I OZ 957/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 sierpnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wr 271/07 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji oraz bez uiszczenia wymaganej opłaty postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2007 r. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Spóźniony lub niedopuszczalny wniosek sąd stosownie do treści art. 88 powołanej ustawy odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego, w ocenie Sadu I instancji był spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu. K. B. w złożonym wniosku o przywrócenie terminu podniósł jako okoliczności usprawiedliwiające niewykonanie przez niego zarządzenia o uzupełnieniu braków formalnych skargi w terminie wyjazdy służbowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał jednak, że skoro fakt przebywania przez skarżącego, w dniach kiedy zaczynał mu biec termin do wykonania przedmiotowego zarządzenia, w podróży służbowej nie stanowił dla niego przeszkody w osobistym odebraniu tego wezwania w dniu 28 maja 2007 r. to tym bardziej wyjazd taki nie mógł stanowić przeszkody w nadaniu przesyłki zawierającej wykonanie przedmiotowego zarządzenia. Mając na uwadze, że skarżący nie wskazał momentu, w którym dowiedział się o uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi, ani momentu, w którym ustała przeszkoda stanowiąca przyczynę uchybienia, należało przyjąć jak wyjaśniał Sąd i za taki moment obrać zapoznanie się przez skarżącego z postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 r. o odrzuceniu skargi skierowanej do sądu administracyjnego. Postanowienie w tym przedmiocie skarżący odebrał osobiście w dniu 29 czerwca 2007 r., a zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał mu w dniu 6 lipca 2007 r. Pismo zawierające wniosek skarżącego o przywrócenie terminu K. B. nadał dopiero w dniu 9 sierpnia 2007 r. Postanowienie powyższe zaskarżył K. B. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania przez, które sąd pozbawił go możliwości rozpoznania jego sprawy przez sądy obu instancji. Sprawa jego jak podniósł nie została rozpoznana wobec zaistnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu sądowoadministracyjnym strona, która bez swojej winy nie dokonała czynności procesowej w terminie, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania, w terminie siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym tego rodzaju wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, a ponadto dokonać czynności, której strona nie podjęła w terminie. W rozpoznawanej sprawie należało podzielić pogląd Sądu I instancji, co do tego, że z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi K. B. się spóźnił. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu 9 sierpnia 2007 r. Biorąc zaś pod uwagę, że o uchybieniu terminu dowiedział się w dniu 29 czerwca 2007 r., czyli w dniu, w którym osobiście odebrał postanowienie z dnia 15 czerwca 2007 r. o odrzuceniu skargi należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku z art. 86 P.p.s.a. upływał mu w dniu 6 lipca 2007 r. W związku z powyższym trafnie ustalił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, że przedmiotowy wniosek jest spóźniony i jako taki z mocy art. 88 P.p.s.a. podlega odrzuceniu. W świetle powyższego zarzuty skarżącego podniesione w zażaleniu nie zasługiwały na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.