Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I C 2461/19

Common courts2019-12-05
Case number
I C 2461/19
Judgment date
2019-12-05
Type
SENTENCE

Judges

Mariola Majer-Świrska (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 2461/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 05 grudnia 2019r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Lubinie I Wydział Cywilny </strong>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Mariola Majer - Świrska</p> <p>Protokolant: Adrianna Bilewicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 05 grudnia 2019r. w Lubinie</p> <p>na rozprawie</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa</strong> <span class="anon-block">H. P.</span> </p> <p> <strong> <!-- --> przeciwko</strong> <span class="anon-block">G. (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->o ustalenie</strong> </p> <p>I.  ustala, że powód <span class="anon-block">H. P.</span> wstąpił w stosunek najmu lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> w miejsce zmarłej w dniu 28.06.2019 r. <span class="anon-block">B. W.</span> ;</p> <p>II.  zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 287,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 270,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>sygn. akt:<strong> <!-- --> I C 2461/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">H. P.</span> wniósł o ustalenie, że wstąpił w stosunek najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu strony pozwanej <span class="anon-block">G. (...)</span>. Nadto wniósł o zasądzenie od strony pozwanej zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu powód podał, że <span class="anon-block">B. W.</span> była najemcą mieszkania przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, a następnie w 2007r. dokonała zamiany tego mieszkania na mieszkanie przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>. Oba mieszkania wynajmowała od <span class="anon-block">G. L.</span>. Powód podał, że od 18-tu lat mieszkał z <span class="anon-block">B. W.</span>, partycypował w kosztach utrzymania mieszkania tworząc z nią konkubinat. Ostatnie dwa lata przed śmiercią konkubiny, która zmarła 28 czerwca 2018r., również się nią opiekował.</p> <p>Strona pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu potwierdziła, że zawarła umowę najmu lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> z <span class="anon-block">B. W.</span> na czas nieoznaczony, jednakże z jej oświadczeń z lat 2007-2010 w lokalu tym zamieszkiwała sama. Według strony pozwanej, powód był dla najemcy osobą obcą, nie był nigdy zgłaszany do wspólnego zamieszkiwania, poza tym miał zawartą umowę najmu lokalu socjalnego ze stroną pozwaną do dnia 31.10.2010r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujące fakty:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">Lokal mieszkalny nr (...)</span> położony w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> wchodzi w skład mieszkaniowego zasobu<span class="anon-block">G. L.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">H. P.</span> i <span class="anon-block">B. W.</span> pozostawali w związku konkubenckim przez okres około 20 lat. <span class="anon-block">B. W.</span> po rozwodzie zamieszkała wspólnie z powodem <span class="anon-block">H. P.</span> w mieszkaniu wynajmowanym przez <span class="anon-block">H. P.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>.</p> <p>W dniu 20 lutego 2007r. <span class="anon-block">B. W.</span> zawarła umowę najmu lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, w którym również zamieszkała z powodem <span class="anon-block">H. P.</span>.</p> <p>Umowa najmu na powyższy lokal mieszkalny została zawarta na czas nieoznaczony. W pisemnych oświadczeniach z 22 lutego 2007r., 12 lutego 2008r. i 22 października 2010r. <span class="anon-block">B. W.</span> wskazała, że w wynajmowanym lokalu mieszkalnym zamieszkuje sama, a w oświadczeniu z 07 września 2009r., że wraz z wnukiem <span class="anon-block">G.</span>, pomimo tego, że faktycznie zamieszkiwała wspólnie z <span class="anon-block">H. P.</span> tworząc z nim konkubinat.</p> <p> <span class="anon-block">H. P.</span> z <span class="anon-block">B. W.</span> pozostawał we wspólnym pożyciu aż do jej śmierci. Oprócz tego, że wspólnie zamieszkiwali od co najmniej 18 lat, prowadzili oni wspólne gospodarstwo domowe, a pomiędzy nimi istniała więź fizyczna, emocjonalna i ekonomiczna. <span class="anon-block">H. P.</span> kochał <span class="anon-block">B. W.</span>, która odwzajemniała to uczucie, oddawał jej zarobione pieniądze, razem zakupywali meble i sprzęty domowe, razem spożywali posiłki, a gotowała <span class="anon-block">B. W.</span>. Spędzali również wspólnie święta wraz z członkami ich rodzin. Mieli również psa.</p> <p>Na 2-3 lata przed śmiercią <span class="anon-block">B. W.</span> przebywała tylko w domu, z powodu swojej choroby, spowodowanej też tuszą. Opiekę nad nią sprawował <span class="anon-block">H. P.</span>, w tym czasie to on robił zakupy. W opiece nad <span class="anon-block">B.</span> pomagała również jej córka <span class="anon-block">D. P.</span> oraz 2-3 razy w tygodniu przychodziła do mieszkania przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> pielęgniarka.</p> <p> <em> <!-- -->dowody: umowa najmu z 20.02.2007r. - k. 11-15, oświadczenia <span class="anon-block">B. W.</span> - k.45-48, zeznania świadków: <span class="anon-block">P. B.</span>, <span class="anon-block">I. C.</span>, <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">D. P.</span> – k. 61 verte-63, przesłuchanie powoda – k. 63verte-64 akt sprawy</em> </p> <p> <span class="anon-block">B. W.</span> zmarła 28 czerwca 2019r.</p> <p> <span class="anon-block">H. P.</span> wystąpił pismem z dnia 12 lipca 2019r. do strony pozwanej o wstąpienie w stosunek najmu oraz gotowością do spłaty zadłużenia. Pismem z 07 sierpnia 2019r. skierowanym do <span class="anon-block">H. P.</span> <span class="anon-block">G. (...)</span> rozpatrzyła negatywnie wniosek powoda o wstąpienie w stosunek najmu lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> i nakazała wydać lokal do dnia 31.08.2019r.</p> <p> <em> <!-- -->dowody: odpis aktu zgonu <span class="anon-block">B. W.</span> – k. 24, pismo powoda z dnia 12.07.2019r. – k. 25, pismo strony pozwanej z dnia 07.08.2019r. - k. 26 akt sprawy</em> </p> <p>W czerwcu 2018r. opłata za zajmowanie <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> wynosiła 359,32 zł.</p> <p> <em> <!-- -->dowody: pismo strony pozwanej z 20.06.2018r. o opłacie czynszowej wraz z opłatami za wodę, CO, śmieci – k. 22</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo jako w pełni uzasadnione podlegało uwzględnieniu w całości.</p> <p>W sprawie bezspornym było, że najemcą lokalu mieszkalnego, położonego w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na czas nieoznaczony była konkubina powoda <span class="anon-block">H. P.</span> – <span class="anon-block">B. W.</span>.</p> <p>Spornym w sprawie było czy powód <span class="anon-block">H. P.</span> był osobą, która faktycznie pozostawała we wspólnym pożyciu z najemcą, bowiem strona pozwana twierdziła, że <span class="anon-block">B. W.</span> mieszkała sama w spornym lokalu zgodnie z jej oświadczeniami z lat 2007-2010, a poza tym powód był najemcą lokalu socjalnego przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> do 2010r., jednakże lokalu nie wydał stronie pozwanej.</p> <p>Przede wszystkim należy wskazać, że w niniejszej sprawie powództwo zostało oparte o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 kpc</a>, tj. ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa. Przesłanką powództwa o ustalenie jest interes prawny w żądaniu ustalenia. Powód niewątpliwie miał interes prawny w ustaleniu, że wstąpił w stosunek najmu mieszkania położonego w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, bowiem zamieszkuje w nim od 2007r., a po śmierci swojej konkubiny nadal zajmuje ten lokal, ponosi opłaty związane z tym lokalem, a ponadto spłaca zadłużenie stwierdzone ugodą zawartą ze zmarłą <span class="anon-block">B. W.</span>.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691;art. 691 § 1)">art. 691 § 1 kc</a>, w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonek, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691;art. 691 § 2)">art. 691 § 2 kc</a>, osoby wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691 § 1)">§ 1</a> wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci. Natomiast stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691;art. 691 § 3)">art. 691 § 3 kc</a>, w razie braku osób wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 691 § 1)">§ 1</a> stosunek najmu lokalu mieszkalnego wygasa.</p> <p>Sąd dał wiarę twierdzeniom powoda co do zamieszkiwania wraz z <span class="anon-block">B. W.</span> w lokalu mieszkalnym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> od 2007 roku. Fakt ten został potwierdzony również dowodami w postaci zeznań świadków <span class="anon-block">I. C.</span>, <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">D. P.</span>. W szczególności zeznania córki zmarłej <span class="anon-block">B. W.</span> – <span class="anon-block">D. P.</span>, która była bardzo częstym gościem w mieszkaniu swojej matki, ale również zięcia zmarłej – <span class="anon-block">M. P.</span>, potwierdziły w sposób nie budzący wątpliwości, że <span class="anon-block">H. P.</span> mieszkał z ich matką i teściową stale od 2007 roku w mieszkaniu przy <span class="anon-block">(...)</span>, ale i wcześniej w innym lokalu. Potwierdzili oni również, że powód opiekował się swoją konkubiną aż do jej śmierci. Świadek <span class="anon-block">P. B.</span> - sąsiad z klatki zeznał, że widywał powoda jak robił zakupy, a nie widywał u sąsiadki innego mężczyzny, chyba że przychodził jakiś z córką zmarłej. Zeznania wszystkich świadków słuchanych w sprawie wzajemnie się uzupełniały i potwierdziły przesłuchanie powoda co do jego zamieszkiwania w lokalu ze zmarłą <span class="anon-block">B. W.</span>, ale również co do faktów, że pozostawali oni we wspólnym pożyciu fizycznym, emocjonalnym i duchowym. Konkubenci kochali się, wspierali i prowadzili wspólne gospodarstwo domowe aż do śmierci <span class="anon-block">B. W.</span>. Wobec powyższego sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić im waloru wiarygodności, a co więcej świadkowie i powód dysponowali dokładną wiedzą co do tego od kiedy zamieszkiwali w lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a od kiedy tworzyli związek w ogóle. Należy dodać również, że świadkowie nie próbowali „ubarwiać fakty i zakłamywać rzeczywistość”, a podawali okoliczności takimi, jakie one były. Podawały np., że powód kłócił się ze zmarłą <span class="anon-block">B.</span>, a kiedy szedł do matki, zmarła natychmiast do niego dzwoniła, żeby wracał. Fakty te potwierdził również powód podając, że „czasami poprztykał się z <span class="anon-block">B.</span>, to poszedł na jeden dzień, bo na łeb nie pozwolił sobie wejść”.</p> <p>Wobec powyższego sąd bez żadnych wątpliwości uznał, że w chwili śmierci <span class="anon-block">B. W.</span> powód zamieszkiwał na stałe w lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> oraz że pozostawał faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą, tj. z <span class="anon-block">B. W.</span>. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał również, że w dacie śmierci <span class="anon-block">B. W.</span> łączyła zmarłą z <span class="anon-block">G. (...)</span> umowa najmu w/w lokalu mieszkalnego.</p> <p>W tym stanie rzeczy nie ulega wątpliwości, że w dacie śmierci konkubiny powoda <span class="anon-block">B. W.</span>, tj. 28 czerwca 2019r. między stroną pozwaną a zmarłą istniał stosunek najmu, w który wstąpił powód. W tej sytuacji żądanie powoda należało uwzględnić i ustalić, że powód <span class="anon-block">H. P.</span> wstąpił w stosunek najmu lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> w miejsce zmarłej w dniu 28 czerwca 2019r. <span class="anon-block">B. W.</span>.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach procesu, zawarte w punkcie II sentencji wyroku, Sąd oparł o treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Dlatego też Sąd obciążył w całości kosztami procesu stronę pozwaną, która przegrała sprawę. Na koszty złożyły się: opłata od pozwu w wysokości 200 zł, 270 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego oraz 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa.</p> </div>