XXV C 2485/18

Common courts2019-12-19

Case number

XXV C 2485/18

Judgment date

2019-12-19

Type

SENTENCE

Judges

Edyta Bryzgalska (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

Sygn. akt XXV C 2485/18 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 19 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia del. Edyta Bryzgalska Protokolant: protokolant sądowy Wernika Kutyła po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2019 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) s.r.o. z siedzibą w P. przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., W. G., W. G. i A. K. o zapłatę 1. zasądza solidarnie od (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., W. G., W. G. i A. K. na rzecz (...) s.r.o. z siedzibą w P. kwotę 110.000 zł (słownie: sto dziesięć tysięcy złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie – od (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. od dnia 12 listopada 2017 r. do dnia zapłaty, – od W. G., W. G. i A. K. od dnia 19 grudnia 2018 r. do dnia zapłaty; 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie; 3. odmawia nadania wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności; 4. zasądza od (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., W. G., W. G. i A. K. na rzecz (...) s.r.o. z siedzibą w P. kwotę 10.917 zł (słownie: dziesięć tysięcy dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 5.400 zł (słownie: pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt XXV C 2485/18 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Pozwem wniesionym w dniu 26 września 2018 r. (...) s.r.o. z siedzibą w P. wystąpił przeciwko (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., W. G., W. G. i A. K. z żądaniem zasądzenia od pozwanych solidarnie kwoty 110.000 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 12 listopada 2017 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzona pozwem kwota stanowi niespłaconą pożyczkę udzieloną (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. Zabezpieczenie spłaty pożyczki stanowił weksel własny in blanco wystawiony przez (...) sp. z o.o., który został poręczony przez pozwanych W. G., W. G. i A. K.. Kwota pożyczki została wypłacona zgodnie z umową na rachunek bankowy (...) sp. z o.o. Pozwani nie spłacili pożyczki w umówionym terminie w żadnej części. Odpis pozwu został doręczony pozwanym W. G., W. G. i A. K. w dniu 18 grudnia 2018 r. (epo k.71). W odpowiedzi na pozew pozwani W. G., W. G. i A. K. wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od każdego z pełnomocnictw procesowych. Pozwani zakwestionowali dochodzone pozwem roszczenie co do zasady i wysokości i zarzucili: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> niepodpisanie przez (...) sp. z o.o. umowy o załączonej do pozwu treści, czego potwierdzeniem ma być brak parafek na pierwszej stronie; </dd> <dt>⚫</dt> <dd> nieporęczenie przez nich umowy; </dd> <dt>⚫</dt> <dd> nieczytelność podpisów poręczycieli pod wekslem, a także brak danych osobowych i adresowych; </dd> <dt>⚫</dt> <dd> niewskazanie w umowie pożyczki osób poręczycieli; </dd> <dt>⚫</dt> <dd> nieuzgadnianie z powodem warunków umowy pożyczki. </dd> </dl> (odpowiedź na pozew k.72). O oddalenie powództwa w całości wniósł również (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., który zakwestionował dochodzone pozwem roszczenie co do zasady i wysokości i zarzucił: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> niepodpisanie przez (...) sp. z o.o. umowy o załączonej do pozwu treści, czego potwierdzeniem ma być brak parafek na pierwszej stronie; </dd> <dt>⚫</dt> <dd> pozorność umowy albowiem celem pożyczki było dokapitalizowanie spółki i treść umowy była uzgadniana z udziałowcami spółki, a nie ze spółką; </dd> <dt>⚫</dt> <dd> brak wymagalności zobowiązania </dd> </dl> (odpowiedź na pozew k.75-76). Na rozprawie w dniu 19 grudnia 2019 r. pełnomocnik pozwanych W. G., W. G. i A. K. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 9 października 2017 r. pomiędzy (...) s.r.o. z siedzibą w P. a (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. została zawarta umowa pożyczki nr (...) na podstawie, której (...) s.r.o. udzielił (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. pożyczki w kwocie 110.000 zł na okres jednego miesiąca, tj. do dnia 10 listopada 2017 r. Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach po jednym dla każdej ze stron. Została ona podpisana przez S. S. – członka zarządu (...) s.r.o. uprawnionego do samodzielnej reprezentacji oraz W. G. – Prezesa zarządu (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. umocowanego do samodzielnej reprezentacji. Tytułem zabezpieczenia należności wynikających z w/w umowy (...) sp. z o.o. wręczył powodowi weksel własny in blanco, który został poręczony przez pozwanych W. G., W. G. i A. K.. Weksel własny został opatrzony, w miejscu wystawcy weksla, własnoręcznym podpisem W. G., pieczęcią „Prezes Zarządu W. G.” oraz pieczęcią firmową (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. Poniżej pod napisanymi maszynowo słowami: „Poręczamy za powyższy weksel:” umieszczono pismem ręcznym podpisy: „W. G., K. A., G. W.” obejmujące czytelne imię i nazwisko. Do weksla dołączono kopie dowodów osobistych W. G. oraz A. K.. W § 5 ust. 3 umowy strony umowy postanowiły, że weksel in blanco może być wypełniony w każdym czasie na całość kwoty wynikającej z zadłużenia z niniejszej umowy pożyczki, opatrzony klauzulą bez protestu, a pożyczkodawca wezwie pożyczkobiorców i poręczycieli do wykupu weksla w terminie 7 dni od dnia odbioru pisma. dowód: umowa k.11-12, kopia weksla k. 13, kserokopie dowodów osobistych k. 14, 15, uwierzytelnione tłumaczenie wypisu z rejestru handlowego k.41 W dniu 10 października 2017 r. (...) s.r.o. z siedzibą w P. przelał na rachunek bankowy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 90.000 zł, a w dniu 13 października 2017 r. kwotę 20.000 zł  (dowód: potwierdzenie przelewu k.16, 17). Wobec braku spłaty kwoty należności głównej wynikającej z umowy pożyczki (...) s.r.o. wypełnił weksel in blanco na sumę 110.000 zł i wezwał (...) sp. z o.o. do wykupu weksla w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania  (dowód: wezwanie k.18-19, potwierdzenie nadania k.20, potwierdzenie odbioru k.21,  potwierdzenie nadania k.22, potwierdzenie odbioru k.23). (...) sp. z o.o. nie wykupiła weksla. Także pozostali pozwani nie wykupili weksla. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych dokumentów, których wartość dowodowa nie budziła w ocenie Sądu wątpliwości. Umowa pożyczki została sporządzona w przepisanej prawem formie i podpisana przez osoby do tego umocowane, co pozostawało poza sporem. Także weksel spełniał wszystkie wymogi określone <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 ()">ustawą – Prawo wekslowe</a>. Pozwani nie udowodnili natomiast, aby (...) s.r.o. zawarł z (...) sp. z o.o. umowę o innej treści niż ta, którą złożono jako dowód w sprawie, a taki obowiązek spoczywał na nich stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach po jednym dla każdej ze stron. Pozwani nie przedstawili jako dowodu w sprawie egzemplarza umowy, który otrzymał (...) sp. z o.o., a którego treść różniłaby się od tego znajdującego się w aktach. Brak parafek na pierwszej stronie umowy nie dyskwalifikuje zaś całej umowy. Zeznania świadków P. D. i M. D. Sąd uznał za wiarygodne albowiem znajdowały one potwierdzenie w dowodach z dokumentów. Świadkowie potwierdzili fakt zawarcia umowy pożyczki i zabezpieczenia jej wekslem, a także poręczenia zobowiązania wekslowego przez W. G., W. G. oraz A. K.. Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 k.p.c.</a> Sąd może dopuścić dowód z przesłuchania stron, jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub w ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. W niniejszej sprawie wszystkie fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały wyjaśnione za pomocą dokumentów, a także zeznań świadków P. D. i M. D.. W tej sytuacji dowód ten Sąd uznał za zbędny. Sąd zważył, co następuje: Roszczenie powoda przeciwko pozwanym Sąd uznał w przeważającej mierze za uzasadnione. Powód wystąpił z roszczeniem wekslowym przeciwko pozwanemu (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. jako wystawcy weksla oraz pozwanym W. G., W. G. i A. K. jako poręczycielom wekslowym. Przedstawiony weksel miał charakter weksla własnego in blanco i zarazem weksla gwarancyjnego. Miał on bowiem zabezpieczać wierzytelność powoda z tytułu umowy pożyczki zawartej z (...) sp. z o.o. Z kolei wykonanie zobowiązania wekslowego pozwanego (...) sp. z o.o. miało zabezpieczać poręczenie wekslowe udzielone przez W. G., W. G. i A. K.. Dokument, który wskazał powód jako podstawę swojego żądania, spełnia wszystkie wymogi dla weksla własnego, wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 101)">art. 101</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 102)">art. 102 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe </a> (Dz. U. z 2016 r. poz. 160). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 101)">art. 101 ustawy – Prawo wekslowe</a> weksel własny musi zawierać nazwę „weksel” w samym tekście dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono, przyrzeczenie bezwarunkowe zapłacenia oznaczonej sumy pieniężnej, oznaczenie terminu płatności, oznaczenie miejsca płatności, nazwisko osoby, na której rzecz lub na której zlecenie zapłata ma być dokonana, oznaczenie daty i miejsca wystawienia wekslu, podpis wystawcy wekslu. Przy czym stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 102)">art. 102 Prawa wekslowego</a> weksel własny bez oznaczenia terminu płatności uważa się za płatny za okazaniem; a w braku osobnego oznaczenia, miejsce wystawienia wekslu uważa się za miejsce płatności, a także za miejsce zamieszkania wystawcy. Mając na uwadze, że przedstawionemu w niniejszej sprawie wekslowi nie brakowało którejkolwiek z cech, w dalszych rozważaniach należy odnieść się do kwestii dotyczących poręczenia tego weksla i jego ważności. W odniesieniu do przedmiotowej kwestii wskazać należy, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 31)">art. 31 ustawy – Prawo wekslowe</a> reguluje zarówno formę i treść poręczenia wekslowego. Podaje jednoznacznie, gdzie powinien znajdować się podpis awalisty, aby stanowił poręczenie wekslowe, formę i treść awalu, jak również określa sposób składania podpisu w charakterze poręczyciela wekslowego. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 ()">Prawo wekslowe</a> ściśle wskazuje na formę awalu (poręczenia), gdyż może być on dokonany wyłącznie przez złożenie podpisu na wekslu lub na przedłużku wraz z jednoczesnym oświadczeniem „poręczam”, „aval”, „per aval”, „gwarantuję” lub równoznacznym. W ocenie Sądu pozwani W. G., W. G. i A. K. złożyli skuteczne podpisy na wekslu jako poręczyciele wekslowi. Pod napisanymi maszynowo słowami: „Poręczamy za powyższy weksel:” umieszczono pismem ręcznym podpisy: „W. G., K. A., G. W.” obejmujące czytelne imię i nazwisko każdego z poręczycieli. Ponadto pozwani W. G. i A. K. dołączyli do weksla kopie swoich dowodów osobistych, co pozwala jednoznacznie potwierdzić ich tożsamość. Wbrew stanowisku pozwanych W. G., W. G. oraz A. K. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 ()">Prawo wekslowe</a> nie wymaga podania numeru PESEL ani danych adresowych obok nazwiska osób składających podpis na wekslu. Co więcej, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 ()">Prawo wekslowe</a> nie wymaga dla ważności weksla, aby podpis był czytelny (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2019 r., VII AGa (...)). Wystarczy, aby podpis był złożony w formie zwykle używanej przez wystawcę czy poręczyciela wekslowego. Podpis musi natomiast być własnoręczny, albowiem własnoręczność gwarantuje pełnienie przez podpis funkcji identyfikacyjnej (tylko podpis, który zawiera w sobie osobiste cechy charakteru pisma podpisującego pozwala na stwierdzenie jego autentyczności). Pozwani nie przedstawili żadnych dowodów na okoliczność, że widniejące na wekslu podpisy nie zostały przez nich nakreślone. W kontekście powyższego nie budzi wątpliwości Sądu istnienie poręczenia wekslowego W. G., W. G. i A. K.. W konsekwencji zarzuty pozwanych mogły dotyczyć niewłaściwego wypełnienia przez powoda weksla in blanco będącego w jego posiadaniu. Przy czym należało jednocześnie podkreślić, że zgodnie z powszechnie uznanymi poglądami przedstawicieli doktryny, a także zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego to na pozwanych ciążył obowiązek wykazania, że powód wypełnił posiadany weksel niezgodnie z deklaracją wekslową ( tak też Czarnecki, Bagińska – Prawo wekslowe i czekowe. Komentarz. C.H. Beck, Warszawa 1998, str. 79, Nb 105, orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 24.02.1928 r., sygn. akt I C 2161/27, PPH 1929/456, wyrok SN z dnia 24.10.1962 r., opubl. OSNCP 1964, poz. 27, wyrok SN z dnia 21.10.2010 r., sygn. akt IV CSK 109/10, niepubl. LEX nr 898262). Pozwani temu obowiązkowi nie sprostali. Nie wykazali bowiem, aby weksel został wypełniony niezgodnie z porozumieniem wekslowym. Zarzuty pozwanych W. G., W. G. i A. K. dotyczące treści umowy, nieporęczenia umowy pożyczki czy braku uzgodnienia przez nich treści umowy pożyczki pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zobowiązanie wekslowe jest bowiem zobowiązaniem abstrakcyjnym, a udzielone poręczenie wekslowe nie zabezpiecza wykonania umowy pożyczki, lecz wykonanie zobowiązania wekslowego (por. wyrok SN z 23.10.2015 r., V CSK 713/14). Z chwilą wystawienia weksla in blanco i wręczenia go wierzycielowi następuje zawarcie porozumienia między wystawcą weksla lub akceptantem, a osobą, której ten weksel zostaje wręczony określające sposób jego uzupełnienia. Porozumienie takie jest umową zawieraną pomiędzy odbiorcą weksla a wystawcą weksla lub akceptantem, do której stosuje się przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>. W przypadku, gdy weksel in blanco jest poręczany, umowę zawiera także poręczyciel wekslowy. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 10)">Art. 10 ustawy – Prawo wekslowe</a> nie wymaga żadnej szczególnej formy takiego porozumienia wekslowego. Może być więc ono zarówno pisemne, jak i ustne, może zostać osiągnięte w sposób wyraźny lub dorozumiany (por. orzeczenia SN: z dnia 28 maja 1998 r., III CKN 531/97, OSN 1999, nr 1, poz. 13; z 23 października 2001 r., I CKN 19/01, LEX nr 52712; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 1999 r., I ACa 775/99, OSA 2001, z. 7–8, poz. 37). Pisemne porozumienie nie jest koniecznym warunkiem ważności uzupełnionego weksla. Bez wpływu na ważność udzielonego poręczenia wekslowego pozostaje również niewymienienie w treści umowy pożyczki osób poręczycieli wekslowych. Poręczenie wekslowe jest bowiem instytucją odrębną od poręczenia uregulowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksie cywilnym</a>. Jak już wyżej wskazano, w/w pozwani oraz (...) sp. z o.o. nie udowodnili też, aby (...) s.r.o. zawarł z (...) sp. z o.o. umowę o innej treści niż ta, którą złożono jako dowód w sprawie, co mogłoby mieć wpływ na wysokość zobowiązania ze stosunku podstawowego. Na istnienie zobowiązania wszystkich czterech pozwanych i jego wysokość nie ma również wpływu okoliczność na co pozwana spółka wydatkowała pożyczone pieniądze. Umowę pożyczki zawarł (...) sp. z o.o., a nie udziałowcy tej spółki, co jednoznacznie wynika z treści umowy i złożonego pod nią podpisu osoby umocowanej do działania w imieniu spółki. Także zobowiązanie wekslowe jako wystawca weksla zaciągnęła (...) sp. z o.o., a nie osoby będące jej udziałowcami. Mając zatem na względzie, że zarzuty pozwanych nie znalazły uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym, Sąd zasądził solidarnie od wszystkich pozwanych dochodzoną pozwem kwotę 110.000 zł. Pozwani W. G., W. G. i A. K. z uwagi na poręczenie weksla wystawionego przez (...) sp. z o.o. stali się bowiem dłużnikami solidarnymi zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 47)">art. 47 Prawa wekslowego</a>. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 32)">art. 32</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 103)">art. 103 ustawy – Prawo wekslowe</a> pozwani odpowiadają tak samo jak dłużnik wekslowy, za którego udzielili poręczenia. Żądanie pozwu w odniesieniu do (...) sp. z o.o. znajduje podstawę prawną także w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720)">art. 720 k.c.</a> Zgodnie z tym przepisem przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki, której wartość przenosi pięćset złotych, powinna być stwierdzona pismem. Powód przedkładając umowę pożyczki oraz potwierdzenie uruchomienia pożyczki wykazał istnienie pomiędzy powodem a (...) sp. z o.o. stosunku prawnego, kreującego po stronie (...) sp. z o.o. obowiązek zwrotu pożyczki. Ponieważ pozwana tego obowiązku nie wykonała, żądanie pozwu należało uwzględnić. Sąd za niezasadne uznał jedynie żądanie od pozwanych W. G., W. G. i A. K. odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 12 listopada 2017 r. W/w pozwani odpowiadają bowiem wyłącznie jako poręczyciele wekslowi. Oznacza to, że wymagalność ich zobowiązania determinuje termin płatności weksla, a nie termin spłaty pożyczki. Z uwagi na to, że weksel własny kreujący ich zobowiązanie nie jest oznaczony terminem płatności, jest on płatny za okazaniem, o czym stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 102)">art. 102 Prawa wekslowego</a>. Powód nie przedstawił żadnego dowodu kiedy okazał weksel do zapłaty w/w pozwanym. Przedłożył jedynie wezwanie do wykupu weksla skierowane do (...) sp. z o.o. W tej sytuacji należało przyjąć, że weksel został przedstawiony W. G., W. G. i A. K. do zapłaty dopiero w dniu 18 grudnia 2018 r., tj. w dniu doręczenia im odpisu pozwu. Dlatego też odsetki od w/w zasądzono od dnia następnego, tj. od dnia 19 grudnia 2018 r., a w pozostałym zakresie żądanie odsetkowe oddalono. Podstawę rozstrzygnięcia o odsetkach stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> Sąd oddalił wniosek o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 2)">art. 333 § 2 k.p.c.</a> Sąd może nadać wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza należność z wekslu, którego prawdziwość nie została zaprzeczona. Ponieważ pozwani kwestionowali istnienie zobowiązania wekslowego, a powód nie wykazał zaistnienia przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 3)">art. 333 § 3 k.p.c.</a> wniosek należało oddalić. O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> Sąd obciążył pozwanych całością kosztów procesu albowiem powód uległ tylko w niewielkim zakresie. Zasądzone od pozwanych na rzecz powoda koszty obejmują kwotę 5.500 zł uiszczoną tytułem opłaty od pozwu oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 5.400 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalono w oparciu o § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800, z późn. zm.). </div>