II FSK 263/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Grzegorz Krzymień po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 112/06 w sprawie ze skargi Czesława Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 listopada 2005 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 17 października 2006 r., I SA/Wr 112/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi Czesława Z. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 listopada 2005 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 12 sierpnia 2005 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. W dniu 20 grudnia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego wyroku skargę kasacyjną żądając jego uchylenia w całości i oddalenia skargi. Pismem z dnia 21 czerwca 2007 r. pełnomocnik organu podatkowego cofnął wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, a zatem - zgodnie z art. 60 w zw. z art. 193 powołanej ustawy - cofnięcie skargi kasacyjnej okazało się skuteczne. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 par. 1 pkt 1 i par. 2 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.