II OSK 1264/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Bujko Sędziowie sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski (spr.) sędzia del. NSA Wiesław Morys Protokolant Anna Połoczańska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 414/09 w sprawie ze skargi J. F. o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r. nr VI SA/Wa 578/08 w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia : oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 414/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. F. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 578/08, uchylającego zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. i utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] października 2007 r. W pkt 2 wyroku stwierdzono, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. W uzasadnieniu wniosku o ukaranie organu grzywną, skarżący podniósł, iż z pkt 2 wyroku z dnia 29 maja 2008 r. wynika konieczność umożliwienia mu wykonywanie prawa cofniętego uchylonymi decyzjami, co oznacza min. obowiązek zwrotu legitymacji "pozwolenie na broń". W odpowiedzi na prośbę skarżącego skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wydanie Komendantowi Głównemu Policji legitymacji, otrzymał informację (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 19 sierpnia 2008 r.), iż dysponentem dokumentu jest ten organ i do niego należy jego wydanie. Jednakże w odpowiedzi na skierowane do niego pismo, Komendant Główny Policji wskazał, iż wyrok z dnia 29 maja 2008 r. nie jest prawomocny, ponieważ została od niego wniesiona skarga kasacyjna. Ponieważ skarżącemu nie została wydana legitymacja, pismem z dnia 20 styczni 2009 r. złożył wniosek o ukaranie organu grzywną. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę stwierdzając, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r., nie jest prawomocny, ponieważ Komendant Główny Policji wniósł od niego skargę kasacyjną. Stwierdzenie prawomocności wyroku, na mocy którego uchylono zaskarżoną decyzję administracyjną, jest warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi o wymierzenie grzywny organowi. Nieprawomocny wyrok nie wywiera skutku w postaci usunięcia aktu lub czynności z obrotu prawnego. Ponadto, zdaniem Sądu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie istotą sporu jest kwestia wydania skarżącemu legitymacji "Pozwolenie na broń", a z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie wynika możliwość zobowiązania organu do wydania określonego, jednostkowego dokumentu z akt administracyjnych. W skardze kasacyjnej z dnia 9 czerwca 2009 r., J. F. zaskarżył powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego. Skarżący oparł skargę kasacyjną na naruszeniu następujących przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez niewłaściwe zastosowanie oraz art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji tego naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. W uzasadnieniu podniesiono, że rozstrzygnięcie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Zatem, stanowisko organu, że dyspozycja zawarta w pkt 2 nieprawomocnego wyroku nie ma mocy obowiązującej, nie może być uznane za słuszne. W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według obowiązujących w tym zakresie norm, od skarżącego na rzecz organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wbrew jej twierdzeniom Sąd pierwszej instancji prawidłowo wyłożył (zinterpretował) normy art. 154 § 1 w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a w konsekwencji właściwie zastosował w sprawie normę art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy, odrzucając skargę J. F. o wymierzeniu organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r. (sygn. akt IV SA/Wa 578/08) uchylającego zaskarżone rozstrzygnięcie właściwych organów administracji o cofnięciu skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską i stwierdzającego, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. Stosownie bowiem do brzmienia art. 154 § 1 wyżej przywołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę do sądu administracyjnego żądając wymierzenia grzywny organowi, który m.in. pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne, tak jak to ma miejsce, zdaniem skarżącego, w niniejszej sprawie. Uwadze skarżącego umknęło jednak, co zasadnie podnosi Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, że z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 ww. ustawy mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny wyroku uchylającego zaskarżone rozstrzygnięcie nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu, prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego (podobnie T. Woś, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 480), co w niniejszej sprawie nie mogło mieć miejsca ze względu na zaskarżenie przedmiotowego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jeżeli tak to już z tego powodu skarga J. F. o wymierzeniu organowi grzywny stała się niedopuszczalna. Co prawda skarżącemu chodziło o wymierzenie przedmiotowej grzywny wyłącznie z powodu niewykonania punktu 2 przedmiotowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzającego, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu w związku z uniemożliwieniem mu powrotu do utraconego pozwolenia na broń, ale wykładnia art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzi do wniosku, że wymierzanie grzywny organowi w związku z jego bezczynnością po wyroku uchylającym określone decyzje jest możliwe dopiero w wyniku zwłoki w załatwieniu sprawy w powtórnym postępowaniu administracyjnym i tym samym nie daje możliwości wymierzenia kary, o której mowa, przed przekazaniem sprawy do powtórnego rozpatrzenia właściwym organom, mimo że stwierdzenie przez sąd administracyjny, iż uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, nie wywołuje skutków prawnych, które wynikają z jej rozstrzygnięcia, co mając na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 wielokrotnie wyżej przywoływanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.