VII SA/Wa 859/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. skargę oddala UZASADNIENIE VII SA/Wa 859/08 Uzasadnienie Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...] marca 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 126 oraz art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku S. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygniętej postanowieniem Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...], odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2005 r. nr [...], utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] stycznia 2008 r. Postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. [...] Komendant Wojewódzki PSP wyraził zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań dla drogi pożarowej do budynku wysokiego wielorodzinnego w G. przy ul. [...] [...], zaproponowanych w "Ekspertyzie w zakresie spełnienia warunków dla dojazdu pożarowego dla budynku wysokiego wielorodzinnego G. ul. [...] [...]", Przedmiotowe postanowienie otrzymali jako adresaci: Zespół Zarządców Nieruchomości, ul. [...] [...], [...] G.; Wspólnota Mieszkaniowa, ul. [...] [...], [...] G.; Pismem z dnia 10 grudnia 2007 r. S. W., wniósł o stwierdzenie nieważności ww. postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2005 r. Skarżący podniósł, iż jest współwłaścicielem działki, na której wzniesiono budynek przy ul. [...] [...] w G., czym dał do zrozumienia, że jest stroną w sprawie. Ponadto zarzucił naruszenie przez organ ochrony przeciwpożarowej art. 7 oraz 77 k.p.a. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2005 r. uzasadnił brakiem interesu prawnego po stronie wnioskodawcy. Wyjaśnił, że chociaż S. W. jest mieszkańcem budynku przy ul. [...] [...] w G. oraz współwłaścicielem części nieruchomości, nie czyni to z Niego strony postępowania administracyjnego w sprawie uzgodnienia przez [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP "Ekspertyzy w zakresie spełnienia warunków dla dojazdu pożarowego dla budynku wysokiego wielorodzinnego G. ul. [...] [...]" bowiem przedmiotowa sprawa nie dotyczy obowiązku lub interesu prawnego jednego obywatela, ale całej wspólnoty mieszkaniowej, reprezentowanej, zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), przez zarząd wspólnoty mieszkaniowej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. W., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazując na wyrok WSA z dnia 15.12.2006r. IV SA/Wa 1220/06 zacytował jego tezę ,,Jeśli członek wspólnoty mieszkaniowej wykaże swój interes prawny to istnieje podstawa, aby mógł wystąpić jako strona zainteresowana w postępowaniu administracyjnym w sprawie, w której może wystąpić także wspólnota. " Zdaniem skarżącego interes prawny każdego z właścicieli mieszkań w prawidłowym wytyczeniu drogi pożarowej jest oczywisty. Wytyczenie tej drogi z odstępstwem od wymogów określonych przepisami prawa wpływa bowiem bezpośrednio na bezpieczeństwo osobiste każdego z właścicieli lokali oraz wpływa też na bezpieczeństwo każdego z lokali ( jako odrębnego przedmiotu praw majątkowych). Nie można zatem przyjąć, iż droga pożarowa jest wyłącznie sprawą wspólnoty. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej podtrzymał dotychczasową argumentację oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego w/w przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej odmawiające wszczęcia postępowania nadzwyczajnego. Organ administracyjny odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia na podstawie art. 126 k.p.a w związku z art. 157 par. 3 k.p.a. jeżeli wniosek nie pochodzi od strony postępowania. Jeżeli organ ustali, że osoba, która wnioskuje o stwierdzenie nieważności postanowienia nie jest stroną postępowania obowiązana jest odmówić wszczęcia postępowania. Tak więc zakres przedmiotowy niniejszej sprawy de facto sprowadza się do ustalenia, czy strona skarżąca, jako współwłaściciel lokalu mieszkalnego nr [...] w bloku przy ul. [...] [...] w G., ma przymiot strony w sprawie dotyczącej wyrażenia zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań dla drogi pożarowej do budynku wysokiego wielorodzinnego w G. przy ul. [...] [...], Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Jednakże Skarżący - jako właściciel lokalu mieszkalnego nr [...], wraz z właścicielami innych lokali tworzą wspólnotę mieszkaniową, która zgodnie z art. 6 w/w ustawy powołana jest reprezentowanie interesów swoich członków. Art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) stanowi, że ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Przedstawione powyżej stanowisko zostało potwierdzone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W wyroku z dnia 9 września 1998r. sygn. akt IV SA 2027/96 Naczelny Sąd Administracyjny (publ. LEX nr 43794) wskazał, że zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 29 czerwca 1994r. o własności lokali wspólnotę mieszkaniową tworzy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości. Wspólnota mieszkaniowa w myśl powyższego może nabywać prawa, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana, a zatem jest tzw. ułomną osobą prawną. Zdolność do udziału wspólnoty mieszkaniowej w postępowaniu administracyjnym wynika z treści art. 29 Kpa. A więc podmiotem prawa jest Wspólnota Mieszkaniowa i to ona jako ogół właścicieli nabywa wszelkie prawa i obowiązki, które stają się ich własnością w częściach ułamkowych. Konsekwencją tego jest stwierdzenie, że wspólnota mieszkaniowa posiada zdolność prawną, a w momencie, gdy posiada prawidłowo ustanowiony zarząd ma też zdolność do czynności prawnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 620/06, publ. LEX nr 243703). Co prawda w pewnych wypadkach możliwe jest odstępstwo od ogólnych zasad reprezentowania w postępowaniu administracyjnym podmiotów prawnych o charakterze zbiorowym takich jak np. Wspólnoty Mieszkaniowe czy Spółdzielnie. Dotyczy to sytuacji gdy członek Wspólnoty Mieszkaniowej wykaże swój indywidualny, własny interes prawny. Istnieje wówczas podstawa, aby mógł wystąpić jako strona zainteresowana w postępowaniu administracyjnym w sprawie, w której może wystąpić także Wspólnota. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie S. W. nie można przyznać statusu strony postępowania. Skarżący nie wykazał bowiem w toku postępowania, iż posiada w omawianej sprawie swój własny zindywidualizowany interes prawny. Twierdzenie strony, że droga pożarowa służy zapewnieniu nie tylko bezpieczeństwa pożarowego dla części wspólnych budynku lecz także bezpieczeństwa dla każdego z lokali w nim się znajdującego potwierdza nie jego zidywidualizowany interes prawny lecz wspólny interes wszystkich członków wspólnoty mieszkaniowej, która działa w imieniu wszystkich mieszkańców budynku. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.