II OZ 1141/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 366/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 366/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych, tj. zdemontowania żelbetonowego balkonu na belkach stalowych na poziomie stropu nad II piętrem w ścianie szczytowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w Gdańsku zgodnie z ekspertyzą techniczną, sporządzoną przez dr inż. L. N. w grudniu 2006 r., będącej załącznikiem do decyzji. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji, że składając wniosek W. K. wskazał na duże koszty jakie poniósł w związku z wybudowaniem żelbetonowego balkonu. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Dlatego też, Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący był zobowiązany do wykazania powyższych okoliczności, przy czym same twierdzenia wnioskodawcy nie wystarczą. Argumentacja zaś powinna być poparta dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, iż brak jest okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Nie zostało wykazane, iż obciążenie finansowe wiążące się z wykonaniem decyzji, może wywołać ryzyko niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie udowodniono, iż szkoda będzie znaczna w stosunku do rzeczywistej sytuacji materialnej W. K. Ponadto, Sąd pierwszej instancji uznał, iż zwłoka w wykonaniu decyzji doprowadzić może do trudnych do odwrócenia skutków po stronie osób użytkujących lokale znajdujące się poniżej lokalu zajmowanego przez skarżącego. "Zwłoka w zdemontowaniu żelbetonowego balkonu grozi dobrom najwyższym – zdrowi i życiu ludzkiemu" W zażaleniu z dnia 2 listopada 2009 r., W. K. wniósł o uchylenie w całości powyższego postanowienia, zarzucając Sądowi pierwszej instancji, iż nie odniósł się on do jego wniosku z 4 czerwca 2009 r. Ponadto, ekspertyza nie wskazuje na to, że balkon "grozi dobru najwyższemu, czyli zdrowiu i życiu ludzkiemu", tym bardziej że od daty wydania tej ekspertyzy (przez trzy lata) nic się nie wydarzyło, przy czym sam balkon istnieje już 17 lat. W. K. oczekuje ponadto na inne propozycji rzeczoznawcy dotyczące balkonu. Do orzeczenia technicznego mgr inż. Z. S. z dnia 2 czerwca 2004 r., w którym "nie ma mowy o zagrożeniu przez istniejący balkon", Sąd się nie odniósł. Skarżący załączył także (nieczytelny) protokół spisany z okazji wizji w budynku z dnia 30 maja 1995 r., z której wynika, iż mieszkanie wykonane zostało zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją techniczną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy "szczególnie wnikliwie" uzasadnić, aby "przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej", ale jednocześnie Sąd jest zobowiązany do "wszechstronnej i wnikliwej oceny argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy" (tak B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 216). Należy się zgodzić z poglądem, iż zastosowanie ochrony tymczasowej nie wiąże się z koniecznością udowodnienia, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jedynie ze wskazaniem na prawdopodobieństwo nastąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II OZ 798/09). Jednakże we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, W. K. wskazał, iż decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektoratu Budowlanego uważa za krzywdzącą, gdyż "poniósł duże wydatki związane z pokryciem kosztów wybudowania balkonu". Okoliczności związane z wydatkami nie zostały więc podniesione bezpośrednio w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Trudno zatem przyjąć, że wniosek z 4 czerwca 2009 r. zawierał uzasadnienie umożliwiającego Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast we wnioskach końcowych i zaleceniach Ekspertyzy Technicznej (k. 24) zleconej przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w pkt 7.2 wskazano, iż "wykonany w ścianie szczytowej budynku na poziomie stropu nad II piętrem żelbetonowy balkon na belkach stalowych zagraża bezpieczeństwu i musi być zdemontowany". Ponieważ rozpoznając wniosek Sąd jest obowiązany wziąć pod uwagę akta sprawy, nie można było pominąć twierdzenia zawartego w ekspertyzie, przychylając się do wniosku skarżącego. Ponadto, w ekspertyzie technicznej z grudnia 2006 r., inż. Leszek Niedostatkiewicz odnosząc się do orzeczenia technicznego inż. S. (s. 8-9 tej ekspertyzy) wskazał, iż "propozycja usunięcia wykonanego w szczycie balkonu jest jak najbardziej słuszna". Dalej zaś stwierdził, iż "jeżeli nie przystąpi się w trybie pilnym do naprawy elewacji to realne jest uszkodzenie mrozowe gazobetonu w okresie niskich temperatur". Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do zmiany ani uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2009 r. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.