IV SAB/Wr 483/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 4 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. V. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. UZASADNIENIE Pismem z 30 marca 2022 r. strona skarżąca - zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika - wniosła skargę na opisaną w sentencji bezczynność Wojewody D. W załączeniu do skargi przedłożyła kserokopię dowodu nadania przesyłki z 14 kwietnia 2021 r., opisanej przez nią odręcznie jako ponaglenie (k. 7 akt sądowych). W wykonaniu zarządzenia z 25 kwietnia 2022 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia kopii wniesionego ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie (w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi), gdyż akta sprawy nie zawierały takiego dokumentu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 10 maja 2022 r. (k. 19 akt sądowych). Termin do uzupełnienia wskazanych w wezwaniu braków skargi upłynął z dniem 17 maja 2022 r. Tymczasem pełnomocnik strony skarżącej wraz z pismem z 17 maja 2022 r. (data nadania) ponownie przesłał kserokopię nadania przesyłki opisanej odręcznie jako ponaglenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej: k.p.a.), jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia. Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). W stanie faktycznym sprawy, aby strona skarżąca mogła wystąpić ze skuteczną - pod względem formalnym - skargą na bezczynność, zobowiązana była do uprzedniego wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie. Strona skarżąca nie wykazała, mimo wezwania Sądu, że przed zainicjowaniem postępowania sądowoadministracyjnego wyczerpała wskazany tryb przez skuteczne wniesienie ponaglenia (nie przedłożyła kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie). Tymczasem dopiero wyczerpanie tego trybu uprawnia Sąd do badania zasadności skargi. Z tych powodów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji postanowienia). Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.