Ppolska.starec← UrzadnikLog in

V W 3287/19

Common courts2019-12-18
Case number
V W 3287/19
Judgment date
2019-12-18
Type
SENTENCE

Judges

Daria Wojciechowska (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Summary

Uniewinnienie Koszty M. ST. W-wa

Judgment text

<p>Sygn. akt V W 3287/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący Sędzia Daria Wojciechowska</p> <p>Protokolant: sekretarz sądowy Tomasz Janiak</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2019 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. G.</span> </strong> s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>obwinionego o to że:</p> <p>W dniu 13 czerwca 2019r. tj. po upływie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania do wskazania użytkownika pojazdu wysłanego na adres zameldowania, będąc Wiceprezesem Zarządu <span class="anon-block"> firmy (...) sp. z o.o.</span>, która była właścicielem pojazdu marki <span class="anon-block">P.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, wbrew obowiązkowi na żądanie Straży Miejskiej, nie wskazał komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w dniu 2 lipca 2018r. ok. godz. 19.50.</p> <p>tj. za wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 96;art. 96 § 3)">art. 96§3</a> KW w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 78;art. 78 ust. 4)">art. 78 ust. 4 Ustawy z dnia 20.06.97r. Prawo o ruchu drogowym</a> Dz. U. nr 108 poz 908 z późn. zm.</p> <p>orzeka:</p> <p>I.  Obwinionego <span class="anon-block">R. G.</span> uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>II.  Zasądza od <span class="anon-block">(...) W.</span> na rzecz Skarbu Państwa 100 (sto) złotych tytułem kosztów postępowania.</p> <p>Sygn. akt V W 3287/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na podstawie zgromadzonego i ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny.</p> <p> <span class="anon-block"> Spółka (...)</span>, której prezesem jest <span class="anon-block">R. G.</span>, sprzedała 1 czerwca 2018 roku pojazd <span class="anon-block">P. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> <span class="anon-block">A. S.</span> (<em> <!-- -->kserokopia faktury k. 24</em>).</p> <p>Strażnik miejski <span class="anon-block">K. R.</span> 2 lipca 2018 roku ujawnił wykroczenie drogowe z art. 92 § 1 oraz art. 97 k.w. polegające na zaparkowaniu pojazdy za znakiem zakazu zatrzymywania B-36 oraz na chodniku bez pozostawienia 1,5 m przejścia dla pieszych (<em> <!-- -->notatka urzędowa k. 1, dokumentacja zdjęciowa k. 2</em>).</p> <p>Straż Miejska podjęła w związku z tym odpowiednie czynności w celu ustalenia właściciela pojazdu, w wyniku których ustalono, że właścicielem pojazdu jest <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> Następnie dokonała wezwania, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 78;art. 78 ust. 4;art. 78 ust. 5)">art. 78 ust. 4 i 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>. Obwiniony nie odpowiedział na skierowane wezwanie (<em> <!-- -->wezwanie k. 8</em>).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych dokumentów, które wobec braku przeciwdowodów i braku kwestionowania ich przez strony, Sąd ocenił jako odpowiadające prawdzie.</p> <p>W toku rozprawy obwiniony złożył wyjaśnienia, z których wynika, że zarządzania przez niego spółka nie jest właścicielem pojazdu, o którym mowa we wniosku o ukaranie. Pojazd ten został sprzedany w 1 czerwca 2018 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia obwinionego w całości. Okoliczność sprzedaży przedmiotowego pojazdu została przez niego udowodniona dokumentami w postaci faktury sprzedaży oraz dokumentem wydania pojazdu (k. 24, 25).</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 96;art. 96 § 3)">Art. 96 § 3</a> k.w. przewiduje, iż karze grzywny podlega, kto wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Obowiązek, o którym mowa w tym przepisie wynika z kolei z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 78;art. 78 ust. 4)">art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym</a>, zgodnie z którym właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 140)">art. 140 k.c.</a> właścicielem jest osoba, która, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego, może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, a w szczególności może pobierać pożytki i dochody z rzeczy, a także rzeczą rozporządzać. W przypadku współwłasności sprawcą może być jeden ze współwłaścicieli, jeśli dopuszcza innego współwłaściciela do prowadzenia pojazdu, mimo że ten nie ma odpowiednich uprawnień lub znajduje się w stanie uniemożliwiającym mu bezpieczne prowadzenie.</p> <p>Posiadaczem pojazdu, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 336)">art. 336 k.c.</a>, jest zarówno osoba, która nim faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i osoba, która nim faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Tym samym sprawcą wykroczenia może być np. osoba, która w jego posiadanie weszła drogą kradzieży czy przywłaszczenia.</p> <p>Zgodnie z definicją zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 252)">art. 252 k.c.</a> użytkownikiem jest osoba uprawniona do korzystania z rzeczy i do pobierania z niej pożytków.</p> <p>Wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 96;art. 96 § 3)">art. 96 § 3</a> k.w. nie jest wykroczeniem powszechnym, a jego sprawcą może być tylko osoba, na której ciąży obowiązek wskazania, na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyła pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Jak już wskazano, obowiązek taki, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 78;art. 78 ust. 4)">art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym</a>, ciąży na właścicielu lub posiadaczu pojazdu (z wyjątkiem sytuacji, gdy pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec)(Bojarski T. (red.), <em> <!-- -->Kodeks wykroczeń. Komentarz</em>, wyd. VI, WKP 2019).</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">R. G.</span> w czasie otrzymania wezwania od Straży Miejskiej nie był właścicielem, posiadaczem ani użytkownikiem pojazdu wskazanego w tym wezwaniu, przeto nie ciążył na nim obowiązek zadośćuczynienia temu wezwaniu. Dlatego też obwinionego należało uniewinnić od popełnienia zarzuconego mu wykroczenia.</p> </div>