IV Ka 926/19

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->IV Ka 926/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 listopada 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy</strong> w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia Sądu Okręgowego Mirosław Kędzierski</p> <p>Protokolant sekr. sądowy Mateusz Pokora</p> <p>przy udziale Ewy Kubery - prokuratora Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz-Południe w Bydgoszczy </p> <p>po rozpoznaniu dnia 29 listopada 2019 r.</p> <p>sprawy oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">F. G.</span> </strong> s. <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">A.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Tucholi</p> <p>z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt II K 731/18</p> <p>1.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>2.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego <span class="anon-block">G. K.</span> Radcy Prawnego w <span class="anon-block">S.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 99,60 (dziewięćdziesiąt dziewięć 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów dojazdu;</p> <p>3.  zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt <strong> <!-- -->IV Ka 926/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">F. G.</span> oskarżony został o to, że w dniu 5 października 2018r. w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> znieważył funkcjonariusza publicznego <span class="anon-block">L. B.</span> podczas i w związku z wykonywaniem przez nią czynności służbowych, używając wobec niej słów wulgarnych i obraźliwych tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art.226§1 kk</a>.</p> <p>Wyrokiem z dnia 22 maja 2019r. Sąd Rejonowy w Tucholi w sprawie II K 731/18 oskarżonego <span class="anon-block">F. G.</span> uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art.226§1 kk</a> i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na równą kwocie 10 zł; zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki w wysokości 70 zł oraz opłatę w wysokości 50 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego.</strong> </p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 427;art. 427 § 2)">art.438 pkt 2 oraz art.427§2 kpk</a> wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść wyroku, a mianowicie :</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art.167 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art.366§1 kpk</a> polegającą na zaniechaniu dopuszczenia z urzędu dowodu w postaci zeznań bezpośredniego świadka zdarzenia tj. <span class="anon-block">G. U.</span> zam. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) T.</span> na okoliczność zachowania oskarżonego podczas wizyty w dniu 5 października 2018r. w OSP w <span class="anon-block">T.</span>, przebiegu rozmowy z p. <span class="anon-block">L. B.</span> , co w konsekwencji skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mającym wpływ na jego treść i wydaniem orzeczenia w oparciu o niepełny materiał dowodowy oraz jednoczesnego przyjęcia, że ujawnione dowody wykazały, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art.427§1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437§2 kpk</a> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego, względnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Tucholi do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje :</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna i na uwzględnienie nie zasługiwała.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, brak jest jakichkolwiek podstaw do postawienia Sądowi meriti zarzutu dokonania obrazy przepisów postępowania skutkujących błędem w ustaleniach faktycznych.</p> <p>Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji w niniejszej sprawie oparte bowiem zostały o wszechstronną , wnikliwą i kompleksową analizę ujawnionych w sprawie dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej i logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów, chronionej treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a>. Natomiast lektura uzasadnienia sporządzonego przez Sąd orzekający, dowodzi że jest ono bardzo szczegółowe i odniesiono się w nim do wszystkich dowodów przeprowadzonych na rozprawie, przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, w sposób przewidziany treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art.424 kpk</a>. Sąd odwoławczy w pełni się z nim utożsamia, wobec czego czuje się zwolniony od ponownego szczegółowego przywoływania tych samych okoliczności.</p> <p>Odnosząc się zaś wprost do podniesionego zarzutu odwoławczego, stwierdzić należy, co następuje :</p> <p>Nie było uchybieniem, nie przeprowadzenie przez Sąd Rejonowy z urzędu dowodu z przesłuchania córki oskarżonego <span class="anon-block">G. U.</span>. Po pierwsze sam oskarżony nie wnosił o przeprowadzenie tego dowodu w Sądzie I instancji a po wtóre obrońca wnosił o przesłuchanie tego świadka „ na okoliczność zachowania oskarżonego podczas wizyty w dniu 5.10. 2018 roku w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, przebiegu rozmowy z <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">L. P.</span>-<span class="anon-block">B.</span> „. Skoro <span class="anon-block">G. U.</span> nie była bezpośrednim świadkiem zdarzenia, co przyznał sam obrońca na rozprawie odwoławczej, czekała bowiem na oskarżonego przy schodach a wiedzę na temat zdarzenia czerpała tylko z relacji oskarżonego, wartość dowodowa jej relacji byłaby praktycznie żadna.</p> <p>W konsekwencji także Sąd odwoławczy nie dostrzegł potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego w tym zakresie, oddalając wniosek obrońcy.</p> <p>Brak jest też jakichkolwiek podstaw do postawienia Sądowi meriti zarzutu dokonania błędu w ustaleniach faktycznych.</p> <p>Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych może zostać uznany za słuszny tylko wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, bądź jest rezultatem oceny obarczonej nieuprawnioną dowolnością. Zarzut taki nie może się sprowadzać do zwykłej polemiki z ustaleniami sądu, lecz do wykazania jakich mianowicie konkretnych uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 20 lutego 1975r USNPG 1975/9/84; także wyrok Sądu Najwyższego z 22 stycznia 1975r, OSNKW 1976/2/64).</p> <p>Tymczasem, w ocenie organu ad quem, apelacja obrońcy nie dostarcza żadnych argumentów mogących przemawiać za zasadnością jej uwzględnienia, a co za tym idzie, uzasadniać możliwości odmiennego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, skoro jedynym uchybieniem Sądu w toku postępowania, mającym skutkować owym błędem, jest chybiony zarzut nieprzeprowadzenia dowodu z zeznań <span class="anon-block">G. U.</span>, które w realiach sprawy nie mogły mieć wpływu na te ustalenia.</p> <p>Poza tym ocena zebranych w sprawie dowodów, a więc wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków i dokumentów dokonana została przez Sąd Rejonowy z należytą starannością i wnikliwością, nie zawiera błędów natury logicznej, jest zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, to pozostaje ona pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy dokonując oceny dowodów rozważył bowiem szczegółowo i wszechstronnie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zeznania wszystkich świadków oraz wyjaśnienia oskarżonego. Wskazał którym i dlaczego dał wiarę oraz którym zeznaniom i wyjaśnieniom nie dał wiary, przedstawiając motywy swoich ocen.</p> <p>Analiza zgromadzonego materiału dowodowego przekonuje, że w kwestiach istotnych w sprawie, zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">L. P.</span>- <span class="anon-block">B.</span> oraz M. <span class="anon-block">R.</span> są konsekwentne i stanowcze i ze sobą zbieżne.</p> <p>Sąd odwoławczy nie znajduje powodów dla przyjęcia, że zeznania pokrzywdzonej oraz M. <span class="anon-block">R.</span>, które zeznawały „niekorzystnie” dla oskarżonego należy uznać są niewiarygodne i należy odmówić dania im wiary, a uznać za wiarygodne odmienne twierdzenia oskarżonego.</p> <p>Tak więc w sytuacji, gdy kontrola apelacyjna uzasadnia stwierdzenie, że zaskarżony wyrok znajduje pełne oparcie w prawidłowo dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w postępowaniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a>), nie ma podstaw do zdyskwalifikowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.</p> <p>Mając na uwadze powyższą argumentację, uznać należy, iż rozstrzygnięcie uznające winę oskarżonego <span class="anon-block">F. G.</span> w zakresie przypisanego mu czynu, zasługuje na pełną akceptację.</p> <p>Orzeczenie o kosztach sądowych oparto o brzmienie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 635)">art.635 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">624§1 kpk</a>, mając na uwadze aktualną sytuację majątkową i rodzinną oskarżonego.</p> </div>