VI SO/Wa 10/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. L. o wymierzenie Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE J. L. (dalej też jako "skarżący" lub "wnioskodawca") pismem z [...]czerwca 2020 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł o wymierzenie Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE") grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a."). Podstawą faktyczną wniosku skarżącego było nieprzekazanie przez Prezesa UKE do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi na przewlekłość ww. organu związaną z bezczynnością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę z wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny do rozpoznania i rozstrzygnięcia miejscowo właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. WSA w Łodzi podkreślił, że zgodnie z treścią § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652 ze zm.) tworzy się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dla obszaru województwa [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wywiódł dalej, że dla obszaru województwa [...], gdzie siedzibę ma Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, właściwy do rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny nieprzekazanie w terminie do sądu skargi na przewlekłość postępowania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doręczył organowi odpis wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny celem zajęcia przez Prezesa UKE stanowiska. Prezes UKE ustosunkowując się na wezwanie Sądu do wniosku o wymierzenie grzywny, pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. wniósł o jego oddalenie. Organ wskazał, że – zdaniem skarżącego – Prezes UKE nie przekazał do dnia [...] czerwca 2020 r. jego skargi na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa UKE postępowania wraz z aktami sprawy do rzekomo właściwego w niniejszej sprawie, ze względu na siedzibę Delegatury UKE w L., WSA w Łodzi. Tymczasem skarga ta wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przez Prezesa UKE przekazana – przy piśmie z [...] marca 2020 r. – w terminie właściwemu, ze względu na siedzibę Prezesa UKE, WSA w Warszawie. Nadto Prezes UKE wskazał, że po przekazaniu skargi do WSA w Warszawie, Sąd zwrócił mu pismo pt. "odpowiedź na skargę" wraz z załącznikami, a także skargą J. L., informując, że adresatem tej skargi jest WSA w Łodzi. Wobec tego, przekazał on skargę i akta do WSA w Łodzi, jednocześnie wnosząc o stwierdzenie przez ww. Sąd swej niewłaściwości i przekazanie sprawy właściwemu Sądowi, tj. WSA w Warszawie – co nastąpiło. Na potwierdzenie tego organ wskazał bowiem na postanowienie WSA w Łodzi z dnia [...] lipca 2020 r. III SO/Łd 2/20, w którym ww. Sąd stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania i rozstrzygnięcia miejscowego właściwemu WSA w Warszawie. WSA w Warszawie prowadzi tę sprawę pod sygn. akt VI SAB/Wa 55/20. Rozpoznając w ramach niniejszej sprawy wniosek o wymierzenie organowi grzywny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie z kolei do treści art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W ocenie Sądu sformułowanie art. 55 § 1 p.p.s.a. "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa art. 54 § 2 p.p.s.a. sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.; czas, jaki upłyną od wniesienia skargi i to, czy przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. T. Woś – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005, LexisNexis, s. 259). Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wniosek J. Ł. o wymierzenie Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż organ odpowiedź na skargę, doręczoną mu drogą elektroniczną w dniu [...] lutego 2020 roku, wraz z aktami sprawy, przekazał w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (data wpływu [...] marca 2020 roku). Istotnie, skarżący, jako adresata swej skargi wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, jednakże organ kierował się przy przekazaniu skargi, prawidłowo zidentyfikowaną właściwością sądu administracyjnego. Co prawda, winien on przekazać skargę, zgodnie z jej treścią do sądu w niej wymienionego, co uczynił dopiero po zwrocie mu akt przez WSA w Warszawie. Jednakże, po tym, jak organ przesłał skargę i akta do WSA w Łodzi, postanowieniem tegoż Sądu z dnia [...] lipca 2020 r. sprawa ze skargi J. L. na bezczynność Prezesa UKE została przekazana do rozpoznania i rozstrzygnięcia WSA w Warszawie, jako sądowi właściwemu. Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest obligatoryjne, na co jednoznacznie wskazuje użycie przez ustawodawcę słowa "może". Powyższe oznacza, iż sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi (por. np. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. akt I OZ 841/11 – LEX nr 1069754; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt II SO/Kr 1/10 – LEX nr 620398). Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., nie jest tylko i wyłącznie pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna realizowana poprzez wymierzenie grzywny służy bowiem ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Poza tym grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszania prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego (por. np. postanowienie NSA z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 431/11 – LEX nr 1151760). Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz okoliczność że w rozpatrywanej sprawie nie doszło do sytuacji, w której organ przetrzymywałby skargę, nie nadając jej właściwego biegu, a jedynie zamiast przekazać ją do sądu ujętego jako adresat skargi, od razu przekazał ją do sądu właściwego do jej rozpoznania, w ocenie Sądu przyjąć należy, że wspomniane opóźnienie nie było bynajmniej skutkiem zawinionej opieszałości organu. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. a contrario, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.