organ podatkowy ma jedynie obowiązek przeprowadzenia w sposób prawidłowy postępowania w sprawie i wydać decyzję (por. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2004r., sygn. akt III SA 1154/03). W kontekście powyższych rozważań, wskazać także należy, że ważny interes podatnika to sytuacja, gdy z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych nie jest on w stanie uregulować zaległości podatkowych. Przyjmuje się przy tym, że należy brać pod uwagę sytuację, w jakiej znajduje się podatnik w chwili, gdy podejmowana jest decyzja w sprawie. Podkreślić należy, że kryterium ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego musi być w każdym wypadku indywidualnie ustalane przez organ w ramach prowadzonego postępowania podatkowego. Przez interes publiczny rozumie się dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, korektę błędnych decyzji, itp. Należy podkreślić, że niedopuszczalne jest przeciwstawianie interesu publicznego, interesowi prywatnemu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy, tut. Sąd podziela ocenę organów podatkowych, które uznały, że przesłanka ważnego interesu podatnika znajduje swoje odzwierciedlenie w realizowanych przez Skarżącego zadaniach w zakresie infrastruktury szkoleniowej, wojskowej i specjalnej oraz w sposobie prowadzonej przez Stronę gospodarki finansowej. Organ jednoznacznie stwierdził, że Skarżący ma ważny interes w tym, aby udzielić mu ulgi. Jednakże organ wskazał w decyzji, że pomimo dostrzeżenia ww. przesłanek zobowiązany jest również do wyważenia interesu społecznego z indywidualnym interesem strony. Podjęcie się uporządkowania i zweryfikowania danych o budynkach przejętych w administrowanie przez [...] w G. było działaniem w dobrej wierze. W przekonaniu Sądu zawarte w decyzji uwagi organu co do tego, że odkładanie przeprowadzenia inwentaryzacji na późniejszy termin było działaniem niekorzystnym dla Gminy G. i jej dochodów – są obiektywnie prawdziwe, jednakże znaczenie tej kwestii dla rozstrzygnięcia jest niewielkie. Sąd zauważa, że powstanie zaległości podatkowej nie jest skutkiem zaniedbań Skarżącego i czynienie mu przez organ wyrzutów z tego powodu, że nie dość szybko wykrył nieprawidłowości, jest co najmniej nieeleganckie. Wszak organom gminy nieprzerwanie przysługiwały uprawnienia kontrolne w zakresie podatku od nieruchomości, a jednak nie uczyniły z nich użytku. [...] w G. przejął w administrowanie nieruchomości położone w G. po [...] w 2011 r. Nawet jeśli fakt niezlecenia w tym czasie inwentaryzacji skutkował uszczupleniem dochodów gminy na skutek przedawnienia możliwości dochodzenia należności za lata 2011-2013, to jednak przeprowadzenie inwentaryzacji spowodowało pokaźny zastrzyk dochodów dla gminy. Organ w pełni przeanalizował wniosek Strony i przedstawione w nim argumenty. Ostatecznie jednak, działając w ramach przysługującego mu uznania, podjął decyzję odmowną. Sąd jest zdania, że miał do tego prawo, mając w szczególności na uwadze to, że brak dochodów Gminy z powodu umorzenia odsetek od zaległości podatkowej, skutkuje zmniejszeniem środków przeznaczanych na realizację potrzeb zbiorowych społeczeństwa w momencie, gdy sytuacja finansowa gminy jest trudna. Za kluczowe Sąd uznaje to, że organ wskazał, iż pozbawienie gminy należnych jej dochodów z odsetek byłoby działaniem nieuzasadnionym, w szczególności, gdy trudna sytuacja finansowa gminy-miasta G., wymagała wprowadzenia przez Radę Miejską G. uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2019 r. programu postępowania naprawczego. Zdaniem Sądu organ odwołał się do obiektywnego kryterium, z którym nie sposób polemizować. Sąd stwierdza, że organy uzasadniły, iż obecnie G. znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, czego konsekwencją jest wprowadzenie ww. działań naprawczych i w związku z tą sytuacją umorzenie Skarżącemu odsetek od zaległości podatkowej przekładałoby się na niekorzystne rezultaty dotyczące wszystkich mieszkańców gminy. Powoływana przez Skarżącą w toku postępowania okoliczność, że jednostka budżetowa nie miała możliwości zaplanowania w swoim planie tego rodzaju wydatku, jak odsetki za zwłokę, nie może przekreślić faktu, że są one należne. Wcześniej, organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. umorzył Skarżącemu odsetki za zwłokę w kwocie [...]zł od zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2013-2017. Skarżący stawia pytanie, dlaczego organ w niniejszej sprawie odmawia umorzenia odsetek, skoro sytuacja jest analogiczna. W odpowiedzi na ten zarzut Sąd stwierdza, że w postępowaniu organu nie widzi dowolności, lecz logikę. Organ udzielił już w przeszłości Skarżącemu wnioskowanej ulgi, nie pozostawił go zatem w ogóle bez pomocy. Dalsze udzielenie tej pomocy uznał jednak za niezasadne w obliczu trudnej sytuacji budżetowej G. . Organ wskazuje, w jaki sposób stara się uwzględnić zarówno punkt widzenia Skarżącego, jak też interes finansowy gminy. Interesy te w istocie na płaszczyźnie finansowej stoją względem siebie w opozycji, gdyż przyznanie ulgi Skarżącemu pozbawia wpływów gminę – zatem niesłusznie Skarżący upatruje wadliwości decyzji w tym, że organ w tym konkretnym postępowaniu postrzega interes gminy jako przeciwstawny interesowi Skarżącego. Z decyzji wynika, że organ zarówno interes gminy, jak i interes Skarżącego uznaje za uzasadniony. Są one jednak nie do pogodzenia jeśli chodzi konkretnie o odsetki, o których umorzenie wnioskował Skarżący. Te interesy można jedynie wyważyć, co też organ uczynił. Nie można tracić z oczu całokształtu ustalonych w postępowaniu dotychczasowych relacji Skarżącego z gminą na płaszczyźnie podatku od nieruchomości. Mianowicie, organ udzielił Skarżącemu ulgi w spłacie odsetek w niedalekiej przeszłości. Biorąc pod uwagę to, że gmina ma trudności finansowe, a zarazem Skarżący na skutek przedawnienia uniknął zapłacenia różnicy pomiędzy podatkiem deklarowanym a w rzeczywistości należnym – jak wykazała inwentaryzacja - za lata 2011-2013, godzi się zauważyć, że sytuacja Skarżącego w jej całokształcie jest i tak korzystniejsza, niż miałoby to miejsce przy skrupulatnym i terminowym wywiązaniu się z obowiązków w zakresie samoobliczenia podatku. Organowi wolno tę okoliczność dostrzegać i uwzględniać jako jeden z elementów wpływających na jego ostateczne stanowisko. Sąd za uzasadnione okolicznościami uznaje stanowisko organu, który zważywszy na trudną sytuację gminy, nie chce ponownie zwolnić Skarżącego z odsetek za zwłokę. Formułując powyższe uwagi Sąd w żadnym wypadku nie ocenia negatywnie postawy Skarżącego, lecz tylko zwraca uwagę na finansowe relacje Skarżącego i gminy. W tych relacjach wojsko - jak dotychczas - wydaje się być obiektywnie rzecz biorąc "na plusie" w analizowanym tu obszarze podatku od nieruchomości. Zdaniem Sądu organ decydując się na odmowę przyznania ulgi wziął pod uwagę i uważnie rozpatrzył wszystkie istotne w sprawie okoliczności związane z sytuacją Skarżącego. Dokonane rozstrzygnięcie znajduje racjonalne uzasadnienie w materiale dowodowym i w żadnym razie nie można mu zarzucić dowolności. Mając na uwadze całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, w ramach swoich uprawnień, organ mógł, kierując się zasadami równości podatników wobec prawa, odmówić umorzenia odsetek. W ocenie Sądu organ pierwszej instancji postępował zgodnie z ocenami prawnymi i zaleceniami zawartymi w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2019 r. uchylającej wcześniejsze orzeczenia gminnego organu podatkowego. W przedmiotowej sprawie organ podatkowy uzasadnił przyczyny odmowy zastosowania rozpatrywanej ulgi w spłacie zobowiązania podatkowego. Działał w ramach przysługującego mu uznania administracyjnego, nie naruszając zasady swobodnej oceny dowodów i nie dokonując błędnej oceny co do wystąpienia przesłanek pozytywnych udzielenia ulgi. W przekonaniu Sądu, biorąc pod uwagę przywołane okoliczności, stanowisko zaprezentowane przez organy podatkowe, zasługuje na akceptację. Uwzględniając wszystkie okoliczności faktyczne sprawy należy zatem stwierdzić, że materiał dowodowy i argumentacja organów wskazuje na zasadność wydanych przez organ I i II instancji decyzji. Reasumując, należy podać, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż organy podatkowe dokonały wszelkich możliwych ustaleń i przeanalizowały wszystkie istotne okoliczności w kontekście złożonych wniosków i oceniły, iż jakkolwiek zachodzą pozytywne przesłanki udzielenia ulgi, to trudna sytuacja finansowa gminy przemawia za tym, aby ulgi nie udzielić. Organ nie przekroczył granic uznania, jego stanowisko nie nosi cechy dowolności. Postępowanie podatkowe w sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo i w związku tym brak jest podstaw do wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Na zakończenie Sąd pragnie podkreślić, że jego rola ogranicza się jedynie do badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Nie może wkraczać w sferę uznania administracyjnego zastrzeżonego w tym wypadku dla organu reprezentującego wierzyciela, tj. jednostkę samorządu terytorialnego. Nie stwierdziwszy uchybień, które w świetle art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. stanowią podstawę do uchylenia lub stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.