III SA/Łd 353/20

SENTENCJA Dnia 23 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Asesor WSA Małgorzata Kowalska, , po rozpoznaniu w dniu 23 października 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania S. G. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] r. nr [...]w sprawie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. AM, B1, B bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 2096 z ze zm.), art. 102 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2019 r., poz. 341 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. W dniu 22 listopada 2018 r. do organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdami wpłynęło prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego dla Ł. [...], IV Wydziału Karnego z dnia 11 września 2018r. sygn. akt [...]o zatrzymaniu S. G. z dniem 28 sierpnia 2018 r. prawa jazdy kat. AM, B1, B w związku z podejrzeniem popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 k.w.· Skarżący wnioskiem z dnia 31 października 2019 r. wystąpił do organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdami o zwrot zatrzymanego prawa jazdy kat. AM, B1, B. Do wniosku strona załączyła fotokopię wyroku Sądu Rejonowego dla Ł. [...] IV Wydziału Karnego z dnia 24 czerwca 2019r. sygn. akt [...]. W przedmiotowym wyroku Sąd na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył wobec oskarżonego S. G. postępowanie karne o czyn z art. 177 § 1 k.k. na okres 2 lat próby. Następnie w dniu 12 grudnia 2019 r. do organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdami wpłynęło prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego dla Ł. – [...], IV Wydziału Karnego z dnia 30 października 2019 r. sygn. akt [...] o uchyleniu wobec S. G. środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania prawa jazdy z dniem 28 sierpnia 2018r. Postanowienie jest prawomocne od 22 listopada 2019 r. Organ I instancji decyzją z [...] r. odmówił zwrotu skarżącemu zatrzymanego prawa jazdy kat. AM, B1, B bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji z uwagi na fakt, iż okres zatrzymania prawa jazdy przekroczył rok. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 102 ust. 2, art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p. W odwołaniu skarżący wskazał, że Sąd Rejonowy dla Ł. – [...] warunkowo umorzył wobec niego postępowanie karne, nie orzekając przy tym środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, Sąd wydał także postanowienie o uchyleniu postanowienia w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Skarżący wskazał, że czas zatrzymania prawa jazdy na okres przekraczający rok finalnie nie został związany z żadnym tytułem prawnym, w tym orzeczeniem sądu. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do art. 102 ust. 2 u.k.p. zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął okres przekraczający rok, warunkiem wydania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Organ wyjaśnił, że z powyższego przepisu (zdanie drugie) w sposób niebudzący jakichkolwiek wątpliwości wynika, że zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego kierowca był pozbawiony na okres przekraczający rok, uzależniony jest od uzyskania pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Ustawodawca jednoznacznie wskazał, że tą przesłanką jest upływ okresu przekraczającego rok liczony od dnia zatrzymania prawa jazdy. Dla spełnienia tej przesłanki istotne jest, aby to był okres ciągły, nieprzerwany przekraczający okres roku od dnia zatrzymania prawa jazdy. Natomiast nie ma prawnego znaczenia, na jakiej podstawie prawnej doszło do zatrzymania prawa jazdy, jak również nie ma prawnego znaczenia czy zatrzymanie prawa jazdy na okres przekraczający rok wynikało z jednej podstawy prawnej, czy też z dwóch podstaw prawnych, jeżeli tylko zatrzymanie to miało charakter ciągły i nieprzerwany. Organ wskazał również, że treść art. 102 ust. 2 ustawy w pełni koresponduje z przepisem art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy, który stanowi, że sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający roku. Ponadto organ wskazał, że zgodnie z art. 49 ust. 3 ww. ustawy przepisów ust. 1 pkt 3 lit. b nie stosuje się do osób, wobec których zapadł wyrok uniewinniający albo postępowanie zostało bezwarunkowo umorzone. Zdaniem organu odwoławczego kategoryczne brzmienie art. 102 ust. 2 i art. 49 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy dotyczy każdej sytuacji - z wyłączeniem przypadków, do których się odnosi art. 49 ust. 3 ww. ustawy - w której kierowca bez względu na przyczyny i okoliczności był pozbawiony prawa jazdy na czas dłuższy niż jeden rok. Organ wskazał, że art. 102 ust. 2 u.k.p. statuuje cztery przesłanki zwrotu zatrzymanego prawa jazdy tj.: 1) ustanie przyczyny zatrzymania; 2) uiszczenie opłaty ewidencyjnej; 3) posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami; 4) uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, która to przesłanka dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął okres przekraczający rok. Odnośnie wymienionych powyżej przesłanek 1, 2 i 4 nie jest spornym, że wynikają one wprost z literalnego brzmienia powyższej normy; natomiast wymieniona powyżej pod pozycją 3 przesłanka - wynika z zestawienia art. 102 ust. 2 i art. 10 i 11 u.k.p., gdzie stanowi się, że dokument prawa jazdy wydawany jest osobie, w stosunku do której starosta wydał decyzję o przyznaniu jej uprawnień do kierowania pojazdami. Organ odwołał się do wyroku III SA/Kr 518/17, w którym wskazano, że w przepisach art. 12 ust. 2, czy 102 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U z 2016 r. poz. 627 ze zm.) stanowi się co prawda o warunkach zwrotu prawa jazdy, jednak zwrot dokonywany jest z założeniem, że dana osoba posiada uprawnienia do kierowania pojazdami bądź uprawnienia najpierw odzyskuje. Zdaniem organu odwoławczego powyższa teza jest jak najbardziej logiczna, bowiem zwrot prawa jazdy - jako dokumentu potwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowanie pojazdami określonego typu - jest możliwy wyłącznie wówczas, gdy wnioskodawca takie uprawnienie posiada, a z różnych względów nie posiada wyłącznie dokumentu potwierdzającego ten stan rzeczy, tj. dokumentu prawa jazdy. Z tej przyczyny, zdaniem organu, nietrafny jest zarzut skarżącego naruszenia przez organ obowiązujących przepisów poprzez błędną wykładnię, polegającą na nieprawidłowym uznaniu, że okres jednego roku wskazany w tym przepisie, który determinuje istnienie obowiązku sprawdzenia kwalifikacji, może mieć zastosowanie w przedmiotowej sytuacji, w której nie zostało orzeczone o środku karnym w postaci zakazu kierowania pojazdami mechanicznymi, podczas gdy z jednolitego stanowiska wyrażonego w orzecznictwie wynika, że sprawdzenie kwalifikacji ma zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, gdy cofnięcie uprawnień nastąpiło na okres przekraczający jeden rok. SKO rozróżniło posiadanie prawa jazdy - jako dokumentu potwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami, od posiadania uprawnień do kierowania pojazdami danego typu, które to uprawnienie można posiadać, nawet wówczas, gdy dana osoba nie posiada dokumentu prawa jazdy, lecz starosta w stosunku do takiej osoby wydał decyzję o przyznaniu jej uprawnienia do kierowania pojazdami. W przedmiotowej sprawie do cofnięcia stronie uprawnień do kierowania pojazdami nie doszło. Konsekwencje powyższego rozróżnienia są oczywiste nie tylko na gruncie u.k.p., lecz również i innych aktów prawnych, czego przykładem może być m.in. ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2018r., poz.618 ze zm.), gdzie: art. 94 § 1 ustanawia sankcję za prowadzenie pojazdu bez posiadania w tym zakresie uprawnienia (cyt.: "Kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu prowadzi pojazd, nie mając do tego uprawnienia, podlega karze grzywny''); art. 95 ustanawia sankcję za prowadzenie pojazdu bez posiadania dokumentu prawa jazdy (cyt.: "Kto prowadzi na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu pojazd, nie mając przy sobie wymaganych dokumentów, podlega karze grzywny do 250 złotych albo karze nagany''). Czym innym jest zatem prowadzenie pojazdu bez uprawnień, a czym innym bez wymaganych dokumentów, tj. prawa jazdy. Kolegium wyjaśniło, że miało miejsce zatrzymanie prawa jazdy, albowiem dokument prawa jazdy S. G. został mu fizycznie zatrzymany w dniu 28 sierpnia 2018r. przez organ kontroli ruchu drogowego w związku z podejrzeniem popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 k.w., a prawnie powyższe zatrzymanie zostało usankcjonowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Ł. [...], IV Wydziału Karnego z dnia 11 września 2018r., sygn. akt [...], [...]. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 27 września 2018r. Postanowienie o zatrzymaniu prawa - o którym mowa wyżej - jest środkiem zapobiegawczym w stosunku do osób, wobec których zachodzi uzasadnione podejrzenie, że w związku z naruszeniem przepisów ruchu drogowego, może zostać obligatoryjnie orzeczony wobec nich zakaz prowadzenia pojazdów. Wobec strony taki zakaz prowadzenia pojazdów nie został orzeczony, co zgodnie z wcześniejszymi wyjaśnieniami pozostaje jednak bez wpływu na wynik sprawy. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie ma także miejsce ustanie przyczyny zatrzymania prawa jazdy, bowiem postanowieniem Sądu Rejonowego dla Ł. [...], IV Wydziału Karnego z dnia 30 października 2019 r., sygn. akt [...], [...] orzeczono o uchyleniu wobec strony środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania prawa jazdy z dniem 28 sierpnia 2018 r. Postanowienie to stało się prawomocne w dniu 22 listopada 2019 r. Zdaniem organu w tej sytuacji, przyjąć należy, że tytułami prawnymi, o których mowa w odwołaniu, na mocy których doszło do czasowej i nieprzerwanej utraty prawa jazdy są właśnie postanowienia Sądu Rejonowego dla Ł. [...] z dnia 11 września 2018 r. oraz z dnia 30 października 2019 r. Z powyższego wynika, że od dnia zatrzymania skarżącemu prawa jazdy do dnia jego zwrotu upłynął okres przekraczający rok, co konsekwentnie oznacza, że skarżący winien nie tylko poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, ale i uzyskać pozytywny wynik w tym zakresie. Kolegium stwierdziło, że błędnie przyjmuje skarżący, że prawo jazdy zatrzymane na okres przekraczający jeden rok nie zostało związane z żadnym tytułem prawnym, a tym samym przesłanki do odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy nie zostały spełnione. Organ wskazał, że nawet gdyby alternatywnie przyjąć, tak jak uczynił to organ, że okres faktycznego zatrzymania prawa jazdy trwał od dnia 28 sierpnia 2018 r. do dnia 22 listopada 2019 r. (uprawomocnienie postanowienia z dnia 30 października 2019r.), to i tak stwierdzić należy, że przekroczył on rok. Kolegium wyjaśniło, że w rozpoznawanej sprawie nie miał miejsce określony art. 49 ust. 3 u.k.p., wyjątek od zasady, że kierowca nie poddaje się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji pomimo okresu przekraczającego rok zatrzymania prawa jazdy, bowiem przywołanym już wcześniej wyrokiem S. G. nie został uniewinniony, jak również postępowanie nie zostało bezwarunkowo umorzone. W skardze S. G. zarzucił naruszenie art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji odmówienie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. AM, B1, B bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, podczas gdy wraz z uprawomocnieniem się wyroku Sądu Rejonowego dla [...] w Ł., nienakładającego na niego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, ustały podstawy do odmowy zwrócenia prawa jazdy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wskazał, że brak jest podstaw do uznania, że nie zachodzą przesłanki do spełnienia żądania dotyczącego zwrotu zatrzymanego dokumentu prawa jazdy bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Czas zatrzymania prawa jazdy na okres przekraczający rok finalnie był spowodowany jedynie powolnością działania organu sądowego, który zaniechał niezwłocznego wydania postanowienia o uchyleniu środka zapobiegawczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kategorii AM, B1, B bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji wydana na podstawie art. 102 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2019 r. poz. 341 ze zm.), dalej u.k.p. W pierwszej kolejności wskazać należy, że stan faktyczny w sprawie jest bezsporny. Z ustaleń organów orzekających wynika, że dokument prawa jazdy został skarżącemu zatrzymany z dniem 28 sierpnia 2018 r., postanowieniem Sądu Rejonowego dla Ł. [...] IV Wydziału Karnego sygn. [...] z 11 września 2018 r., w związku z uzasadnionym podejrzeniem popełnienia przez skarżącego wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. Następnie wyrokiem z 24 czerwca 2019 r. Sąd Rejonowy dla Ł.-[...] sygn. [...] warunkowo umorzył wobec skarżącego postępowania karne na okres 2 lat próby, oskarżonego o czyn z art. 177 § 1 k.k. Wyrok jest prawomocny od 2 lipca 2019 r. Z kolei postanowieniem z 30 października 2019 r. Sąd Rejonowy dla Ł. [...] IV Wydział Karny sygn. [...] uchylił wobec skarżącego środek zapobiegawczy w postaci zatrzymania prawa jazdy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał m.in., że wobec wydania wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne dalsze stosowanie środa zapobiegawczego jest zbędne. Postanowienie jest prawomocne od 22 listopada 2019 r. Podkreślić również trzeba, że postanowienie Sądu Rejonowego dla Ł. [...] z 11 września 2018 r. sygn. [...] wydane zostało na podstawie art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 ze zm.). W myśl tego przepisu postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, wydaje w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawa jazdy w sprawie o wykroczenie - sąd właściwy do rozpoznania sprawy. O wydaniu postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy zawiadamia się właściwego starostę (ust. 2). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego organy dokonały właściwej subsumcji i wykładni mających zastosowanie przepisów prawa, tj. art. 102 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p. Przypomnieć trzeba, że stosownie do art. 102 ust. 2 u.k.p. zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął okres przekraczający rok, warunkiem wydania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Z brzmienia zaś art. 49 ust. 1 pkt 3 b u.k.p. wynika, że sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający rok. Mając na uwadze wskazane regulacje zauważyć należy, że koniecznymi przesłankami zwrotu zatrzymanego prawa jazdy są ustanie przyczyny zatrzymania i uiszczenie opłaty ewidencyjnej. Niezbędnym warunkiem jest również posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami, bowiem zwrot dokumentu prawa jazdy dokonywany jest z założeniem, że dana osoba posiada uprawnienia do kierowania pojazdami. Ponadto, że jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął okres przekraczający rok, warunkiem wydania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Podkreślić należy, że ustawodawca jednoznacznie wskazał, że przesłanką do skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest upływ okresu przekraczającego rok liczony od dnia zatrzymania prawa jazdy. Dla spełnienia tej przesłanki istotne jest, aby to był okres ciągły, nieprzerwany przekraczający okres roku od dnia zatrzymania prawa jazdy. Natomiast nie ma prawnego znaczenia, na jakiej podstawie prawnej doszło do zatrzymania prawa jazdy, jak również okoliczność czy zatrzymanie prawa jazdy na okres przekraczający rok wynikało z jednej, czy kilku podstaw prawnych. Taka wykładnia art. 102 ust. 2 u.k.p. wynika zarówno z wykładni językowej, jak i zgodna jest z wykładnią celowością i systemową. Treść art. 102 ust. 2 ustawy w pełni koresponduje bowiem z przepisem art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p. stanowiącym, że sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający roku (por. wyroki NSA: z 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 20/16, z 21 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 158/18, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela przy tym stanowisko przyjmowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że wyłącznie okres faktycznego pozbawienia prawa jazdy wynikający wprost z określonych tytułów prawnych jak wyrok, postanowienie czy decyzja administracyjna przesądza o terminie pozbawienia prawa jazdy, a nie czas, w jakim w rzeczywistości osoba pozostawała bez prawa jazdy (por. wyroki: NSA z 24 października 2012 r. sygn. akt I OSK 24/12, WSA w Gdańsku z 19 października 2017 r. sygn. akt III SAB/Gd 38/17, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach niniejszej sprawy okres pozbawienia skarżącego prawa jazdy kategorii B, jak słusznie zauważył organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, znajduje potwierdzenie w konkretnych tytułach prawnych, a mianowicie - postanowieniach Sądu Rejonowego dla Ł. [...] z 11 września 2018 r. i 30 października 2019 r. Z zestawienia dat wynikających z powyższych tytułów prawnych (od 28 sierpnia 2018 r. do 30 października 2019 r.) wynika, że okres pozbawienia skarżącego prawa jazdy przekroczył roczny okres, o którym stanowi art. 102 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p. Jednocześnie należy zauważyć, że w stanie faktycznym sprawy nie miał miejsca wyjątek od zasady, że kierowca nie poddaje się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, pomimo okresu przekraczającego rok zatrzymania prawa jazdy, wskazany w art. 49 ust. 3 u.k.p., bowiem w stosunku do skarżącego nie zapadł wyrok uniewinniający od zarzucanego mu czynu, tj. art. 177 § 1 k.k. (pierwotnie art. 86 § 1 k.w.), jak również postępowanie w tym zakresie nie zostało bezwarunkowo umorzone (postępowanie karne zostało wobec skarżącego warunkowo umorzone na okres 2 lat próby). Tym samym Sąd podzielił stanowisko organów o braku podstaw do zwrotu zatrzymanego prawa jazdy, w sytuacji braku spełnienia wymogu poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko skarżącego, że z dniem uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego dla Ł. [...] sygn. [...] odpadła podstawa do zatrzymania prawa jazdy. Zdaniem skarżącego w wyroku nie orzeczono wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów, co jest jednoznaczne z tym, że nie został pozbawiony uprawnień do ich prowadzenia. W ocenie skarżącego wyrok Sądu Rejonowego dla Ł. [...] przesądził o braku podstaw do dalszego zatrzymania prawa jazdy. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 listopada 2018 r. I OSK 1457/07 wyłącznie okres faktycznego pozbawienia prawa jazdy, wynikający wprost z określonych tytułów prawnych (wyrok, postanowienie lub decyzja administracyjna) przesądza o terminie pozbawienia prawa jazdy, a nie czas w jakim w rzeczywistości osoba pozostawała bez prawa jazdy (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie istotne znaczenie ma zestawienie dwóch dat wynikających z dwóch tytułów prawnych: postanowienia z 11 września 2018 r. zatrzymującego prawo jazdy skarżącego z dniem 28 sierpnia 2018 r. oraz postanowienia z 30 października 2019 r. (prawomocnego od 22 listopada 2019r.) o uchyleniu tego środka zapobiegawczego. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że w wyroku z 24 czerwca 2019 r. sygn. [...] nie orzeczono wobec strony zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, skoro w obrocie prawnym nadal pozostawało postanowienie tego Sądu z 11 września 2018 r. sygn. [...] o zatrzymaniu prawa jazdy (uchylone z dniem 30 października 2019 r.). Postanowienie sądu powszechnego oznacza, że dokument stał się zbędny dla potrzeb postępowania karnego. W tej sytuacji organ zobowiązany był do zbadania, na podstawie art. 102 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 3 u.k.p., czy osoba ubiegająca się o zwrot prawa jazdy była faktycznie jego pozbawiona na okres przekraczający rok, co też uczynił. Zdaniem Sądu postępowanie poprzedzające wydanie kontrolowanej decyzji o odmowie zwrotu prawa jazdy przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasad, o których mowa art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Przed wydaniem rozstrzygnięcia organ wyczerpująco zebrał, a następnie rozpatrzył całość materiału dowodowego, dokonując analizy wszelkich istotnych okoliczności faktycznych występujących w sprawie, a następnie do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował prawidłową normę prawa materialnego, dokonując jej właściwej wykładni celem podjęcia rozstrzygnięcia. Podkreślić trzeba, że decyzja organu odwoławczego zawiera wszystkie niezbędne elementy i została należycie uzasadniona, spełnia więc wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. W szczególności organ w wystarczającym stopniu odniósł się do argumentacji odwołania, wyjaśniając przy tym przesłanki, którymi kierował się podejmując rozstrzygnięcie o odmowie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Reasumując wskazać należy, że czas zatrzymania prawa jazdy przekroczył w przypadku skarżącego rok i wynikał z dwóch postanowień Sądu Rejonowego dla Ł. [...], zatem zasadnie odmówiono stronie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy bez poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Podstawę do rozpoznania niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym stanowił art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, dalej "ustawa COVID-19", innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych zgodnie, z którym przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 t.j. ze zm.). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy COVID-19 (w związku z intensyfikacją epidemii) orzekł o oddaleniu skargi. e.o.