I SA/Gd 919/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 16 lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 14 grudnia 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił A.L. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące marzec, czerwiec, lipiec i sierpień 2013 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące kwiecień i maj 2013 r.. W wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego pismem z dnia 11 stycznia 2019 r. przez podatnika, decyzją z dnia 18 lipca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy w/w decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 14 grudnia 2018 r.. W dniu 15 stycznia 2020 r. A.L. - reprezentowany przez pełnomocnika - złożył wniosek o wznowienie postępowania - na podstawie art. 241 § 2 pkt 2 oraz art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej - w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 18 lipca 2019 r. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W dniu 7 lutego 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wznowił postępowanie w sprawie zakończonej w/w decyzją ostateczną. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia 16 lipca 2020 r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 18 lipca 2019 r., zaś decyzją z dnia 17 lipca 2020 r. odmówił uchylenia w całości decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 18 lipca 2019 r. wobec stwierdzenia braku istnienia przesłanki określonej w art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej. A.L., reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia 17 sierpnia 2020 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 16 lipca 2020 r. nr [...]. W skardze zarzucił naruszenie art. 246 § 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 11 O.p., art. 122, art. 187, art. 191 w zw. z art. 246 § 1 O.p., art. 217 § 1 i § 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 oraz art. 121 i 124 O.p. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Organ wniósł o odrzucenie skargi ,ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Obowiązkiem sądu, do którego wpłynęła skarga, jest w pierwszej kolejności zbadanie jej dopuszczalności. Badanie to polega w szczególności na ustaleniu czy sprawa przedstawiona pod rozstrzygnięcie sądu mieści się w zakresie jego właściwości. Katalog spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne zawiera art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako p.p.s.a.. Do aktów poddanych kontroli sądów administracyjnych, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., należą między innymi postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym - takie na które służy zażalenie, kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego są zaskarżalne zażaleniem tytko, gdy ustawa wprost przewiduje taką możliwość. W postępowaniu podatkowym stanowi o tym art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201). Zaskarżone postanowienie zostało wydane w ramach postępowania wszczętego wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego. Do wydanego postanowienia znajduje zastosowanie art. 246 § 2 O.p., zgodnie z którym na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie zostało wydane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika urzędu celno-skarbowego lub samorządowe kolegium odwoławcze. Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej działającego jak organ pierwszej instancji, a zatem nie przysługuje na nie zażalenie. Zaskarżone postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jest to jedno z postanowień rozstrzygających kwestie wynikające w toku postępowania, o których mowa w art. 237 O.p. (zob. rozstrzygnięcia w sprawach II FSK 2864/18, I SA/Gd 1073/17 czy I SA/Gd 1083/17). Reasumując, skoro poddane kontroli sądu postanowienie nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie może być ono przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna. Biorąc pod uwagę powyższe. Sąd na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu wniesionej skargi. W punkcie drugim postanowienia Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł.