III SA/Łd 681/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Asesor WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami oddala skargę. UZASADNIENIE III SA/Łd 681/20 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 256) - dalej: k.p.a.; art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 341) – dalej: u.k.p. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r., nr [...] o cofnięciu H.N. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, wynikających z prawa jazdy kat. B. Z akt sprawy wynika, że w dniu 13 lutego 2020 r. do Urzędu Miasta Ł. Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów wpłynął odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce II Wydział Karny z dnia 9 maja 2019 r., [...] orzekającego o m.in.: o uznaniu H.N. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 178a § 1 k.k., to jest prowadzenia w ruchu lądowym pojazdu mechanicznego będąc w stanie nietrzeźwości (pkt 1 wyroku); wymierzeniu oskarżonemu, na podstawie art. 42 § 2 k.k. środka karnego – zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz zobowiązaniu oskarżonego, na podstawie art. 43 § 3 k.k. do zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów organowi uprawnionemu - Prezydentowi Miasta Ł. (pkt. 2 i pkt 3 wyroku). Z dokonanej adnotacji na przesłanym odpisie w/w wyroku wynika, że wskutek wniesionej apelacji oskarżonego, Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny wyrokiem z dnia 14 listopada 2019 r., [...] utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji. Zawiadomieniem z dnia 13 lutego 2013 r. Prezydent Miasta Ł. poinformował H.N. o wszczęciu postępowania w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, zgodnie z treścią rozstrzygnięcia prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce II Wydział Karny z dnia 9 maja 2019 r., [...]. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie skarżący pismem procesowym z dnia 6 marca 2020 r. poinformował, że od wyroku stanowiącego podstawę wszczęcia przedmiotowego postępowania administracyjnego wniósł nadzwyczajne środki zaskarżenia. Ponadto skarżący złożył dodatkowe wyjaśnienia w sprawie, w których wskazał na uzasadnione wątpliwości, co do prawidłowego postępowania funkcjonariuszy Policji przeprowadzających kontrolę drogową, związane z istniejącym od wielu lat, pomiędzy skarżącym, a jednym z mieszkańców okolicy, w której doszło do kontroli, konfliktem. Skarżący zakwestionował również prawdziwość zeznań funkcjonariuszy Policji składanych przed sądem karnym, wskazując na szereg nieścisłości i przeinaczeń. Dalej skarżący przyznał, że w dniu 15 listopada 2018 r. (to jest w dacie kontroli drogowej) spożywał alkohol, bowiem został poczęstowany przez miejscowego rolnika, z którym prowadził rozmowy dotyczące udostępnienia ziemi celem poszukiwania bursztynu. Wyjaśnił, że planując kilkugodzinny pobyt na polu skorzystał z poczęstunku, jednakże po powrocie do samochodu towarzyszący mu szwagier, poinformował skarżącego o złym samopoczuciu oraz o fakcie nieprzyjęcia przepisanych leków na serce. Z tego powodu skarżący podjął decyzję o natychmiastowym powrocie do domu. Skarżący oświadczył, że powyższą argumentację podnosił w toku prowadzonego postępowania karnego, jednakże sąd karny w żaden sposób nie odniósł się do tych kwestii. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta Ł. orzekł o cofnięciu H.N., zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrołęce II Wydział Karny z dnia 9 maja 2019 r. [...], uprawnień do prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych wynikających z prawa jazdy kat. B. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący, wnosząc o jej uchylenie ponowił argumentację przedstawioną w piśmie z dnia 6 marca 2020 r. Zaskarżoną niniejszą skargą decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Kolegium wskazało na dokonane w sprawie ustalenia faktyczne oraz na treść art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Ponadto organ odwoławczy odwołał się do treści art. 182 § 1- 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 523) – dalej: k.k.w., z którego wynika, że w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnemu, właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego, a organ, do którego przesłano odpis orzeczenia jest zobowiązany do cofnięcia uprawnień do kierowania w orzeczonym zakresie. Kolegium wskazało, że wobec treści prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce II Wydziału Karnego z dnia 9 maja 2019 r. [...] orzekającego miedzy innymi o orzeczeniu wobec skarżącego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat, jak również wobec wiążącej treści powołanych wyżej przepisów art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p oraz art. 182 § 2 k.k.w., organ administracji publicznej był bezwzględnie zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej orzekającej o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami, w ramach posiadanej przez stronę kategorii prawa jazdy. Odnosząc się natomiast do argumentacji odwołania Kolegium wyjaśniło, iż pozostaje ona bez wpływu na wynik wydanego rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi H.N. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. Wniósł nadto o przeprowadzenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu skargi na okoliczności w nim wskazane. Uzasadniając wniesioną skargę powtórzył treść swojego stanowiska przedstawionego w piśmie Strona nie podniosła natomiast żadnych zarzutów, a także nie dołączyła do skargi jakiejkolwiek dodatkowej dokumentacji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosiło o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta zaś, na mocy § 2 art. 1 w/w ustawy sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność, tj. zgodność z prawem zaskarżonego aktu, a mówiąc ściślej, czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przy czym stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano przedmiotem skargi H.N. uczynił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. o cofnięciu skarżącemu uprawnień do prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych wynikających z prawa jazdy kategorii B, na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt [...]. Natomiast podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 1268) – dalej: u.k.p. w zw. z art. 182 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 523) – dalej: k.k.w. Zgodnie z treścią art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Natomiast jak wynika z art. 182 § 1 k.k.w. w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Jeżeli skazany wykonuje zawodowo czynności związane z prowadzeniem pojazdów, o orzeczeniu sąd zawiadamia ponadto bezzwłocznie pracodawcę, u którego skazany jest zatrudniony. Organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu (art. 182 § 2 k.k.w.). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, zgodnie z którym, użyty przez ustawodawcę zwrot "starosta cofa" wprost wskazuje na związany charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p. Powyższe oznacza, że organ administracji publicznej jest zobowiązany do działania w granicach związania, a co za tym idzie nie ma możliwości interpretacji wydanego wyroku sądu karnego, w tym nie może dokonywać zarówno rozszerzenia, jak i zawężenia orzeczonego przez sąd zakazu, jak również nie jest uprawniony do weryfikacji wyroku sądu karnego. Tym samym w następstwie otrzymania zawiadomienia o orzeczonym zakazie prowadzenia pojazdów, odpowiedni organ, w świetle dyspozycji art. 182 § 2 k.k.w. w zw. z art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p., jest zobowiązany cofnąć, w formie decyzji administracyjnej, wskazane uprawnienia do kierowania pojazdami i nie może wydawać skarżącemu tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu (por. wyroki NSA z 25 sierpnia 2020 r., I OSK 140/20; z 27 maja 2020 r., I OSK785/19; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie bezspornie wynika, że w dniu 13 lutego 2020 r. do Urzędu Miasta Ł. Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów wpłynął odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce II Wydział Karny z dnia 9 maja 2019 r., [...] orzekającego o m.in.: o uznaniu H.N. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 178 § 1 k.k., to jest prowadzenia w ruchu lądowym pojazdu mechanicznego będąc w stanie nietrzeźwości (pkt 1 wyroku); orzeczeniu wobec oskarżonego, na podstawie art. 42 § 2 k.k. środka karnego – zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz zobowiązaniu oskarżonego, na podstawie art. 43 § 3 k.k. do zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów organowi uprawnionemu - Prezydentowi Miasta Ł. (pkt. 2 i pkt 3 wyroku). Z dokonanej adnotacji na przesłanym odpisie w/w wyroku wynika, że wskutek wniesionej apelacji oskarżonego, Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny wyrokiem z dnia 14 listopada 2019 r., [...] utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji. Tym samym Prezydent Miasta Ł., stosownie do dyspozycji powołanego wcześniej art. 182 § 2 k.k.w., był zobowiązany do cofnięcia H.N., w drodze decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p., uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie i na okres wynikający z przesłanego do organu prawomocnego orzeczenia sądu karnego. Wykonując powyższy obowiązek Prezydent Miasta Ł. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi na podstawie nadesłanego wyroku, o czym poinformował stronę skarżącą zawiadomieniem z dnia 13 lutego 2020 r., zapewniając tym samym stronie przysługujące jej uprawnienie do czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. Następnie decyzją z dnia [...] r. orzekł o cofnięciu H.N. uprawnień do prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych wynikających z prawa jazdy kategorii B, na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce II Wydział Karny z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt [...], na okres 3 lat, wskazując, w tym zakresie, że bieg terminu na jaki orzeczono zakaz, rozpocznie się z chwilą zwrotu prawa jazdy do organu, który je wydał. Wobec powyższego, Sąd stwierdza, iż zaskarżona niniejszą skargą decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Ł. z [...] r. odpowiada prawu. Odnosząc się natomiast do argumentacji skargi wskazać na wstępie należy, iż przedstawione w jej uzasadnieniu stanowisko skarżącego stanowi de facto, dosłowne powtórzenie argumentacji strony podnoszonej w piśmie procesowym z dnia 6 marca 2020 r. (będącym odpowiedzią na doręczone zawiadomienie o wszczęciu postępowania z 13 lutego 2020 r.) oraz zawartej w treści odwołania od decyzji organu I instancji. Przywołane przez skarżącego wątpliwości, co do prawidłowego postępowania funkcjonariuszy Policji przeprowadzających kontrolę drogową (związane z istniejącym od wielu lat, pomiędzy skarżącym, a jednym z mieszkańców okolicy, w której doszło do kontroli, konfliktem), jak również zakwestionowana przez stronę prawdziwość zeznań funkcjonariuszy Policji składanych przed sądem karnym, pozostają bez wpływu na wynik niniejszego orzeczenia. Bowiem jak słusznie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, kwestie te, wobec kategorycznego brzmienia treści art.103 ust. 1 pkt 4 u.k.p. oraz dyspozycji art.182 § 2 k.k.w., pozostają bez wpływu na wynik niniejszego orzeczenia. Z tych samych przyczyn, nie mogą zostać uwzględnione wyjaśnienia skarżącego, co do okoliczności spożywania przez niego alkoholu w dniu 15 listopada 2018 r. i nagłej konieczności powrotu do miejsca zamieszkania, wynikającej z pogorszenia stanu zdrowia osoby towarzyszącej skarżącemu. Natomiast, co do zawartego w skardze wniosku strony o przeprowadzenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu skargi na okoliczności w nim wskazane, stwierdzić należy, że stosownie do treści art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że: po pierwsze - przywołany przepis stwarza sądowi jedynie możliwość przeprowadzenia postępowania dowodowego, a nie nakłada na niego takiego obowiązku, a po drugie - przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest możliwe, jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki: gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zatem podstawowym warunkiem przeprowadzenia uzupełniającego postępowania, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. jest niezbędność dowodu z dokumentu dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. Inaczej mówiąc przesłanką przeprowadzenia uzupełniających dowodów z dokumentów jest usunięcie istotnych wątpliwości dla wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Przy czym przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu nie może zmierzać do dokonania nowych ustaleń faktycznych (por. wyroki NSA z 25 listopada 2020 r., II OSK 1931/20; z 2 października 2020 r., I OSK 782/20; z 15 października 2020 r., I FSK 1671/18; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano dokonane przez organy administracji publicznej ustalenia faktyczne, co do orzeczenia wobec skarżącego 3 letniego zakazu prowadzenia wszelkiego rodzaju pojazdów mechanicznych prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrołęce II Wydział Karny z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt [...], są bezsporne i wystarczające do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej o pozbawieniu H.N. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi wynikającymi z posiadanego przez stronę prawa jazdy kat. B, zgodnie z zakresem przedmiotowym powołanego wyżej wyroku karnego. Ponadto, co istotne skarżący wnosząc o przeprowadzenie dowodu nie przedłożył żadnego dokumentu, z którego zgodnie z powołanym art. 106 § 3 p.p.s.a., Sąd byłby uprawniony do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego. Tym samym Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego skarżącego. Reasumując Sąd stwierdza, że wobec dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. odpowiadają prawu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniu COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 poz. 1842). d.cz.